Coban en Semuc Champey

Coban Travel Blog

 › entry 8 of 18 › view all entries
Na een reis van 6 uur ben ik aangekomen in Coban, de zon schijnt en het is warm. Gelukkig, want volgens de Lonely Planet regent het erg veel in Coban, omdat het hoog gelegen ligt.
Ik rook natuurlijk weer een sigaret en groet nog enkele medepasagiers die van het busstation vertrekken. Ik pak de kaart uit de LP erbij en loop naar de hostel die ik heb uitgekozen. Het is laagseizoen, ik krijg korting en ben de 2e "bewoner". Een overnachting kost me hier 60Q voor een privekamer. Er is een mooie tuin, met hangmatten. Ik ga op verkenning uit en doe wat boodschappen bij de supermarkt. De standaard dingetjes, water, cola en bananen. Nadat ik me opgefrist heb en aan het internetten ben vraagt 1 van de eigenaars of ik al plannen heb voor de dag erna. Ik vertelde hem dat ik van plan was een rustdag te nemen en dan verder te trekken. Ik had als bestemming Lanquin in gedachten, een klein dorp dicht in de buurt van Semuc Champey. Ik had echter ook de mogelijkheid een tour te nemen vanuit Coban en het weer zou goed zijn morgen. Dus ik besluit mijn schema weer eens om te gooien en de tour naar Semuc Champey te nemen. De tour begint om 700uur in de morgen met een uitgebreid ontbijt en de terugkomst staat op 1900uur gepland.  Die avond ga ik uit eten bij het duurste restaurant van het stadje, en bestel en krijg een overheerlijke Filet Mignon.
De volgende morgen wordt ik om kwart over 7 wakker en na een douche neem ik plaats voor het ontbijt. Mijn dagrugzak had ik de dag daarvoor al klaargemaakt. Na het ontbijt loop ik om 10 voor 8 naar de straat en wacht op het busje wat me die dag op zal halen. Ik verwacht een kleine groep, aangezien gisterenavond de eigenaar die me de tour verkocht had druk bezig was om me ergens onder te brengen.
De bus zit echter vol met 14 man. Ik zie het nederlandse stelletje wat ik die dag daarvoor ook al had horen praten toen ze aan de andere kant van de straat liepen, ook in de bus zitten. Bj het eerste uitkijkpunt raak ik met ze aan de praat.
We rijden verder, na 40 kilometer over asfalt gereden te hebben in de bergen rijden we een zijweg op en beginnen we aan de 25 kilometer lange reis over een onverharde weg.
Nadat we zijn aangekomen lopen we over een gecultiveerd pad door de jungle. Ik praat wat met Hilil, de eerste normale Israelie die ik tegenkom, we zijn elkaars persoonlijke fotograaf voor die dag ;)
Na een korte tour kunnen we kiezen of we de berg beklimmen. Hilill blijft achter en ik ga de berg op, tijdens de zware klim raak ik aan de praat met de nederlanders en niet veel later (de daling ging veel sneller) zitten we met zijn drieen in de zon in Semuc Champey te genieten. Terwijl we daar zitten knabbelen kleine visjes aan onze voeten.
Semuc Champey is adembenemend en een plaats om nooit meer te vergeten.
Als we om 1600uur vertrekken pikken we eerst het nederlandse stel op, aangezien ze net uit de rivier komen, moeten ze op dak van het busje gaan zitten. Vervolgens vertrekken we naar de grotten van Lanquin. Onderweg stoppen we in Lanquin. Er wordt ons verteld om hier inkopen te doen, aangezien we laat terug zullen komen in Coban en alles dan dicht zal zitten. Terwijl ik net uit de bakkerij kom lopen, waar ik niks gekocht heb hoor ik mijn naam roepen, het is Melanie :) ze is net aangekomen in Lanquin. We maken een kort praatje, aangezien mijn bus met 10 minuten zal vertrekken. Het was leuk haar weer te zien. Ze verblijft in Lanquin zelf, wat ook mijn eerste plan was.
We nemen na 6 minuten afscheid en ik zit weer in de bus, verder naar de grotten. De grotten vallen tegen en ik sta net als het franse trio dames weer gauw buiten. De avond valt en terwijl de zon ondergaat zit ik weer in de bus terug naar Coban. Om 2000uur kom ik weer terug in Coban.
In Coban aangekomen heb ik honger, ik vraag 1 van de eigenaars van de hostel waar ik in de buurt kan eten. Hij raad me een restaurant aan 100 meter verderop.
Daar zit ik om 2030, als eerste wordt er een bordje soep neergezet. Ik bestel een goedkoop gerecht en een cola. De soep is lekker, beetje groen van kleur. Het hoofdgerecht kan er mee door. In de hostal aangekomen vraagt de eigenaar of ik de schildpaddensoep lekker vond...ik sta hem een beetje raar aan te kijken....heb ik zojuist van die lieve schildpadjes zitten eten....ze waren in ieder geval wel lekker. De volgende dag ga ik er weer eten. ;)

Join TravBuddy to leave comments, meet new friends and share travel tips!
Coban
photo by: chunfucius