On the road again...

Puno Travel Blog

 › entry 19 of 30 › view all entries
Alweer erg vroeg op voor de lang rit naar Cusco. Hoe vroeger we daar aankomen, hoe meer de jungelaars nog van de stad kunnen zien. (de jungelaars zijn de mensen die overmorgen de groep verlaten om naar de Amazone te gaan). Ironisch genoeg geen regen vandaag maar stralend zonnig weer. Wanneer we de stad verlaten werpen we nog een laatste blik op het nu saffierblauwe Titicacameer en rijden we weer de altiplano op. We maken nog een plasstop in het dorpje waar de stiertjes vandaan komen die je hier overal op de daken vindt. In het winkeltje wordt ook een riante hoeveelheid snacks en snoepgoed ingeslagen om de lange busrit door te komen. De altiplano heeft na een tijdje weer plaatsgemaakt voor de met andesgras begroeide pampas en we rijden lekker op schema.


's Middags is er weer een buffetlunch voorzien in een soort van toeristenboerderij waar ze ook een hele collectie lama's, alpaca's en vicuña's hebben rondlopen. Deze keer is het eten wel lekker en warm en kunnen we op tijd door naar Cusco. Het landschap wordt steeds groener naarmate we dichter bij Cusco komen en we zien nu ook de Incaterrassen verschijnen.

Sneller dan verwacht komen we in Cusco aan maar dan moeten we wel nog ons hotel vinden. Het lukt niet om het hotel te bellen, dus gaat Harro een telefooncel zoeken en ook de chauffeur stapt uit en verdwijnt. Daar staan we dan, twintig foxers alleen in de bus midden in Cusco tussen het toeterend verkeer. Even later verschijnt dan toch weer de chauffeur met in zijn kielzog een agent op de motor. Zou hij een boete gekregen hebben om de bus hier zomaar te laten staan? Nee hoor! Blijkt dat hij de agent voor 3 sol of ongeveer 1 euro heeft omgekocht om ons een escorte te geven tot bij het hotel.
Tot groot jolijt van ons natuurlijk. We mogen zelfs lang genoeg stoppen om de koffers uit te laden.

Deze keer heb ik erg veel geluk met mijn kamer. Ik krijg een rustige kamer aan de achterzijde met twee dubbele bedden en een balkon met uitzicht over Cusco. Een half uurtje later verzamelen we weer in de lobby voor een wandeling door de stad. Het is al meteen flink klimmen naar de levendige wijk San Blas, een soort van kunstenaarswijk met veel galleries, pittoreske pleintjes en hippieachtige straatverkopers. We wandelen verder langs de kloosters van het Plaza Nazarenas tot bij het imposante Plaza de Armas. Het is daar enorm druk en er lijkt iets gaande. Dan wordt duidelijk dat dit de finish is van een autorally. We grappig om de auto's in een rotvaart langs het plein te zien scheuren.


Ondertussen heeft iedereen wel zo'n beetje trek gekregen en gaan we koffie drinken in het Bagdadcafé met mooi uitzicht op het plain. Ook de taart is erg lekker. Naderhand moeten weer een heleboel mensen pinnen en dat is best een opgave. De meeste automaten op het plein zijn niet voorzien op zo'n druk pinverkeer. Na 2 à drie keer pinnen is het toestel dan ook leeg en moeten de overblijvers verder zoeken. Het duurt dus wel even voor iedereen geld heeft, maar ondertussen genieten we gewoon mee van de rally. Hierna wandelen we nog langs een paar pleintjes, maar dan keer ik terug richting hotel. Ik moet immers mijn rugzak nog pakken voor de tweedaagse tocht en daarna hebben we toch nog twee volle dagen in Cusco.

Voor het avondeten heeft Harro iets speciaals geregeld: "Fallen Angel".
Het is een hippe tent met een erg apart interieur. Het is heel "arty" ingericht en alle kunstwerken zijn ook te koop. We zien onder andere een badkuip omgevormd tot tafel en onze groep zit op een bed in plaats van een bank of stoel. Ook het menu is erg apart maar wel erg lekker. Ik bestel ook nog een toetje maar dat laat wel erg lang op zich wachten. De arroz con leche wordt dan ook vers bereid. Alleen jammer dat de koffiemachine stuk is want een latte hierbij had best gesmaakt!
Join TravBuddy to leave comments, meet new friends and share travel tips!
Puno
photo by: lrecht