In de Catlins.

Te Anau Travel Blog

 › entry 6 of 16 › view all entries
Mc Lean Falls.

 

We staan om 07:00 uur op, want om 07:45 hebben Alan en Helen-May het ontbijt klaar staan. We banen ons een weg over de 30 jaar oude schapenwollen vloerbedekking die er nog als nieuw uit ziet naar de huiskamer, waar de tafel al gedekt is. Het wordt een gezellig ontbijt met warme rabarber, bacon and eggs en nog meer lekkers. Na het ontbijt neemt Alan ons mee in zijn pick-up voor een ritje over zijn boerderij. Hij laat ons trots zijn herten en runderen zien en vertelt dat zijn zoons het zware werk van hem hebben overgenomen en dat “All he has to do is some mocking about”.

Curio Bay, met op de achtergrond een zeeleeuw.
We nemen afscheid van het zeer gastvrije stel en gaan op pad naar Mc Lean Falls, waar ons een wandeling van zo’n 20 minuten over een goed pad wacht, met 2 mooie watervallen aan het eind. Trudy is blij met de tijd in de buitenlucht, want door een zeer abrupte remactie, doordat pa de rem van de auto aanzag voor de koppeling, is ze misselijk geworden en heeft ze even niet veel te missen. We zijn als eerste bij de waterval, maar het duurt niet lang voor er meer mensen komen. We wandelen weer terug over het paadje dat omgeven is door tropisch regenwoud achtige begroeiing en rijden dan verder, terwijl de zon hoog aan de blauwe hemel staat met slechts hier en daar een wolkje. We hebben een aardig ritje voor de boeg naar Porpoise Bay en Curio Bay en we tuffen 3 kwartier over wegen die kronkelen als een nest slangen in doodstrijd, door een schitterend groen landschap.
Zeewier op Curio Bay.
Om 11:15 uur zijn we bij Porpoise Bay en de lucht begint te betrekken. In de baai zien we op een flinke afstand de zeldzame Hector dolfijnen zwemmen. We proberen ze op de foto te krijgen, maar het valt niet mee ze te vinden door de zoeker van de camera. Als het begint te druppelen stappen we in de auto om naar het 2 minuten verderop gelegen Curio Bay te rijden. Als we daar aan komen regent het al flink en we besluiten eerst ons brood op te eten in de auto. Het is weer droog als we uitgegeten zijn en we lopen naar de baai met overblijfselen van een versteend woud dat miljoenen jaren geleden bedolven raakte. Het is schitterend om te zien en we blijven hier 3 kwartier hangen. Trudy haalt nog een paar natte voeten als ze een foto staat te maken en de zee haar van achteren aan valt. Ze zal de rest van de dag op sandalen moeten doorbrengen.
Een versteende boomstam op Curio Bay.
Onze route naar Slope Point, het meest zuidelijke puntje van het Zuidzee-eiland, gaat voor een groot gedeelte over grevelwegen waar ook de Catlins mee bezaaid liggen. Bij Slope Point staat een wind die in de film Twister niet zou misstaan en het is hierdoor lastig om foto’s te maken en toch zie je het iedereen proberen. Het is nu al 14:30 en we hebben nog 260 km te gaan, maar gelukkig worden vanaf hier de wegen steeds beter. In het plaatsje Riverton drinken we een geweldige kop koffie (en Trudy hete chocomel) en boek ik onze boottocht voor morgen in Milford Sound. Dit lukt niet met mijn mobiel, maar het vriendelijke meisje dat ook onze drankjes gemaakt heeft biedt zonder aarzelen aan dat ik de telefoon van de zaak mag gebruiken. Nu is het zo geregeld, maar ook hiervoor heb ik mijn creditcard nodig.
Hangbrug uit 1899
Dit ding gebruik ik in Nederland nooit, maar hier ben je echt gehandicapt als je er geen hebt. We krijgen van een dame die binnen komt gelopen wat lekkers voor bij de koffie, het lijkt op Ferrero Rocher, maar dan anders en het is erg lekker. De gastvrijheid en vriendelijkheid van de mensen hier is ongelooflijk. Als we bij Cliffden stoppen om de hangbrug uit 1899 te bekijken is het net weer droog. Dit is een korte stop, want de drug is vlak bij de parkeerplaats. Het laatste stuk van de rit is spannend, omdat we praktisch zonder diesel zitten en alle tankstations zijn gesloten, omdat het zondag is. Met het waarschuwingslampje van de benzinemeter fel brandend leggen we de laatste 20 km naar Te Anau af en ik ben zeer opgelucht als daar 24/7 tankstations blijken te zijn. Een liter diesel is hier wel 6 dollarcent duurder dan ergens anders, maar dat vind ik in dit geval niet erg.
Clifden Suspension Bridge uit 1899
We checken in, in de Village Inn, een hotel gebouwd zodat het er uit ziet als een oud goudzoekersdorp. We regelen een vervroegd ontbijt voor morgen en gaan dan verderop in het dorp eten bij Redcliff’s, een restaurant dat lijkt op een oud kolonistenhuisje. Het eten (wild Venison) smaakt geweldig, maar de porties zijn wat klein. We halen nog wat yoghurt bij de supermarkt en terwijl we daar binnen staan krijgen we telefoon uit Nederland, ome Henk van de Oetelaar. Als we terug op de kamer zijn belt ook mijn moeder nog. We doen verder niet veel meer en gaan een beetje op tijd naar bed. Wel is Trudy lang bezig met het droog föhnen van haar schoenen.

Join TravBuddy to leave comments, meet new friends and share travel tips!
Mc Lean Falls.
Mc Lean Falls.
Curio Bay, met op de achtergrond e…
Curio Bay, met op de achtergrond …
Zeewier op Curio Bay.
Zeewier op Curio Bay.
Een versteende boomstam op Curio B…
Een versteende boomstam op Curio …
Hangbrug uit 1899
Hangbrug uit 1899
Clifden Suspension Bridge uit 1899
Clifden Suspension Bridge uit 1899
Te Anau
photo by: Besandri