AsiaVietnamHanoi

Zwemmen in Hanoi en Finale

Hanoi Travel Blog

 › entry 11 of 37 › view all entries
Wakker geworden door de wekker van William, zie entry van gisterenn voor verdere uitleg over onze kamergenoten, of eigenlijk is het zoiezo wel grappig om even te beschrijven met wat voor kamergenoten we hier zitten. Zoals altijd met reizen zijn de, vaak bijzondere, mensen die je tegenkomt een onderdeel van het backpacken wat het tot zo'n geweldige ervaring maakt (alhoewel bepaalde gewoontes, zoals Williams wekker, daar nou niet perse bij horen). Maar goed, zoals ik al eerder schreef liggen we hier in een dorm met 4 stapelbedden. Deze bedden worden bevolkt door een Engelse donkere man die hier nu al een week is en niks anders doet dan rond het hostel hangen. Hij is hier eigenlijk altijd te vinden behalve s'nachts wanneer hij uitgaat. Hij wil hier een jaar blijven om een bepaalde informatica opleiding te gaan volgen aan de universiteit en claimt 1500 euro te hebben uitgegeven alleen al in de afgelopen week. Ergens geloof ik hem. Verder hebben we een frans meisje wat als onderdeel van haar rechten opleiding bij verschillende kantoren een soort van moet stagelopen en voor de komende twee maanden blijft ze hier in het hostel wonen terwijl ze werkt. Verder ligt er hier schuin tegenover me een Amerikaanse Vietnamees die even op bezoek is in 'zijn' land maar hij is net zo'n toerist als wij. Hij heeft alleen de afgelopen dagen erg veel last gehad van de koude airconditioning. Dezelfde airconditioning waaronder ik prima kan slapen zonder shirt boven de dekens, maar waar hij ligt te rillen met z'n kleren en een jas en onder de dekens. Ach ja.  Verder hebben we nog een stille Chinees die wel engels kan lezen maar geen woord heeft gezegt nog, dus verder kan ik niet veel over hem vertellen. En sinds vandaag is er een stelletje komen liggen met een bijzondere opmaak: een jong spaans meisje met een oude verlopen australische hippie. Ik kan het moeilijk anders beschrijven dan 'bizar'.

Maargoed, zover over onze kamergenoten. Vandaag zijn we dus weer vrolijk gewekt door een bepaald persoon's wekker. Maar dat was maar goed ook want het idee was om de Tombe van ho-chi-min te bezoeken en daarna eigenlijk de hele dag niks anders doen dan bij een hotel in het zwembad te liggen omdat we een beetje wakker moeten zijn om de finale vanacht bij te wonen. Na het ontbijt zijn we in een taxi gestapt en bij de tombe afgezet. Ik had al een vermoeden dat het druk is, maar mijn vermoedens blijken schril af te steken tegen de gigantische rij die voor ons opdoemt. En we worden door de aanwezige politie er om heen geleid omdat de rij nogal wat bochten en kronkels heeft en we toch echt achterin moeten aansluiten. Dit gecombineerd met het feit dat we een lange broek aan hebben gedaan omdat dit 'respectvol' is, doet bij mij het vermoeden onstaan dat dit wel eens een bijzonder onplezierige ochten kan gaan worden, want ik heb geen zin om uren in de zon met een lange broek in de rij te gaan staan om alleen een plastic pop te zien van iemand die me toch niet echt interreseert. Een kleine discussie later en ik besluit alvast door te gaan naar de volgende bestemming: het zwembad bij het Hilton Hotel terwijl Elske en Jarik, als geschiedkundig geinterreseerden, nog wel in de rij blijven staan om het te zien.

Bij het hilton aangekomen blijkt dat het een duur zwemdagje wordt: het kost 18 dollar om te zwemmen, maar het was de plek waar ik had afgesproken en ik kan dat soort bedragen tegenwoordig wel missen dus ik besluit het gewoon te doen. Het was het ook eigenlijk helemaal niet waard. Het hilton is mooi, maar het zwembad redelijk klein. Maarja op zich heb ik wel genoten, het was lekker rustig, ik kon een beetje bijkomen en in de zon een beetje bijbruinen (er beginnen zich nu toch wel redelijk dubieuze kleurverschillen te vertonen op mijn huid, al naar gelang het een stuk is wat altijd wel in de zon is (benen, armen) of niet (rest).)

Een paar uur later komen Jarik en Elske naar boven met verhalen hoe prachtig het was en hoe ik het heb gemist en hoe kort de rij wel niet was (maar waarom dan een paar uur later pas komen?) In ieder geval heb ik geen spijt van mijn keus om alvast te gaan zwemmen, ondanks de mooie verhalen. We besluiten dat 18 dollar wel wat veel is en gaan naar buiten. We willen nog wel zwemmen en we gaan naar de Hanoi Towers, want bij de bar waar nederland speelt was ook een zwembad. Ik werd nog wel even opgezadelt met een klusje: het boeken van de volgende bestemming van onze reis: Ha Long Bay. We hebben via iemand in het hostal al een adresje achterhaalt waar je dit het beste kan boeken dus ik neem de taxi en ben, na het regelen, om ongeveer dezelfde tijd bij de Hanoi Towers als Jarik en Elske. De prijs hier is al veel beter: gratis. (naja.. we hebben het niet gevraagd). En het water hier is ook een stuk koeler omdat dit zwembad tussen twee torens ligt die het het grootste gedeelte van de dag van schaduw voorzien. We hebben de rest van de middag daar heerlijk gezeten, gezwommen en gelezen.

S'avonds hebben we niet veel gedaan. Vanacht is de wedstrijd dus we hangen wat rond het hostel. En ik doe klusjes zoals dit verslag schrijven. We zijn alleen nog even naar buiten gegaan om wat te eten, maar dat was minder spectaculair dan de afgelopen dagen. Verder was de batterij van mijn fototoestel leeg en elkse heeft wel fotos maar dat komt een volgende keer nog wel. We gaan nu zo richting de bar om alvast een plek te claimen. Hopenlijk winnen we. Morgen worden we om 08:15 opgehaald door de bus. Dus ongeacht hoe lang het feestje duurt, brak en gaar ben ik morgen ochtend toch.

Join TravBuddy to leave comments, meet new friends and share travel tips!
Hanoi
photo by: mario26