Missing The Gambia

Groningen Travel Blog

 › entry 2 of 2 › view all entries

Oh mensen, ik ben inmiddels alweer anderhalve week terug in Nederland, maar wat mis ik Gambia! Het is raar om mijn vrienden en collega's tegen te komen zonder een handje te schudden, het is raar dat het regent en het is raar dat er niet om de tien meter iemand is die me vraagt hoe het gaat, wat ik gedaan heb, wat ik ga doen en natuurlijk of ik misschien iets wil kopen!

Het was een heerlijke week, vol bijzondere ervaringen en ontmoetingen. Dat zo'n klein landje zo bijzonder kan zijn, dat had ik van te voren niet kunnen bedenken.

Ons hotel, Palm Beach, lag direct aan het strand en een stukje verder bij Kunta Kinteh Beach Bar was het heerlijk ontspannen op de strandbedden, met binnen bereik een heerlijk hapje en drankje. Even afkoelen in de oceaan en dan verder slapen onder de parasol. Of praten met alle mensen die even komen groeten. Nog nooit heb ik zo weinig gelezen tijdens een vakantie.

Aan de andere kant van het hotel lag een andere wereld, na een kwartiertje lopen besefte ik volop dat ik toch echt in Afrika was. Zandweggetjes, mooie vrouwen met schalen op 't hoofd, kindjes op de rug gebonden. Heerlijke geuren van de maaltijden met pindasausen, deze werden overal buiten bereid. Een supermarkt verkoopt overal slechts één of twee exemplaren van. Wat zijn we dan toch schandalig verwend in Nederland.

Twee dagen hebben we samen met een local het land leren kennen. Bijzondere dagen, vele indrukken. Samen met Abdellah zijn we naar de grote markt in Serekunda geweest, heel imponerend! Ook hebben we een bezoek gebracht aan zijn familie en een privé-optreden gehad van zijn djembé-band. Daar sta je dan, als witte westerling, in een achtertuin bij een Afrikaans huis te genieten van de muziek.

De andere dag hebben we samen met Ebrihma en Salomon twee basisscholen bezocht. Deze bezoeken waren heel aangrijpend, prachtige donkere kindjes die trots in hun uniformpjes in de klas zaten. Dat in contrast met een al even prachtig kindje wat eenzaam buiten onder een boom zat te spelen. Zijn ouders hadden geen geld voor school... Terwijl het schoolgeld slechts € 30,- per jaar is. Dat doet pijn. Het is goed dan te kunnen helpen, al is het maar die ene druppel, voor dit kind is het toch een wereld die open gaat.

Ook het bezoek aan de familie van Ebrihma die dag was een mooie belevenis. De kindjes waren niet zo gewend aan die gekke witte kleur van ons, dus bekeken ze ons van veilige afstand. Maar de kleurtjes van de ballonnen die we bij ons hadden, die waren een stuk minder eng! Eén voor één stapten ze naar voren, om met de buit snel weer terug te rennen naar een veilige plek. Maar de nieuwsgierigheid overwon uiteindelijk toch. Toen we een rondje door het piepkleine dorpje liepen, hadden we al gauw een groep van dertig kinderen om ons heen verzameld. En dan is het toch wel heel interessant de hand van die nieuweling vast te mogen houden. We voelden ons erg welkom. Zeker toen de moeder des huizes bij ons afscheid vertelde dat we nu een deel van de familie zijn. We mochten blijven slapen, mogen altijd terug komen. Ook kregen we nog een zak pinda's mee bij het afscheid, heel lief.

De overige dagen hebben we grotendeels doorgebracht op en rond het strand. Maar ook deze dagen zaten vol met mooie momenten en fijne gesprekken. Op vrijdag, onze vertrekdag, leerden we nog een verrassende kant van Gambia kennen. Natuurlijk wilden we onze herinneringen graag tastbaar maken en een paar mooie souvenirs meenemen naar ons koude kikkerlandje. Dat was minder eenvoudig dan we dachten. Want, raar maar waar, het geld in Gambia was op! Het hotel had nog nauwelijks geld voor ons, de banken waren dicht of leeg, dat verwacht je toch niet. Uiteindelijk hebben we met veel praten, vragen en creatief denken nog iets weten te regelen met ons hotel en wanen we ons thuis nu ook een beetje in Gambia.

Ik ben lyrisch, het was een prachtige kennismaking met dit continent. Natuurlijk is het waar dat er mensen zijn die enkel en alleen geld aan je willen verdienen. Maar stel je open, wees vriendelijk, wees duidelijk, want het contact met de mensen is wat je vakantie zo bijzonder maakt.

Eén ding weet ik zeker: Afrika, ik kom terug!

tvillingmarit says:
I can see you had a nice time in Afrika. I hope to go to Gambia and learn about the country to. Didn`t understand all of your blog but.....
Posted on: Sep 24, 2007
Join TravBuddy to leave comments, meet new friends and share travel tips!
51 km (32 miles) traveled
Sponsored Links
Groningen
photo by: liekevo