Lago Titicaca

Copacabana Travel Blog

 › entry 9 of 12 › view all entries
Inmiddels zijn wij aangekomen in Copacabana, waar we tijdens de reis al bemerkten dat Marianne ook last van haar maag heeft. De middag vervullen we met een kleine site-seeiing tour en een wandeling bergop. Dit was misschien het slechtste idee van vandaag, doordat we amper gegeten hebben door de maagproblemen hebben we het erg zwaar met dit, van tevoren aangemerkte, wandeling! Inmiddels hebben we via het inmiddels geliefde internet contact gehad met Michiel. Hij doet het niet goed en heeft besloten ons weer op te wachten op zaterdag wanneer wij terug zijn in La Paz. Vanuit deze stoel wensen wij hem dan ook sterkte en hopen we tegelijkertijd dat het bij ons niet erger wordt!

Goed ik zat dus met Marianne in Copacobana en we zijn vrijdags naar Isla del sol gegaan. (De darmflora was inmiddels weer in ecologisch evenwicht. Dat is een eiland midden op het grote Lake Titicaca dat op 3800 meter hoogte ligt. Een van de hoogste gelegen meren ter wereld. Het eiland en omgeving heeft iets weg van de Middellandse Zee. Ook het weer zit mee, ondanks dat het de avond ervoor nog flink had geonweerd. (niets romantisch aan dus!) Op de noordpunt van het eiland aangekomen bezoeken we eerst de zoveelste ruïne van deze vakantie. Ook deze keer weinig indrukwekkend ook al is het deze keer net een doolhof. Vanaf de noordpunt hebben we besloten naar de zuidpunt te lopen en Isla de la Luna letterlijk links te laten liggen (ook daar is een ruïne dus een makkelijke keus) Dat we niet de enige zijn met dat idee blijkt al snel, want met een groep van ca. 20 man loop je over een smal pad over de toppen van de bergen van het eiland. Doordat iedereen zijn eigen tempo loopt krijg je toch al snel het gevoel helemaal alleen te zijn. De uitgestrektheid van het landschap en de stilte van de omgeving zijn dan ook weer onwaarschijnlijk. In tegenstelling tot de ruines is dat iets waar je iedere keer weer naar uitkijkt. (Zeker nu ik weer op mijn balkonnetje in Zaandam sta, de uitgestrektheid is er wel maar die stilte is gewoon zoek!)

Aangekomen op de zuidpunt schijnt er nog een laatste bezienswaardigheid te zijn, een trap gemaakt door de Inca’s. Echter wij kunnen die verrekte trap niet vinden. Pas als we weer een plaats gaan zoeken op de boot die ons terug naar Copacobana brengt zien we de trap. En niet zo’n kleintje ook, hoe hebben we die kunnen missen…..? Misschien waren we te veel bezig met bezichtigen van het landschap en de dorpjes. In ieder geval nemen we niet meer de moeite om de trap van dichtbij te bekijken.

Die avond drinken en eten we wat in café Sol y Luna in gezelschap van een Duitse chica. Aangezien mijn Duits, anders dan mijn achternaam doet vermoeden, erg slecht is wordt er de internationale taal gesproken. Nee niet die van de liefde, gewoon engels.

Join TravBuddy to leave comments, meet new friends and share travel tips!
Copacabana
photo by: aliciaaa