Nightlife Saigon (en: nieuwe update, eindelijk!)

Ho Chi Minh City Travel Blog

 › entry 21 of 37 › view all entries
(enters lijken niet te werken? ik heb deze tekst opgedeeld, maar het ziet er uit als 1 lap tekst... raar :( .. edit: ok, als ik de html codes toevoeg werkt het, travbuddy is aan het prutsen denk ik... )

Pfff.... ok, dit wordt een mega update. Tot mijn schrik zie ik dat ik al zeven dagen niet heb geschreven, dus ik hoop dat jullie niet ongerust waren. Het kwam gewoon zo uit. De hoofdreden is dat we de afgelopen dagen op Phu Quoc zaten, een tropisch eiland voor de zuidkust van Vietnam, waar we (tenmidden van een tropische storm) in vrij 'basic' strandhutjes zaten waar ik geen internet verbinding had. Tel daarbij de dagen op waarbij we vrijwel alleen in de boot en de bus hebben gezeten en voor je het weet is het al weer 7 dagen geleden... waar blijft de tijd? In ieder geval: we zitten nu veilig en wel in Pnhom Penh, de hoofdstad van Cambodia, waar ik nu geniet van de eerste goede kop koffie die ik tot nu toe in azie heb gehad. Maar laat ik nu maar eens beginnen waar ik was gebleven. Het zou kunnen dat de stukken tekst wat minder groot zijn dan hiervoor, want het was al weer even geleden. Vanaf nu zitten we als het goed is altijd weer op plekken waar we internet hebben (hoe kan ik zonder leven!) dus zal dit geen probleem meer zijn.

Het hotel in Saigon heeft de lekkerste bedden tot nu toe, heerlijk zacht en we hebben lekker geslapen. (belangrijk onderdeel van de vakantie, naar mijn bescheiden mening!). Het weer is wisselvallig maar vandaag lijkt een redelijke dag te worden.

We hebben deze dag een aantal klussen te doen. We moeten de visums voor Cambodia regelen en bekijken hoe we onze reis verder gaan indelen. We wandelen eerst naar een klein stalletje om met wat noedelsoep te ontbijten, waarna we weer terug lopen omdat de lucht betrekt en we bang zijn dat de was die we hebben gedaan (Met grote dank aan Elske) veregent. Aangekomen bij het hostel blijkt het inderdaad al snel te gaan regenen en moeten we weer een tijdje schuilen. Regen gaat (Helaas) de komende tijd nog een belangrijk onderdeel vormen van de ervaring, maarja, regenseizoen en zo, het hoort er bij.

Als de bui is gaan liggen nemen we een taxi naar de Cambodiaanse Ambassade, een verlaten en vieze villa in de diplomatische wijk die vroeger misschien mooi was, maar waar nu de algen in een bijna leeg zwembad, alleen gevuld met regenwater van de afgelopen dagen en een kapot basketbal veld doet herinneren aan haar vroegere glorie.

Als we bij de villa aankomen komt al snel een nors uitziende cambodiaan naar buiten die wijst naar een aantal formulieren en ons druk gebaard dat we die moeten invullen. Dat gedaan hebbende kom ik er achter dat ik vergeten ben om pasfotos mee te namen, maar als ik probeer duidelijk te maken dat ik die niet heb en dat ik ergens in de buurt een pasfoto-zaakje (dat zal toch wel in de diplomaten wijk zijn ergens) wil zoeken, rukt hij het formulier uit mijn handen en gebaard dat ook Jarik en Elske maar snel de formulieren moeten inleveren. Blijkbaar is het geen probleem en wil hij gewoon zo snel mogenlijk zijn geld innen.

De dag slenteren we door de stad en bekijken we de monumenten, alleen gestoort door perioden waar we moeten schuilen voor de regen. Het is nu trouwens al flink afgekoeld: nog steeds tropisch maar toch onder de 27 graden. Het laatste klusje van vandaag is het besluiten waar we hierna heenwillen. We gaan naar Phu Quoc, een eiland (ik wilde zeggen: -klein- eiland, maar dit is niet waar) voor de zuidkust van Vietnam. Dus we gaan bij een aantal travelagents langs om dit te regelen. Ze vragen allemaal veel meer dan dat we denken dat het waard is en bovendien willen ze ons de boottickets ook wel verkopen voor een 'vriendenprijs' en uiteraard drukken ze ons op het hart dat die niet bij de haven te krijgen zijn ofwel dat de boten vol zitten als we niet nu al boeken. We bedanken ze vriendelijk en besluiten het er maar op te wagen. We hebben nu wel de bustickets geregeld: morgen vertrekken we om 23:00 en komen we om 05:00 aan in Rach Gia, de kustplaats vanwaar de boot vertrekt naar Phu Quoc. Morgen ochtend kunnen we de tickets ophalen.

S'avonds willen we het nachtleven van het bruisende Saigon verkennen (vooral ik, Jarik en Elske gaan schoorvoetend mee, alhoewel ze er later wel weer zin in hebben!). Dus we zoeken op internet (ik heb je gemist, o, internet) naar de beste club van de stad en komen uit bij een club die vrij dicht bij ons hotel zit. Dat is weer even een meevaller. Voor het avondeten willen we naar een bepaalde parkje waar volgens de gids aan de randen ervan verschillende stalletjes staan waar je kan kiezen. Uiteidenlijk hebben we het niet gevonden en gaan we zitten bij een naburig restaurantje, maar als we de vietnameze kaart willen lezen doet een ober erg moeilijk en probeert hij te voorkomen dat we er in kijken. Hij staat er op dat we het Engelse menu bekijken en we denken dat hij gewoon simpelweg verschillende prijzen hanteert voor buitenlanders en vietnamezen. Na nog een paar keer geprobeert te hebben het vietnameze menu in handen te krijgen (ik ben opgestaan en ben naar de andere kant van het (straat) restaurant gelopen om daar gewoon een menu te pakken, maar ook deze werd uit mijn handen gerukt) besluiten we maar gewoon door te lopen. Tsja... Uiteindelijk vinden we in de buurt nog wel een gezellig (relatief) goedkoop restaurantje waar we prima simpele gerechten kunnen bestellen.

Op de weg terug lopen we nog langs een drankzaak en kopen daar een fles wodka en een fles cola. We denken (weten) dat de drankjes in de nachtclub waarschijnlijk erg duur zijn. Op onze hotelkamer spelen we wat kaartspelletjes en maken de fles leeg terwijl we wachten tot het tijd is om richting de club te gaan.

Bij de club aangekomen (150 entry fee ... 6 euro) blijkt het echt een upper-class vietnameze club te zijn met vrijwel geen westerling te vinden. De muziek staat extreem hard, maar het is wel de soort muziek waar ik van houd (trance/dance). We krijgen een soort van VIP treatment, waarbij we naar 1 van de 6 tafeltjes worden gedirigeerd en we onze eigen 'guard' krijgen. De beveiliging/bediening is wel extreem. Voor elke 10 gasten is er wel een guard. Maarja, personeel is goedkoop hier he. De guard zorgt ervoor dat de tafel stevig staat, dat lastige vietnamezen worden weggehouden en houd gewoon een oogje in het zeil. Onze eigenen persoonlijke bediende, het kolonialisme lijkt nog niet zo ver weg. Ik vind zelf al gauw de dansvloer en praat (voorzover dat gaat) met iedereen, we worden zoals altijd aangestaard en mensen vinden het leuk als we (ik) bij hun tafeltje kom staan. Ik heb hier een opperbeste tijd gehad. High fives aan willekeurige mensen geven, gratis drank krijgen, mooie meisjes die bij je komen dansen. Elske en jarik hebben het ook naar hun zin, op hun eigen manier natuurlijk ;). Ergens rond een uur of 3 waggelen we naar huis.
Join TravBuddy to leave comments, meet new friends and share travel tips!