Scooters, Snorkelen en Party

Koh Phangan Travel Blog

 › entry 37 of 37 › view all entries

Vandaag is wel een beetje een druk dagje. We zijn rond negen uur opgestaan en hebben even snel ergens een Pad Thai gegeten (het nationale simpele gerecht van Thailand, erg lekker!). Daarna zijn we naar de scooterverhuurder gegaan om de scooters op te halen.

Het gaat hier allemaal wat officieler dan in Vietnam, we moeten nu een formulier invullen en ondertekenen en ons paspoort achterlaten. Maargoed, we zijn al snel onderweg. Het eiland is een stuk kleiner dan Pu Quoc, dus alles is makkelijk met de scooter te bereiken. Eerst moeten we wel over een aantal heuvels heen met de scooter. Best een leuke ervaring. Het is gelukkig erg rustig op de weg dus we zoeven snel richting de noordkant van het eiland. Daar ligt een strand wat bekend staat als goede snorkelplek.

Het duurt dan ook niet lang voordat we er zijn. Ik moet nog wel vermelden dat het vandaag erg zonnig is, er is bijna geen wolkje aan de lucht, maar op de scooter voel je de zon niet branden vanwege het verkoelende briesje wat je hebt als je aan het rijden bent. We waren hier al op bedacht en we hebben ons meerdere keren ingesmeerd. Maar als we eenmaal afstappen en de scooters bij een resort bij het strand hebben geparkeerd voel je de zon wel gelijk hard.

Het strand is erg mooi maar de snorkelplek is wel extreem druk. Er liggen meerdere bootjes en je ziet tientallen snorkels net boven het water uitsteken. Bij het resort kunnen we duikbrillen plus snorkels huren voor 50 bath. We hebben hier nog wel even gesnorkeld. Het koraal was niet zo bijzonder maar een eindje buiten de kust kan je wel veel vissen zien.

Hierna gaan we terug richting een plaatsje aan de oostkant van het eiland om te lunchen. We zijn nog geen 10 minuten onderweg of 1 van de scooters begint een raar geluid te maken. Het blijkt dat een spaak los is gaan zitten. Niet een echt prettig gezicht, maar we besluiten maar gewoon door te rijden (minus 1 spaak).

Onderweg naar het plaatsje komen we nog een Park tegen waar een waterval zou moeten zijn, maar vanwege het droge weer was daar niet veel van te zien. Het park zelf is nog wel erg mooi. Ook komen we langs een 'safari' waar een aantal olifanten aan grote kettingen zitten, maar eigenlijk is dit gewoon zielig. De beesten hebben nauwlijks schaduw en ze kunnen niet echt van hun plek af dus ze bewegen maar wat op hun plek.

We rijden door naar het plaatsje en gaan daar bij een goedkoop straat tentje wat eten. Het was niet veel maar voor 30 bath (75 eurocent) wel prima. We willen nu nog een befaamd strand bezoeken, bottleneck beach genaamd, wat volgens de kaart nog wel via de weg te bereiken is. Maar we zijn nog geen 5 minuten weg of de scooter waarvan de spaak gebroken is krijgt een lekke band. Dat is wel balen. We parkeren de scooter bij een zaakje langs de kant van de weg en Elske gaat achterop bij Jarik en we gaan maar richting Haad Rin (de plaats aan de zuidkant van het eiland waar we verblijven en we ook de scooters gehoord hebben).

Op zich is het maar goed dat we niet richting het strand zijn gegaan want we zijn verderop ineens grote dreigende wolken. We halen het plaatsje nog net voordat de bui losbarst. Het is dit keer een echte Monsoon want hij begint, het regent een paar minuten heel erg hard en voor je het weet is hij weer over.

We leggen het verhaal uit aan de scooterverhuurder en denken dat hij wel met een pickup-truck daar heen gaat om de scooter op te halen, maar daar wil hij niks van weten. Hij wil dat we terug gaan en de scooter maar laten repareren daar ergens. We weigeren dit te doen. We lopen naar onze vriendelijke hotel eigenaar en leggen het verhaal aan hem voor aangezien we de scooters via hem geregeld hebben en de scooterverhuurder een vriend is van de hoteleigenaar. De hoteleigenaar gaat wel even praten met de scooterverhuurder en als hij terug komt blijkt het voor de volgende oplossing gezorgt te hebben. De scooterverhuurder rijd met 1 of 2 van ons mee naar de plek waar we de scooter hebben achtergelaten en hij regelt wel met een lokale reparateur (er zijn er inderdaad vele langs de kant van de weg) dat het gerepareert word, maar we moeten hier wel voor betalen. We zijn nu bang om opgelicht te worden en voor vele duizenden bahts afgezet te worden, maar onze hoteleigenaar verzekert ons dat omdat het zijn vriend is dit echt niet veel hoeft te kosten.

Zo gezegd zo gedaan. Elske gaat zich omkleden op de kamer terwijl Jarik en Ik met de scooterverhuurder naar de plek gaan. Daar aangekomen rijden we de scooter naar een reparateur en gelukkig blijken de kosten (een nieuwe achterband) best mee te vallen: 200 baht (4.5 euro). Daar kunnen we nog wel mee leven.

S'avonds maken we ons klaar om naar de half moon party te gaan. We (ik) hebben er wel zin in. De vorige keer was zo'n feest in ieder geval een belevenis. Maar aangezien dit soort feesten pas om 00:00 beginnen moeten we nog wel de avond door. We kaarten wat en we drinken wat en op onze hotelkamer slapen we wat totdat het bijna twaalf uur is. We weten dat zo'n avond wel weer redelijk duur gaat zijn, maarja zo vaak ben je er niet en we stappen, nadat we omgekleed zijn, in een taxi naar het feest.

Maar bij het feest aangekomen blijkt het toch niet allemaal zo te lopen als we hadden gedacht. Zoiezo zitten JArik en Elske, die minder hebben gepind dan ik, nu aan hun laatste geld (waarvan we wel dachten dat het genoeg zou moeten zijn aangezien Elske zoiezo niet veel drinkt en Jarik een flesje whiskey had gekocht wat hij naar binnen wil nemen). Ikzelf heb nu nog net iets meer dan duizend over, maar nogmaals, we dachten dat dit genoeg zou moeten zijn. Je raad het al: het kost ineens 500 baht om binnen te komen. Dat is nogal een deceptie, want twee jaar geleden was het gratis (behalve de dure taxi rit erheen). We hebben, als we het geld bij elkaar leggen maar -net- genoeg om binnen te komen, maar dan kan je echt niks kopen het feest. We discussieren nog even wat we nu moeten doen maar uiteindelijk besluiten we, teleurgesteld, maar weer naar huis te gaan. Zo'n feest is leuk, maar niet 500 baht leuk, zeker als je daar niks kan doen daarna.

We gaan nog maar wat drinken op het strand bij ons plaatsje. Het strand is net als gister vrij leeg, en bij 1 van de clubs hebben ze het maar helemaal opgegeven want het personeel loopt daar maar gewoon te voetballen. Goedkoop als we zijn lopen we met drank die we bij een supermarktje hebben gekocht maar naar een tafeltje toe bij deze club, want ze draaien nog wel muziek en we kijken een beetje hoe ze aan het voetballen zijn. Even later komen we nog wel wat andere toeristen tegen en we hebben de avond, die daarna niet lang meer duurde, nog wat gedronken en gepraat. Tegen drieeen taaien we al weer af richting de hotelkamer. Jammer van het feest, maar de dag op de scooter was in ieder geval wel erg leuk.

Join TravBuddy to leave comments, meet new friends and share travel tips!
Koh Phangan
photo by: alanmica