Same same but different

Cu Chi Travel Blog

 › entry 10 of 34 › view all entries
***English version to come soon***

Het was echt een fantastische dag vandaag. Gisterenavond nog een derde persoon in onze kamer gekregen: Christy, een Australische die in Londen woont. Nu zijn we dus compleet en het is wel leuk dat het drie mensen zijn die alleen reizen. Ik heb zalig geslapen afgelopen nacht maar de wekker stond wel redelijk vroeg om op daguitstap te vertrekken. Het ontbijt is hier ook echt dik in orde, dit is een extreem simpel maar super goed hostel.

Om 20 na 8 met de bus vertrokken richting Chao Dai Holy See. Dat is de tempel van een soort religie in Vietnam, ik denk niet dat die in Europa bestaat. Het is eigenlijk een mengeling van Boedhisme, Katholisisme en Confusionisme en het ziet er heel raar uit. Maar het is ook wel interesant om te zien hoe dit hier kan.
.. Voor de rest is het een communistische regeren dus die is heel strikt in governementele zaken, maar wat religie betreft kan een iedere godsdienst hier een tempel of wat dan ook neerplanten. Zon vreemde religie zou bij ons nooit een vergunning krijgen voor zon rare tempel... ik vind het wel heel fijn dat ze daar hier zo tolerant in zijn. We hebben de middag"mis" bijgewoond en daarna hebben we lunch gegeten in een plaatsje wat verderop. Spring rols en rijst, voor het eerst ook met stokjes maar dat ging vlekkeloos. Ik ben echt een natuurtalent ;) Oh ja, we zijn ook nog gestopt bij een soort werkplaats voor gehandicapten, waar ze soevenirs maken voor de toeristen. Echt wel hele mooie spullen allemaal, en best fijn om te zien hoe ze die maken, maar toch lekker niets gekocht daar.


Na de lunch verder gereden naar de Cu Chi tunnels. Als je niet weet wat dat is moet je maar even googlen. De VC die under cover in Zuid Vietnam waren achtergebleven na de opsplitsing van het land hadden hier hun basis en omdat de Amerikanen zwaar bombardeerden en het hele land verwoest en ontbladerd werd, groeven ze zich in in de grond in belachelijk smalle tunnens en gangen van kilometers lang. Hele families hebben daar gewoond. Vandaag is er maar een klein deel open voor toeristen maar het is toch best eng om te zien. De tunnens waar bezoekers nog door kunnen kruipen zijn amper 60 meter lang en zijn verbreed om het makkelijker te maken, maar zelfs dan is het echt hel, super warm en super vermoeiend. Ik heb het einde zelfs niet gehaald want het laatste stukje werd nog smaller en ik had mijn rugzak nog aan en kon er gewoon niet meer door heen.
Carlos heeft zich er op zijn buik doorgesleurd maar dat had ik er nog net niet voor over.

Die excursie is redelijk vreemd eigenlijk, want ze pakken het niet echt aan als oorlogsgeschiedenis maar meer als een speeltuin. Als je bedenkt hoe vreselijk de oorlog hier voor beide kampen geweest is, is dat wel vreemd. Als toerist kan je poseren voor de fotos in die kleine kruipgaten, bij boobytraps en een oude tank... Maar eigenlijk is dat allemaal niet zo om mee te lachen. Het was in ieder geval wel de moeite om te zien en het was ook een heel fijne toer met een heel fijne gids, die nog in de Vietnam oorlog aan Amerikaanse zijde gevochten had. Hij zei iets wat ik heel leuk vond. Ik weet niet of jullie het gezegde "same same but different" kennen, maar het is wat toeristen zeggen over alle Zuid Aziatische landen, om uit te drukken dat het overal een beetje het zelfde is maar op een andere manier (stranden, warm weer, pikant eten en tuk tuks, de cliches weet je wel).
Hij zei: weet je, toen ik jong was dacht ik dat iedereen verschillend was. Maar dan heb ik geleerd dat iedereen gelijk is. Tijdens de oorlog toen ik samen zat met de Amerikanen wist ik dat: we rookten allemaal, we dronken allemaal, we speelden samen poker,... En nu zie ik zo veel verschillende mensen en jullie denken misschien dat we helemaal anders zijn, maar eigenlijk hebben we allemaal maar een woord in ons hoofd. We willen gelukkig zijn. Iedereen is hetzelfde, same same but different right?" Best wel mooi als je het in de context van de oorlog bekijkt, maar ook in de context van het toerisme. Vooral omdat hij absoluut gelijk heeft.
FlyingDutchman79 says:
"...mama stak hier van haar leven geen straat over, want het verkeer stopt nooit." Hahaha. Dat dacht ik ook, maar die mama van mij heeft het vorige maand wel gedaan (in HCMC/Saigon). Onderschat ze niet!
Posted on: Mar 16, 2009
belgiumtravelgirl says:
Kim,
Tof dat je elke dag de moeite doet om een verslag te schrijven. Heel plezant om te volgen en ik ben blij dat het alleen reizen je zo goed bevalt.
Nog veel reisgenot !!
Posted on: Mar 16, 2009
zazoentje says:
Kim achterop een scoorter hahah daar had ik zoooo graag bij willen zijn ;-)

zoentje!!
Posted on: Mar 16, 2009
Join TravBuddy to leave comments, meet new friends and share travel tips!
Cu Chi
photo by: kumikob