Row Forest, row !

Ninh Binh Travel Blog

 › entry 32 of 34 › view all entries
***English version to come soon***

Naar goede gewoonte in dit hostel weer goed geslapen maar wel vroeg opgestaan voor de tour naar Hoa Lu en Tam Coc. De pick-up was weer mooi optijd en het busje zat goed vol. Ik had een Koreaans koppel naast mij zitten en dat was fijn gezelschap. Na ongeveer drie uur rijden kwamen we aan in Hoa Lu, waar we twee tempels bezocht hebben. Het landschap daar is heel mooi maar de tempels lagen wel omringt door bouwwerven en rommel. De gebouwen zelf waren desondanks heel mooi onderhouden en absoluut de moeite waard. Hoa Lu is de oude hoofdstad van Vietnam en in de tempels worden de oude koningen vereerd. Het is heel fijn omdat er veel bedrijvigheid is en dus veel te zien valt, en het weer was ook heel goed. Wel pottoe met wolken (zoals altijd hier) maar onverwacht warm.
Na de tempels zijn we verder gereden naar Tam Coc voor de lunch. Die viel alweer heel goed mee voor inbegrepen te zijn, alleen de drank was ongemeen duur voor Vietnamese normen. Meer dan 1 dollar voor een Cola is echt wel afzetterij.

Na de lunch was het tijd voor een boottocht van 2uur over de rivier tussen de krijtrotsen. In Tam Coc zijn de rotsen zoals in Halong Bay, alleen staan ze hier niet in de zee maar tussen de rijstvelden rond de rivier. Adembenemend mooi! Maar wanneer begon het te regenen? Natuurlijk net letterlijk toen we 2 minuten in de boot zaten... We waren met drie mensen die alleen reisden dus mochten wij met drie in de boot (normaal gezien is het maar per twee).
Arme meisjes die onze boot moesten roeien... Ik zat samen met Jeff, een Australier uit Melbourne, en Judy, een Maleisische. Die waren ongelooflijk fijn gezelschap. Ik heb echt bijna de hele tijd de slappe lach gehad want we hebben ons ongelooflijk geamuseerd aan boord. Eerst vielen er maar een paar lekjes maar al snel begon het ongemeen hard te gieten en zagen we alle bootjes met andere groepsleden terugkeren. Maar dan kennen ze ons nog niet. Dus wij er bij die roeisters op aangedrongen om verder te varen, waar die duidelijk niet zo blij mee waren maar tja.. betaald is betaald. Regenjasje aan en verder. Maar regenjas of niet, we waren toch doornat hoor, tegen de tijd dat we terugwaren. De tocht was het echter dubbel en dik waard. Prachtige vergezichten, kleine grotten om door te varen, veel te zien aan de waterkant, en veel te lachen.
Zo stil ook tussen de velden en de rotsen, als je zweeg hoorde je alleen de regen en de roeispanen. Ons probleem was dat we het nodig vonden om "Row row row your boat" te zingen. Jeff was daarmee begonnen en eens je dat deuntje in je hoofd hebt krijg je het er niet meer uit. Dus vonden we het wel fijn om dat met ze'n drieen in kanon te doen, iets waar de roeisters ook al niet zo mee konden lachen. En ik denk misschien de mensen in de andere bootjes ook niet, gezien die niet meer zo van de stilte konden genieten. Om ons te camoufleren dan maar met een Amerikaans accent gezongen, dan verschiet niemand van zo'n gedrag :)

Twee uur is lang om in zo'n bootje te zitten want Jeff merkte halverwege, toen we overigens al helemaal nat waren, op dat zijn billen sliepen en daar waren we het allemaal mee eens.
Maar het uitzicht was zo geweldig dat dat allemaal niet uitmaakte. Kon zo uit een Jourasic Park komen, met de mist en de dikke wolken. Alleen voor foto's niet zo ideaal, ik heb een moment gevreesd dat het toestel compleet verzopen was maar het werkt toch nog, dus ik denk dat het in orde is :) De bootmeisjes wilden ons natuurlijk ook hun soeveniertjes aansmeren en zo op het water is dat wel een moeilijke, want wegwandelen zit er dan natuurlijk niet in. Onder elke rots moesten ze even stoppen om ons tafelkleedjes en t-shirst aan te smeren, maar daar moesten we niets van weten. En uiteindelijk vaarden ze dan wel weer verder, maar ze waren er toch niet graag bij in de regen...

We hebben ze dan maar een fooi gegeven toen we terugwaren (wijselijk niet voor we uit de boot waren want ze vonden het niet genoeg en als we nog op het water waren geweest hadden ze ongetwijfeld gewijgerd om verder te roeien tot we meer gaven) en dan opzoek naar de rest van de groep.
We zagen eruit als verzopen kiekens en dat vonden die precies wel grappig, al had ik de indruk dat zij niet zo tevreden waren met de tour van vandaag. Zoveel geld betaald en dan een hele namiddag zitten wachten tot die drie zotten terug kwamen uit de boot... Tja, dat komt er van als je niet nat wilt worden. Was ik blij dat ik met mensen in de boot zat die wel wilden doorvaren, anders had ik wel heeel veel spijt gehad dat ik voor de tour betaald had. Nu was het echt zwaar de moeite.

Onze chauffeur was veruit de grootste zot die ik hier al tegengekomen ben. We staken tijdens de heenrit al letterlijk een paar keer tegen het plafond, want remmen voor putten en bochten zat er niet in, en Jeff merkte op de boot al op dat hij tijdens de terugrit zeker niet trager zou rijden.
De weg was dan ook nog eens glad en het was spitsuur dus we hebben daar een paar taferelen zien gebeuren waar een gezond mens een hartstilstand van zou krijgen, maar iemand die hier al een maand rondloopt verschiet daar niet meer zo van. Hier zijn wel rijvakken maar niemand houdt zich daar aan dus iedereen rijdt waar er plaats is. Dus ook op het andere vak als dat gemakkelijker is. En toeristenbussen inhalen als er een grote vrachtwagen en een nest brommertjes zit aan te komen kan ook geen kwaad. Beetje meer gas geven en dan ben je die wel net voor. Op den duur heb ik geslapen dan valt dat allemaal niet meer zo op, al hebben we ook op de bus gemaan de slappe lach gekregen op den duur met die zot van een chauffeur, die trouwens ook volle gas door alle plasser reed, of er nu voetgangers langs de kant van de weg stonden of niet.
Ge kunt u dan wel voorstellen hoe volledig natgespat die mensen er daarna bijliepen... Man man man :)

Tegen half zes was ik terug in het hotel en ik kon niet wachten om een warme douche te nemen want mijn voeten waren redelijk bevroren. Ik had mijn nieuwe sletsen aan maar ik hoop nu wel dat die gaan droog zijn voor ik morgenavond moet pakken want anders heb ik een probleem. Pakken zal trouwens sowieso een probleem worden denk ik. Ik heb in het hotel gegeten want ik was te lui om nog buiten te gaan, al regent het hier in Hanoi wel niet meer en is het nog steeds warm. Vroeg mijn bed in straks en lekker lang uitslapen morgen. Dan staat er niet echts iets op het programma. Ik ga nog wat rondwandelen en een poging doen tot inpakken, dat zal al spectaculair genoeg zijn.

Tot schrijfs!
Kim
pifon says:
@Africancrab you made me cry laughing :)
Posted on: Jun 28, 2011
Africancrab says:
When I learn to understand what you wrote, I think I shall enjoy reading it more. Sounds like an exciting time nonetheless ha-haa!
Posted on: Jun 28, 2009
Join TravBuddy to leave comments, meet new friends and share travel tips!
4,206 km (2,613 miles) traveled
Sponsored Links
Ninh Binh
photo by: Reephboy