De Lange Mars deel 1

Bangkok Travel Blog

 › entry 34 of 37 › view all entries

Vandaag gaan we onze mega reis doen. We hebben voor 7$ bustickets naar Bangkok (dat zijn nog eens prijzen he? eens een keer wat anders dan 40 euro groningen-amsterdam) en staan om zes uur op om de tassen in te pakken en ons klaar te maken. We eten nog even snel een stokbrood met wat scrambled eggs op en wachten op de pickup. Deze blijkt een tuk tuk te zijn en we zijn onderweg. We worden afgezet bij het kantoortje van de busmaatischappij en al gelijk hebben we hier de eerste kleine irritatie van de dag. We moeten namelijk nog minstens een uur wachten voordat de bus verschijnt.

De bus heeft zijn beste tijd wel gehad, maar goed, hij hoeft ons alleen maar naar de grens te brengen, een tocht van drie en een half uur. Ze hebben de bus te vol geladen want ook in het .gangpad moet nu bagage gezet worden. En bovendien is onze busschauffeur de onaardigste cambodiaan die we tot nu toe gezien hebben. Hij snauwt en wijst en schreeuwt tot iedereen op de plek zit die hem zint. Als we eindelijk weg zijn blijken er nog een paar plekken over te zijn en we zijn al bang dat hij die wil vullen, en jawel, hij rijd eerst nog naar een aantal resorts om te kijken of daar nog mensen richting de grens moeten. Zo duurt de reis wel weer steeds langer, en we moeten voor de avond in Bangkok zijn, want we moeten daar nog tickets kopen voor de nachtbus richting Ko Pagnan.

Hij vind niemand bij de resorts en begint maar druk te bellen. Uiteindelijk zet hij de bus vlak buiten de stad stil en gaat wat slapen op zijn stuur terwijl de toeristen in de bus nu toch wel wat ongeduldig beginnen te worden. Een kwartier later verschijnt er een taxi en twee beteutert kijkende toeristen stappen uit. De busschauffer snauwt wat en gooit hun bagage de bus in en trekt aan een vrouw terwijl hij wijst naar de overgebleven plekken. De nieuwe toeristen gaan bedeesd zitten.

Nu gaat de bus dan eindelijk weg, anderhalf uur nadat hij weg had moeten gaan. Met een slakkengang gaat hij richting de grens over de net nieuw geasfalteerde weg. Maar een half uur later stopt de bus bij een klein plaatsje. Dat ook nog: van die verplichte stops waar je wordt afgezet zodat je daar voor veel te veel geld eten en drinken gaat bestellen. Hij zegt dat we binnen 10 minuten weg gaan, maar twee andere cambodiaanen zijn druk bezig met een van de wielen van de bus en gebaren druk naar de chauffeur. De toch al niet vrolijke chauffeur kijkt nog norser maar gebaart dat het wel goed is.

Net als we allemaal weer zijn ingestapt om weg te gaan besluit de chauffeur dat er toch nog naar de banden gekeken moet worden en zegt dat we allemaal weer uit moeten stappen. Als iedereen is uitgestapt rijd de bus vrolijk weg, de toeristen varrast achter latend. Een half uur later komt hij weer terug en kunnen we weer verder. Gelukkig duurde de reis uiteindelijk minder lang dan we dachten want we staan vlak na het middaguur voor de thaise grens.

We zijn de eerste in de rij en als doorgewinterde reizigers zijn we zo door de doane heen. Aan de andere kant van de grens moeten we even wachten op de andere mensen en daarna worden we allemaal in (gloednieuwe) minibusjes gezet. Deze rijden naar een kantoortje toe en we moeten weer een uur wachten. Dan word uitgevogeld wie waar heen moet en de mensen die naar Bangkok gaan worden in 1 minibusje gezet. Dit deel van de reis loopt voorspoedig. De busjes zijn nieuw, de wegen zijn breed en de chauffeur heeft er zin in. We rijden nu met 120 km/h richting Bangkok.

Tegen zessen komen we in Bangkok aan en we worden gedropt op Kosan Road, de backpackers straat van Bangkok en ook wel het epicentrum van Backpacking in zuid oost azie genoemd. Tussen de drommen toeristen en backpackers banen we ons een weg op zoek naar een travelagent die ons tickets naar Ko Pagnan kan verkopen. We vinden al snel een kantoortje en het blijkt dat we net op tijd zijn. Over 5 minuten gaat de bus al. We kopen snel de tickets en enigsinds teleurgesteld dat we niet konden eten lopen we achter een Thai aan die ons naar de bus zou moeten brengen. Op een hoek van een straat een paar blokken verden worden we gemaand te wachten. Uiteraard gaat de bus niet over 5 minuten, maar pas over een half uur en geirriteerd wachten we dan maar tot de bus komt.

De bus naar het zuiden is een erg luxe bus. Het is geen sleeper, maar we hebben veel beenruimte en de stoelen kunnen zo ver naar achter dat het net zo goed een sleeper zou kunnen zijn. We hebben gehoord over dieven op deze buslijnen richting de eilanden en ik houd mijn tas maar op mijn schoot want ze schijnen zelfs spullen uit tassen op de grond te stelen. Uiteraard zijn het allemaal verhalen die we hebben gehoord maar je kan maar niet voorzichtig genoeg zijn. De tas blijk gelukkig ook nog te dienen als warme isolatielaag want we hebben hier de koudste airconditioning tot nu toe.

Rillend zakken we af naar het zuiden. Dit is denk ik ook de plek waar Elske heel erg verkouden is geworden.

Join TravBuddy to leave comments, meet new friends and share travel tips!
Bangkok
photo by: Deats