Aankomst Phu Quoc Island

Phu Quoc Travel Blog

 › entry 24 of 37 › view all entries
De boottocht is uitermate onplezierig. Ten eerste zitten we op de eerste rij, vlak voor de luidspeaker waar erg harde muziek uit komt. De boot zelf is prima, het ziet er vrij nieuw uit, maar dan de reis. Het duurt drie en een half uur voordat we bij Phu Quoc zijn: in het begin gaat het nog wel, maar halverwege de reis wordt de zee zo ruw dat de halve boot moet overgeven. We hebben dit zelf wel overleeft, we voelden ons allemaal wel wat ongemakkelijk maar gelukkig waren de kleine zwarte zakjes niet nodig in olnze rij. Maar als de zure kotslucht je bereikt en de geluiden gecombineerd met het gevoel dat je in een achtbaan zit... ergens is het een wonder dat we er zo goed vanaf zijn gekomen.

Drie uur later komen we aan op Phu Quoc, het is regenachtig en koud. We rijden met een busje van de bootmaatschappij naar Duong Dong, de enige grote stad op het eiland. Er zijn niet veel verharde wegen op het eiland en het eerste deel van deze twintig minuten rijden we dan ook over een rood zandpad met veel gaten: alsof de bootreis nog niet 'wiebelig' genoeg was.

In het stadje gaan we op zoek naar informatie en gaan we ergens zitten (en schuilen voor de regen) om te bepalen wat we gaan doen. Vrijwel alle resorts zitten aan 'long beach', een gigantisch lang strand aan het westen van het eiland. Dus we kijken in de lonely planet naar goedkope hutjes en nemen een taxi die ons richting de resorts brengt. Het asfalt van de stad maakt al snel weer plaats voor de rode zandwegen met kuilen.

Redelijk dicht bij de stad vinden we een bord met de naam van een resort wat we denken te hebben gezien. De taxichauffeur zet ons bij een klein zandpad af en met de bagage op onze rug lopen we met wat miezerregen in de rug het natte zandpad op. Na een paar bochten blijkt het halve zandpad onderwater gelopen te zijn en ondanks pogingen van ons om droog te blijven stappen we al snel tot onze enkels in de modder. We vinden uiteindelijk goedkope hutjes, ik heb mijn eigen hutje en Jarik en Elske die van hun.

Als de regen wat is gaan liggen eten we wat in het schamele huisje bij het strand wat voor 'resort' moet doorgaan. Er zijn veel bedelende honden en katten en het eten is ook niet geweldig. De zee is erg erg ruw en het waait er hard. We besluiten alsnog te gaan zwemmen, ondanks de wind, de regen en de hoge golven. Het is erg leuk om in die golven te zwemmen, maar ook wel redelijk gevaarlijk. Er is een harde onderstroom en we blijven dan ook maar dicht bij kust om een beetje tegenin en met de golven mee te duiken

S'avonds nemen we een taxi naar Duong Dong en tussen de regenbuien door vinden we een straatje waar veel kleine restaurantjes langs de kant van de weg staan. Bij degene die we hebben uitgekozen blijkt een wat stevigere Vietnamees te werken die er een beetje uitziet als een mexicaan en wat navragen leert ons dat hij eigenlijk een Amerikaan is, die de helft van de tijd maar hier op Phu Quoc is. Het is een vriendelijke man die ons nog wat verhalen verteld over zijn leven maar we nemen al snel afscheid

We gaan nog even op zoek naar wat scooters want we willen daarme het eiland rond rijden. Ze zijn overal redelijk duur maar we vinden bij een bebrilde oude vietnamees een aantal scooters voor een prijs die ons wel aanstaat. Met de scooter rijden we terug naar onze hutjes. Ik had nog nooit op een scooter gezeten, dus het was wel een redelijke vuurdoop: s'avonds in het donker over zandweggetjes. Maar het viel uiteindelijk heel erg mee.

We zijn moe en gaan zoals altijd (tegenwoordig) al om tien uur slapen. Er staat een erg harde wind en de hutjes zijn zo gebouwd dat er tussen de muur en het dak een opening is om de wind door te laten. Het is een erg bijzondere ervaring om daar zo te liggen, maar echt lekker heb ik er niet door geslapen.
Join TravBuddy to leave comments, meet new friends and share travel tips!
Phu Quoc
photo by: Yasuo