Middle of nowhere

Uyuni Travel Blog

 › entry 4 of 12 › view all entries
De volgende dag moeten we om 3 uur 's middags de trein hebben naar Uyuni, waar de reis over de zoutvlakten moet beginnen. De dag begint echter met ontbijt, maar omdat iedereen de avond ervoor zoveel heeft gegeten gaat er helemaal niets in. We besluiten die dag om de plaatselijke dierentuin, die condors schijnt te herbergen, te bezoeken. Maar eerst gaan we een bezoekje brengen aan het plaatselijke spoorwegkerkhof waar de gidsen laaiend over zijn. Het blijkt natuurlijk een flinke sof te zijn. Niet meer dan wat oude locomotiefjes op een verlaten terrein, waarbij je nog over een hek moet kijken om wat te zien. Maar tijdverdrijf was het in ieder geval en we moeten per slot van rekening pas om drie uur met de trein vertrekken. We gaan daarom ook nog naar de dierentuin. Het blijkt niet meer te zijn dan een plaatselijke verzameling verwaarloosde dieren en binnen een half uur staan we weer buiten. Om dat we er toch zijn besluiten we het naastgelegen museum van etnologie en bla bla bla ook te bezoeken. Dat dit ook slechts een half uur duurt had niemand kunnen inschatten, maar dat we dezelfde chauffeur om de terugweg hebben als op de heenweg had niemand kunnen bedenken!

Om drie uur stipt gaat de trein naar Uyuni, dit is iets waar de NS nog wat van kan leren. En geloof me het rondje om de kerk is hier niets bij, er is maar een spoor! Van Oruro naar de grens van Argentiniƫ. Geheel volgens plan komen we aan in Uyuni. Al met al een zeer relaxte reis te noemen. Bij de eerste stap op het perron beginnen de eerste touroperators al aan je te trekken, maar de opvallendste is er toch een. Die heeft op een of andere manier toch een overtuigingskracht dat we besluiten om af te wachten wat hij te bieden heeft. Dat blijkt meer te zijn al verwacht, want niet alleen een reis over de zoutvlakten regelt hij voor ons, maar eveneens een hotel voor de nacht in een verder vol Uyuni!!!!. OK het is niet veel, zelfs minder dan in Oruro, naar we hebben een dak boven ons hoofd. Voor de reis over de zoutvlakten besluiten we drie dagen te doen in plaats van een, zoals vooraf bedacht. Als je er toch bent dan moet je het goed doen, en zeker na de verhalen die we hebben gehoord over de adembenemendheid van deze natuur.

De volgende dag vertrekken we om 10.00 uur, al is het met het Boliviaanse half uurtje al snel 11.00 uur! Dus wat klagen we nog over het Zaanse kwartiertje!!! De tocht blijkt er een van barre omstandigheden, die overmatig wordt gecompenseerd door de wonderbaarlijke natuur. We slapen twee nachten in een verblijf wat echt niet meer is als een dak boven het hoofd (Oruro was luxe!), maar we zien daarentegen een natuur die werkelijk niet te beschrijven is. De ene na de andere laguna doemt op aan de horizon waarbij ze allemaal een andere kleur hebben. Dat in een omgeving waar vulkanen zich afwisselen met het hooggebergte van de andes in combinatie met de hoogvlakte van de ditzelfde gebergte dat zich meer en meer ontpopt als een woestijn! Overdag gloeiend heet en 's nachts, ach ik wil niet klagen, maar tering wat was het koud. De derde ochtend stonden we om vijf uur op om wat geisers bij zonsopgang te zien. Natuurlijk erg mooi, maar wat koud! Echt het was -15 onder nul, maar ik wil natuurlijk niet klagen! Natuurlijk. Nadat we een van onze vrouwelijke reisgezellen, een engelse en een Zwitserse hebben afgezet bij de grens van Chili vervolgen wij de tocht terug naar waar het allemaal begon, Uyuni.
Join TravBuddy to leave comments, meet new friends and share travel tips!
Uyuni
photo by: razorriome