Bilbao, a shock to the system

Bilbao Travel Blog

 › entry 1 of 1 › view all entries
permanente buitententoonstelling Guggenheim

Dag 1: to Bilbao

Reizen op vrijdag de 13e... het wil inderdaad iets zeggen! De trein naar Zaventem heeft om te beginnen al 20 minuten vertraging, rijdt vervolgens heel traag op het traject tussen Sint-Truiden en Landen om dan ook nog eens bij elke spoorwegovergang te stoppen. We komen door een meevaller in Leuven toch nog op tijd aan in de luchthaven om daar dan te ontdekken dat onze vlucht 30 minuten vertraging heeft! Enfin, we mogen nog van geluk spreken: de vlucht naar Toronto heeft een vertraging van 9 uur opgelopen.

Bilbao: 13°C en geen wolkje aan de lucht! Wat een verademing na de kou in België al wordt onze vrolijke stemming snel getemperd als de chauffeur van de airportbus alle wetten tart door teveel volk te laten opstappen.

Guggenheim
 Er kan echt niemand meer bij, zelfs niet met een schoenlepel! Tel daar nog de kleuter bij die op dat moment besluit zijn stembanden te oefenen en gedurende de 20 minuten durende rit de hele bus bij elkaar krijst. Van pure ellende stappen we een halte eerder uit dan voorzien maar: we zijn in Bilbao en de zon schijnt dus ons hoor je niet klagen.

In de hele stad wordt er lustig verbouwd en geverfd en dat zie je: in meeste straten hebben de huizen al een hip kleurtje gekregen maar in andere liggen de gebouwen er grijs en vervallen bij en kan je je nauwelijks voorstellen dat hier nog mensen wonen. Na de omgeving van ons hotel te hebben verkend en het Guggenheim te hebben bekeken is het volgens mijn maag tijd om wat te eten maar dat is buiten de Spanjaarden gerekend.

station van Abando
 Ik dacht dat alleen in de zomer een siësta werd gehouden maar om 18u30 zijn alle restaurants nog dicht. Dan maar wat op de menu's kijken om al een keuze te maken voor straks... Voor een gemiddeld voorgerecht betaal je 16 euro en een hoofdschotel kost gemakkelijk 30 tot 35 euro. Uiteindelijk vinden we een Italiaanse bistro die open is, al kunnen we niet à la carte eten voor 20u30. Tenminste, zo begrijpen we na een lange uitleg met handen en voeten. Het heeft niet veel effect als we zeggen dat we geen Spaans spreken en ons met een woordenboek moeten behelpen maar na lang genoeg hulpeloos kijken dringt het dan toch door bij de eigenaresse en na veel wijzen en gebaren krijgen we toch ons eten besteld. Oef, dit hadden we toch niet verwacht in een lidstaat van de Europese Unie! Niemand spreekt hier ook maar een woordje Engels of Frans.
Mercado de la Ribera
..Wanneer we de bistro buitenwaggelen is de hele stad op de been zo lijkt het wel: de straten die daarnet nog zo rustig waren puilen nu uit van het volk. De ambtenaren zijn nu pas klaar met werken en de cafés die net nog leeg waren, puilen nu uit van het volk.

Dag 2: stad verkennen

Gisteren te hard gejuicht: vandaag is het grauw en grijs en hooguit 4°C

De Casco Viejo of oude stad is de moeite waard met zijn nauwe geplaveide straatjes, het treinstation van Atxuri ( dat meer lijkt op een buitenmaatse villa )  en natuurlijk de Mercado de la Ribera. Hoewel de markt zeker geen 10000 vierkante meter groot is zoals beweerd wordt, is het toch een unieke belevenis. De onderste verdieping is volledig gewijd aan vis en schaal-en schelpdieren en alles is hier spotgoedkoop ( en dan te bedenken dat uit eten gaan hier zo duur is ).

tuinen van Dona Casilda Iturrizan
Zalm, forel, kabeljauw, baccalao, wokkels, mosselen, langoustines, krabben in allerlei formaten,... het is hier allemaal te vinden. Op de middelste verdieping wordt er vleeswaren, groenten en fruit verkocht. Het is hier geen oord voor fijngevoelige zielen. Varkenskoppen grijnzen je toe vanaf de toog, volledige karkassen van lammetjes en allerlei ingewanden waarvan je niet kan bedenken hoe je ze zou moeten klaarmaken zijn hier vlot verkrijgbaar. Toch jammer dat we niks kunnen meenemen om 's avonds klaar te maken.

Na lang zoeken vinden we in de buurt van het Arriagatheater een bistro waar het eten betaalbaar is. Maar dat is dan ook alles: ondanks onze poging om gebroken Spaans te spreken is de bediening ronduit onvriendelijk en het etablissement op zich is vuil.

'De Denker' van Rodin, tijdelijke tentoonstelling op de Gran Via
Er zijn geen assebakken dus sigarettepeuken worden gewoon op de grond gegooid evenals servietten, tandenstokers en andere dingen waarvan je zelfs niet wil weten wat het is. En beetje opwarmen is er ook niet bij want het is er koud! Niet dat de verwarming stuk is, er is gewoon geen centrale verwarming. Blijkbaar is het hier normaal dat iedereen met zijn jas aan blijft zitten.

Campo Volantin is eigenlijk een laan die evenwijdig met de rivier loopt en een mooi uitzicht biedt op het Guggenheim. We zetten ons op een bankje om van het uitzicht te genieten en een appeltje te eten. Blijkbaar is dit hier 'not done' want we worden kwaad aangekeken. We nemen niet zoveel plaats in en het voetpad is zeker 1,5 meter breed maar iedereen loopt zo rakelings naast ons af  dat je goed moet uitkijken of je appel wordt uit je hand gestoten.

jachthaven van Plentzia
  Op een gegeven moment lijkt het net of het museum in brand staat: een dichte rook kolkt van de trap omhoog en komt over de kademuur op het rivierwater terecht. Blijkbaar hoort dit ook bij de permanente buitententoonstelling evenals de beroemde spin en de fontein.

Via de brug van Pedro Arrupe komen we het Euskaldunapaleis en het scheepvaartmuseum. Dit deel van de stad is helemaal uitgestorven en het geheel heeft maar een trieste aanblik. De tuinen van Dona Casilda Iturrizan moeten prachtig zijn in de zomer maar op dit moment zijn ze zo goed als verlaten op zwervers en een paar mensen die de hond uitlaten na. Vlak bij de ingang staat een prachtige oude paardenmolen maar ze is niet afgedekt en het weer en de plaatselijke jeugd hebben haar al flink beschadigt.

strand van Plentzia
Een laan van palmbomen leidt naar een collonade in de vorm van een halve cirkel met een fontein ervoor. Ondanks dat het winter is zijn er overal bloemen aangeplant en het is zonde dat hier niet meer mensen komen. Aan de lange zijde van het park staat prachtige oude gebouwen maar het Museum van Schone Kunsten is echter gehuisvest in een gedrocht van beton en glas en doet afbreuk aan de romantische sfeer die er hangt.

Het treinstation van Abando ziet er van buiten niet opvallend uit maar op de tweede verdieping is er een enorm glas-in-lood raam dat het leven op het platteland uitbeeldt en aan de roltrappen staat nog een groot kunstwerk. Na een bezoek aan een grootwarenhuis ( vergelijkbaar met de Inno ) zijn we allebei zo moe dat we een beetje lopen suffen op de Gran Via en bijna voorbij de beelden van Rodin lopen.

transportbrug tussen Areeta en Portugalete
Ze zijn hier voor maar een paar weken en we hebben geluk ze nog te kunnen zien. Na vruchteloos te hebben gezocht naar een betaalbaar restaurantje geven we het op en besluiten toch maar 's avonds Chinees te eten. Als we bijna aan ons hotel zijn horen we opeens enorm lawaai en eerst denken we dat er een aanslag is gebeurd. Op dat moment komt er een groep van wel 200 relschoppers de hoek om. Verschillende dragen bivakmutsen, er wordt luid gescandeerd en de glascontainers worden stuk voor stuk omgekieperd. Nog nooit zo blij geweest terug in het hotel te zijn! Na een uurtje wagen we ons terug buiten en gaan de Chinees ontdekken. Ook dit is een belevenis op zich! Eerst krijgen we een slaatje met gamba's  en als we halverwege zijn komen de loempia's er aan. Ondertussen horen we de kok druk bezig in de keuken en aangezien we de enige gasten zijn, is het zeker voor ons bestemd. Nog nooit werden onze lege borden zo snel vervangen door nieuwe. De ober slaat vanuit de deuropening iedere beweging van ons gade. Je zou van minder zenuwachtig worden... De kippenschotel is al half leeg wanneer men nog een gerecht met gamba's komt brengen. We hadden toch die menu wat beter moeten bekijken dan wisten we tenminste waar we ons aan konden verwachten! Gelukkig moeten we niet ver waggelen naar onze hotelkamer.  

Dag 3 : de kust!

We hebben alles zo'n beetje gezien in Bilbao en willen graag iets meer zien van Baskenland en gaan daarom naar de kust. Eens buiten de stad komt de metro bovengronds en krijg je een goed beeld van de streek. Meestal rijden we door industrie - en havengebied maar we doorkruisen ook enkele stadjes. Na 40 minuten komen we aan in Plentzia. Het is zondagmorgen 11u30 en het dorpje lijkt wel uitgestorven! Waar gaan we nu iets te eten vinden? Gelukkig is er een patisserie open en kunnen we ons vergapen aan de Baskische bakkerijkunsten: bladerdeegkoeken, flantaartjes, crèmekoeken, ...de keuze is enorm. Het toilet is ook een belevenis: na ongeveer 30 seconden gaat het licht uit en die stomme lichtknop is nergens te vinden! Paniek!

Het strand ligt in een inham en op de meeste plaatsen ben je beschut tegen de wind. Ook hier zijn restauratiewerken nodig: grote stukken van de dijk zijn weggeslagen, trappen die naar het strand leiden zijn versperd door rotsblokken en de promenade die naar het sanatorium leidt is volledig opgebroken. Op het uiterste punt van het strand is een standbeeld opgericht voor de stichter van het sanatorium maar je kan het alleen bereiken na een klauterpartij.

Het dorp is 2 cafés rijk en daar heeft de hele bevolking zich 's middags dan ook verzameld. Ganse families zitten buiten met een glas wijn in de hand van de zon te genieten terwijl hun kroost de voetpaden onveilig maakt met driewielers. Het kan toch zo eenvoudig zijn om van het leven te genieten!

Op onze weg terug stoppen we in Areeta om de transportbrug te bekijken. De brug is hoog genoeg om zeeschepen er onderdoor te kunnen laten maar in plaats van een wegdek is er een gondel waar auto's en voetgangers op kunnen en die je net als een skilift naar de overzijde brengt. Een overzet kost slechts 0,30 euro voor voetgangers en de lift wordt dan ook druk gebruikt. Voor zover we kunnen zien is ze trouwens ook in de wijde omtrek de enige verbinding met Portugalete dat aan de overzijde ligt.

Portugalete is een slaperig stadje maar met heel wat moois om te bezoeken: het blauw-geel geschilderde Bureau de toerisme, de kiosk, de huizen die langs de kade staan... Enige nadeel is dat de metro een heel stuk hogerop ligt en er alleen trappen zijn om er te geraken. In de metro naar Bilbao valt het nog maar eens op hoe de mensen ons aanstaren en ons niet echt vriendelijk bekijken.

Dag 4: terug naar huis

Een korte wandeling in de buurt van ons hotel en dan is het tijd om onze koffers te pakken en naar Plaza Moyua te gaan om de airportbus te nemen. Ondanks dat de receptioniste heeft uitgelegd waar de bus stopt vinden we geen plaatjes die de busstop markeren en de eerste bus die we zien, rijdt een zijstraat van het plein in. Tegen de tijd dat we de straat zijn overgestoken is ze natuurlijk al lang vertrokken. In het bushokje is nochtans nergens aangegeven dat de bus hier stopt... Opnieuw komt er een airportbus aangereden en die stopt wel op het plein; alleen staan wij aan de verkeerde kant en moeten we de straat nog oversteken om er te geraken. Natuurlijk hebben we pech en springt het voetgangerslicht op rood. Gelukkig staat er nog een rij mensen te wachten die ook naar de luchthaven moeten en bereiken we de bus eer iedereen opgestapt is. Oef!

Ons vliegtuig komt op tijd aan maar we hebben opnieuw problemen met de trein. Het is te zeggen, met de trein die voor ons rijdt. Voor ieder station staan we minstens 10 minuten stil zodat we met serieuze vertraging eindelijk in Sint-Truiden aankomen.

Baskenland is echt de moeite om te ontdekken maar waarom de mensen zo onvriendelijk zijn tegen iemand die de taal niet spreekt...? 

 

 

Join TravBuddy to leave comments, meet new friends and share travel tips!
permanente buitententoonstelling G…
permanente buitententoonstelling …
Guggenheim
Guggenheim
station van Abando
station van Abando
Mercado de la Ribera
Mercado de la Ribera
tuinen van Dona Casilda Iturrizan
tuinen van Dona Casilda Iturrizan
De Denker van Rodin, tijdelijke …
'De Denker' van Rodin, tijdelijke…
jachthaven van Plentzia
jachthaven van Plentzia
strand van Plentzia
strand van Plentzia
transportbrug tussen Areeta en Por…
transportbrug tussen Areeta en Po…
Sponsored Links
Bilbao
photo by: dfoo