De bruiloft

Cochabamba Travel Blog

 › entry 7 of 12 › view all entries
We zijn nu inmiddels in Cochabamba aangekomen en Frank en Giovana zijn gisteren voor de kerk getrouwd, maar wat een chaos was dat! Die Bolivianen zijn echt meesters in alles op het laatste moment doen en als nuchtere Hollander is daar moeilijk mee om te gaan. De eerste kennismaking met de familie van Giovana was wel erg positief te noemen. We arriveerden namelijk met het vliegtuig vanuit Sucre in Cochabamba en daar stonden ze al met twee man sterk op ons te wachten. Ok het was geen ontvangst waar we op hadden gerekend. Ik bedoel er stond geen groot ontvangstcomité en er was geen champagne, maar dat ze er stonden was al tegen alle verwachtingen in.

De bruiloft was dus echt een puinhoop. Hier was onze echte kennismaking met de Boliviaanse mentaliteit. De hele familie zat onder de stress, want alles moest nog geregeld worden. De ringen waren al om 10 uur 's avonds klaar!! Dat terwijl sommige dingen pas in de loop van de nacht worden geregeld! De plechtigheid in de kerk start volgens uitnodiging om 11.00 uur, dit is echter om de Bolivianen te misleiden, want in werkelijkheid start het een half uur later! Ok dat het uiteindelijk nog een kwartier later begint kijkt niemand meer van op. Kan ook niet anders als je om halftwaalf nog "gewoon", Frank is nu echt nerveus aan het worden, thuis zit. Ik moet zeggen dat de zenuwen bij mij ook wel wat gaan opspelen, want Frank vertelde gisteravond vrolijk dat Olivier en ik, als getuige zijnde, een stukje moeten voorlezen! Lekker hoor! Gelukkig mocht het wel in het Nederlands. De huwelijksvoltrekking op zich was erg rommelig, mede doordat het in het Spaans en Nederlands werd gedaan. De pastoor had geen flauw idee waar hij mee bezig was, ook niet verwonderlijk als je het acht jaar geleden voor het laatst hebt gedaan (de huwelijksvoltrekking bedoel ik natuurlijk ;-) ) Daarnaast leek de kerk net een voetbalstadion. De dienst werd regelmatig gestoord door overgaande mobieltjes en omdat niemand wist wanneer hij moest staan cq zitten ging er telkens een wave door de kerk! Wel lachen natuurlijk, maar voornamelijk achteraf!

Na deze plechtigheid begint het feest pas echt. In een haciënda aan de buitenkant van de stad vind de fiësta plaats. En de aankleding is onvoorstelbaar. Alles is tot in de puntjes verzorgt, het doet een beetje Amerikaans aan. Het kersverse bruidspaar zit aan een lange rechte tafel vergezeld door de ouders, gezellig met z'n allen naast elkaar! De overige gasten zitten aan grote ronde tafels waar het aantal glazen al heel wat doet vermoeden. Na opening van de dansvloer met een Engelse wals door het bruidspaar, wordt het meteen ingenomen door een groot aantal mensen. Dat wij, als Nederlanders, ons niet laten kisten gooien wij er ook wat danspasjes tegenaan! En we hebben die Bolivianen versteld laten staan! De heupjes zaten erg los en dat werd alleen maar erger naarmate de fles whisky leger werd! Noemenswaardig is het aanstaande huwelijk van Olivier en Annemiek. Niet dat ze het hebben aangekondigd, maar als je allebei het boeket cq. het bandje (ik weet de naam ff niet meer, drank maakt meer kapot dan je lief is!) vangt dan moet er wat te verwachten zijn! Na vertrek van Frank en Giovana eindigt het feest langzaam. Het is dan eindelijk achter de rug. Het voornaamste reisdoel van de Nederlanders is vervuld en wij maken ons op voor de laatste periode in Bolivia, waar jullie natuurlijk verslag van krijgen!

Ola beste mensen,

De bruiloft is dan eindelijk achter de rug en opstaan ging eigenlijk erg goed, geen koppijn! Het was echt een goede whiskey! Natuurlijk was het moeilijk om op gang te komen, maar na een paar potjes Yahtzee en klaverjassen was dan iedereen bij de vinken. Dat moest ook wel, want om ca. 1400 werden we bij de familie Peres verwacht voor een bbq. Eigenlijk zouden we een soort van afterparty, maar omdat we op de bruiloft toch iets beter ons best hadden gedaan, wat de drank betreft, was er geen reden om de restjes te finishen! Uiteraard was dit ook weer heel gezellig terwijl er niet gedanst hoefde te worden! Na deze lunch die in het avondmaal eindigde was het tijd om toch nog wat van het nachtleven van Cochabamba te bekijken. Ok het is niet zoals Zaandam, er zijn iets minder snollen, maar toch...... Ondanks wat mogelijkheden besluiten we om 0100 uur het barretje te verlaten. De taxi brengt ons regelrecht naar huis wat niet echt vreemd is als je de dag ervoor flink hebt gedronken.

De volgende dag, alweer maandag gebruiken we om het centrum van Cochabamba te ontdekken. Na een uur zijn we echter al klaar en vallen we nogmaals met onze neus in de boter. Onze tweede traangasaanval in Bolivia, alleen niet zo heftig als in La Paz. Deze dag wordt dus eigenlijk alleen maar doorgebracht met shoppen. Niet echt bijster interessant, maar niet helemaal verloren. We konden wat kopietjes van CD op de kop tikken voor 6 gullies! Om 1600 uur staat een interland op het programma. We spelen wat voetbal met vrienden, of zoiets, van de familie Peres. Ik moet toegeven dat het niet makkelijk was, ondanks dat de gemiddelde leeftijd van de Bolivianen de 18 niet oversteeg, maar we wonnen wel, nipt. Einduitslag 7-8. Het ging natuurlijk niet helemaal volgens plan. Ten eerste het veld was gereserveerd om 4, precies de tijd dat we hadden afgesproken bij het huis, beetje vreemd. Uiteindelijk kom je dan ook om vijf uur pas aan! Daarnaast was er natuurlijk geen bal aanwezig, toch wel essentieel wanneer je wilt voetballen. Ok je kan luchtvoetbal spelen maar dan prefereer ik toch liever de airguitar!

Dinsdag besloten we dan toch eindelijk het hoogtepunt van Cochabamba op te zoeken, het standbeeld van Christus zoals die onder meer in Rio de Janeiro staat. Als echte mannen namen we natuurlijk de trap in plaats van de kabelbaan, waarom makkelijk doen als het moeilijk kan. Marianne (nee er is nog steeds geen liefde!), die ons inmiddels weer heeft vergezeld is werkelijk groen en geel wanneer ze uit de kabelbaan stapt! Logisch wanneer je maag en darmen opspelen, maar het zegt toch wel wat. Wat kom ik later op. Uiteindelijk lopen we in 17 min. naar boven, niet een verkeerde prestatie als je bedenkt dat de gemiddelde tijd van het Holland house op dat moment op dik 30 min. staat! Ik wil niet opscheppen natuurlijk, maar we dachten dat dat toch echt een beste prestatie was. De spierpijn op de koop toenemend.

Join TravBuddy to leave comments, meet new friends and share travel tips!
Cochabamba
photo by: jendara