Tuf Tuf door Phu Quoc

Phu Quoc Travel Blog

 › entry 25 of 37 › view all entries
Vanmorgen wakker geworden voordat het licht werd, daarna nog wat doorgewoeld tot het 8 uur is. Ik was niet de enige die raar geslapen heeft want Jarik kwam al snel op mijn deur bonken.

Vandaag is de dag dat we het eiland willen verkennen op de gehuurde scooters. We besluiten om weg te gaan en onderweg nog ergens wat te eten als ontbijt. Vandaag is een beetje een onheilsdag: het begint al als we bij het einde zijn van de zandweg van onze resort tot de grote weg. We hebben twee handmatig schakelende scooters en 1 automatische. Ik heb de automatische aangezien het mijn eerste keer is, Elske en Jarik de handgeschakelde want die was goedkoper. Het is alleen wat lastiger dan het lijkt want (dit zullen ze later ontkennen trouwens) ze hebben de hele dag lopen prutsen met de versnellingen. Bij het wegrijden schiet de scooter van elske ineens vooruit bij de enige 'afgrond' (van 1 meter, dus dat valt ook wel mee) in de wijde omtrek. Ze komt uiteindelijk tot stilstand in de bosjes vlak voor de afgrond maar het is wel even schrikken.

Daarna rijden we rustige langs 'long beach'. Het is voorlopig nog droog, maar het waait hard en er zijn allemaal takken op de weg gewaaid en de rode zandweg is vol met kuilen en plassen. Maar zo goed en zo kwaad als het kan rijden we naar het zuiden. Het blijkt nu ook maar weer hoe groot het eiland eigenlijk is want we hebben zeker een uur op de weg gezeten: zo goed en zo kwaad als het kan kuilen en plassen ontwijkend. Het is gelukkig wel heel erg stil op de weg, maar ergens rij ik een plas in die redelijk ondiep lijkt maar toch dieper dan gedacht waardoor het witte shirt (uiteraard) wat ik aan had ineens wat mooie rode vlekken heeft.

Het begint ondertussen wat te miezeren en we zijn al bang dat het zo moet gaan regenen. Aan de zuidkant van het eiland is nog een klein plaatsje en we hopen dat te berijken voordat de regen doorzet. Gelukkig halen we het plaatsje en het gaat nog niet echt regenen alhoewel het blijft miezeren. Bij het plaatsje aangekomen gaan we ergens wat eten, tussen de vietnameze matrozen die daar in de buurt hun basis hebben.

Na het eten gebeurt er wel wat vervelends: we willen op weg naar 'south beach', een stuk strand waar het water een stuk rustiger moet zijn. Maar op weg, vlak bij het stadje, springt er ineens een kat of puppy voor mijn scooter. Ik kan het beestje niet meer ontwijken en we denken dan ook dat het beestje dood is. Het is verbazingwekkend hoe snel zoiets kan gebeuren. Elske rijd achter me en zag het gebeuren en is best onder de indruk ervan. Ikzelf voel me al helemaal slecht, alhoewel dat op dat moment nog niet echt naar voren komt. We stoppen even om het er over te hebben, we besluiten dat we weinig kunnen doen voor het beestje en dat we ons een boel op de hals halen om terug te gaan. In ieder geval drukt dit incident helaas wel de stempel op de rest van de dag.

We rijden richting south beach en vinden de zandweg die er naartoe gaat. South beach heeft inderdaat helder water met vrijwel geen golfslag. Het heeft wel een hele hoop vietnamezen die hier naartoe op vakantie komen. We parkeren de scooters bij een van de resorts en lopen over het strand. Er ligt een hoop rotzooi op het strand dus dat doet wel een beetje af aan het 'tropische strand gevoel' (dat en het verschikkelijke weer). Bij een ander resort gaan we even zitten. Op dat moment komt alles even over me heen: het slechte weer, het feit dat ik een beestje gedood heb (mensen die weten wat voor dierenliefhebber ik ben beseffen hoe erg ik dit vind.), het feit dat ik nog minstens een dag op het eiland moet blijven (ik heb het op dat moment echt gehad en wil gewoon door.). We blijven daar even zitten terwijl we wachten tot een regenbui overtrekt.

Als de regen enigsinds is gaan liggen gaan we weer naar onze scooters. Maar we zijn nog geen vijf minuten onderweg of we worden overvallen door een gigantische regenbui. Bij een heel klein 'huisje' waar een beeltenis van jezus staat schuilen we. Maar na een uur worden we toch wat ongeduldig (alhoewel ik nog wel had willen wachten) en we besluiten als de regen wat minder is toch door te rijden. Bij minimale regen willen we wegrijden maar de scooter van jarik wil ineens niet starten. Gelukkig weten we na wat proberen de scooter wel weer aan de praat te krijgen.

De minime regen word al snel weer een echte harde regenbui en we zijn al snel doorweekt. Ikzelf heb zoiets van: doorrijden, we zijn nu toch al nat. Maar het gaat allemaal niet zo hard en we moeten nog erg ver. Jarik wil nu graag schuilen want hij heeft het erg koud. Bij een huis stoppen we en gaan we schuilen. We krijgen van de bewoner wat stoeltjes om op te zitten. De regen gaat na een tijdje weer enigsinds liggen en we rijden dan maar weer door.

Een half uur later komen we aan in Duong Dong, het is gestopt met regenen en we hebben goede hoop dat we droog thuis kunnen komen (naja... voorzover we niet al doorweekt waren). Helaas begint het 3 minuten later ineens weer gigantisch te regenen. Bij een luxe resort stoppen we even. Nu is het Elske die het te koud heeft en we besluiten de scooters hier achter te laten en een taxi te laten voorrijden. De taxi brent ons uiteindelijk naar ons 'resort'.

S'avonds eten we bij ons eigen resort (gammel eenzaam huisje op het strand) en we gaan vroeg slapen. Wat een rotdat eigenlijk. Morgen gaan we relaxen en regelen dat we van het eiland af kunnen. Alhoewel Elske nog de hoop heeft het noordelijk deel van het eiland te zien, waar een natuur reservaat is. Ikzelf heb daar echt geen zin in en wil gewoon zo snel mogenlijk weg.
Join TravBuddy to leave comments, meet new friends and share travel tips!
Phu Quoc
photo by: Yasuo