To Bali, Passief werkwoord

Bali Travel Blog

 › entry 1 of 1 › view all entries
 
Hoewel het schrijven me normaal vrij gemakkelijk af gaat, kuch kuch, moet ik nu echt zoeken naar een kop en staart. Het is net alsof de hele ervaring nog steeds op zijn plek moet vallen.

Ik ging vrij onbezonnen heen. Natuurlijk keek ik uit naar mijn vakantie, maar een echte voorstelling had ik er niet van. Daarbij was deze vakantie ook ter ere van een bezoek aan mijn ouweheer, dus van een standaard zomervakantie was geen sprake.

Vele verhalen had ik al gehoord over het paradijs Bali; hele aardige mensen, niet rijk dus het aardige karakter was ook vaak met dubbele bedoeling, systeem is corrupt (in welk arm land niet?), spotgoedkoop, mooie natuur, etc

Eenmaal aangekomen op Bali moest ik het dus maar even op mij af laten komen. Natuurlijk stond ik in de verkeerde rij bij de douane. Voor de verandering lag dit niet aan mij, maar aan de onlogische opstelling van hun hokjes! Na wat heen en weer gehobbel en onzekere fronsen had ik de juiste stempels en was ik klaar voor de intocht. Uiteraard vond mijn vader het leuk om mij niet direct aan te schieten bij buitenkomst. Het is immers veel grappiger om mij te aanschouwen met een vraagteken boven mijn hoofd, zoekend naar een bekend gezicht. Deze grap had ik al verwacht en na 20 uur reizen en nul slaap was er aardig wat zelf coaching voor nodig om de humor er van in te zien. Maar goed, het is me gelukt hehe.

Na een lunch en kennismaking met zijn nieuwe vriendin, zijn we vervolgens met de Taxi naar ons hotel in Kuta gegaan. Vanaf deze rit begon mijn cultuurschok op gang te komen. Wat een chaos! Alleen maar motorbikes kriskras door elkaar heen. Regels zijn er niet, behalve een beetje links rijden. Daarom moet iedereen maar rekening met elkaar te houden. Drukte dus! Op de rust die ik bij Bali verwachtte moest ik blijkbaar nog even wachten. Bijkomend voordeel van deze drukke stad is de stapmogelijkheden. Wat de entourage van de kroegen en discotheken betreft, daar kunnen we in NL nog wel een puntje aan zuigen! Daar moest ik dus wel 2 nachten optimaal gebruik van maken hehe. Zo heb ik mijn jetlag keurig weten te verdrinken, goed geregeld! Mijn complimenten aan mijn vader die het op zijn 62e nog keurig volhield tussen de R&B, hiphop en house muziek tot een uur of 4, klasse oud!
Uiteraard hebben we ook een avondje op het strand doorgebracht, om onder het genot van een Pintang de sunset te bewonderen en hebben we een rondje door de stad gedaan.

Na 2 dagen hebben we de reis vervolgd naar het noorden, naar Lovina, waar vaders woont. Erg mooie rit door de bergen, met onderweg rijstvelden, mooie uitzichten, grappig lelijke aapies, tempels en uiteraard Balinezen. Onderweg nog een lokale markt bezocht. Direct werden we getrakteerd op vloeiende Hollandse teksten, zoals: ?kijken, kijken, niet kopen. Niet goed, geld terug. Garantie tot de deur? etc. Daarna ook nog een grote tempel aan een meer bekeken. Helaas is de naam mij ontschoten.

In Lovina stond al een motor voor me klaar. 135CC schoon onder de buddy en nog geen 200km op de teller. Rossen met die trossen! Direct op de motor op zoek gegaan naar een hotel. In Lovina zijn er meer hotels dan toeristen, dus dat was een prima luxe probleem. Uiteindelijk gekozen voor een klein rustig hotel met zwembad. De eerste week was ik de enige gast en daardoor had ik continu 4 man/vrouw personeel tot mijn beschikking en een zwembad. Dit klinkt wellicht heel aantrekkelijk, maar op mij had dit - vooral in het begin - een averechtse werking.
Iedere keer als ik langs liep, schoten er direct 3 meiden en een jongeman op mij af. Best leuk zo'n geanimeerd gesprekje hoor. Hello, how are you? Ok, how are yóu?. Can I help you? No, I'm fine, thank you. Bye bye. Je wordt dus eigenlijk lastig gevallen met aardige teksten en goede bedoelingen. Het duurt even voordat je hier aan went, want - je raadt het al - je bent het niet gewend. Na enkele dagen voelde ik me ook niet meer zo bezwaard en eerlijkheid gebied te zeggen; ik had ook een smokkelroute naar mijn motor ontdekt. :-)

In Lovina zijn we een aantal keer op de motor geklommen voor een ritje door de bergen of om in de omgeving een aantal watervallen en een tempel te bekijken. Ook zijn we nog een dagje naar Singaradja geweest. Dit is een iets grotere plaats vlakbij Lovina. Daar geshopt en even de plaatselijke kids laten zien hoe je mensen snel en effectief omlegt, in een gamehall.

Verder ben ik vooral erg druk geweest met niets doen. Ik wist niet dat je daar zo moe van kon worden. Beetje lezen aan mijn privé zwembad, biertje erbij, vakantie-peukie en dan nog maar een biertje. In de middag richting mijn vader en vervolgens beetje hangen, ergens lunchen, naar het strand, op bezoek bij bevriende Nederlanders of een rondje lopen. Dit is Lovina in een notendop!

De laatste 2 dagen hebben we weer afgesloten in Kuta, in stijl, dus de kroeg in. We werden dit keer vergezeld door 2 bevriende koppels van mijn vader. Erg gezellig. De laatste avond zijn we met z'n allen uit eten geweest. Eerst je maaltijd levend uitzoeken, denk probeer eens krab, om die vervolgens in bijna dezelfde staat op je bord te zien liggen. Tjezus, dat wordt zweten. Notenkraker erbij om het slachtoffer te kraken. Fuck, dat wordt wat anders dan een kipkluifie!! Ondertussen zat mijn vader al met een glimlach van oor tot oor te kijken hoe ik dit aan ging pakken. Hoewel ik al genoeg druk ondervond van mijn maaltijd an sich, kon ik me zijn leedvermaak goed voorstellen. Na wat tips de eerste poot uitgedraaid. 1 hap ging redelijk goed, maar bij de volgende schoot er direct een stuk schaal tussen mijn tanden, waardoor ik het gevoel had aan een kunstgebit te moeten. Daarbij kon je het geen echt vlees noemen. Dit beesie moest 'm maar niet gaan worden.
Uiteindelijk heerlijk de helft van de keurig gefileerde vis van mijn vader opgegeten. Lekker lui eten! De krab heb ik aan de liefhebbers overgelaten.

De hele trip heb ik rustig over mij heen laten komen en heb ik niet als héél bijzonder ervaren. Pas nu ik eenmaal een tijdje terug ben, lijk ik wel in een andere dimensie te leven. Meer innerlijke rust of eigenlijk gewoon een gigantisch vakantie gevoel. Best vreemd eigenlijk; op je werk zitten met een vakantie gevoel!

Ik kan nu dus zeggen dat Bali een bijzondere ervaring is en daarom raad ik het iedereen aan. Daarbij adviseer ik niet langer dan 2 weken te blijven, want dan wil je niet anders meer, vrees ik.

Laterz

Voor een volledig overzicht van de blogs:

http://www.sarelse.com
Join TravBuddy to leave comments, meet new friends and share travel tips!
Sponsored Links
Bali
photo by: mr_shanet