AfricaEgyptAswan

Met de felucca de Nijl op.

Aswan Travel Blog

 › entry 5 of 5 › view all entries

Vandaag slapen we (relatief gezien) uit. We staan pas om 07:45 op. Om 08:30 gaan we ontbijten en we schuiven aan bij Rob en Marit, die al zitten te eten. Het ontbijtbuffet is best goed hier, ze hebben o.a. roerei, iets met versneden worst erin en warme croissants. Om 08:50 gaan we nog even naar de kamer om tanden te poetsen en onszelf in te smeren met sunblock. De planning was om 09:00 uur met de felucca (een Egyptische zeilboot) te vertrekken naar Kitchener Island. Het wordt een paar minuten later, maar dat is niet zo’n ramp. Eenmaal van wal gestoken, merken we op dat we op, dat we de enige felucca op de Nijl zijn en ook de grote cruiseschepen, die normalerwijze afgeladen met toeristen naar Luxor varen, liggen afgemeerd stil langs de oever. Dit is duidelijk het gevolg van de net uitgebroken oorlog in Irak. Voor ons is het heerlijk om de enige te zijn, voor de bevolking hier is het een ramp, dat de toeristen weg blijven. Ook als we aankomen op Kitchener Island zijn we de enigen. Lord Kitchener was een man die zich erg verdienstelijk heeft gemaakt voor het Britse koninkrijk in het koloniale tijdperk. Als dank hiervoor kreeg hij dit eiland van de Britse regering en omdat bloemen en planten zijn grote hobby waren stichtte hij hier zijn eigen botanische tuin. Nettet koopt entree kaartjes die LE5,-  per stuk kosten van de LE40,- die hij op de felucca heeft ingezameld. We kunnen een half uur vrij rondwandelen en lopen op ons gemak door de tuin die mooi is bijgehouden, maar het bij lange na niet haalt bij de botanische tuin in Bogor. Tegen de buitenmuur van een klein gebouwtje staan 3 wc’s in de open lucht, of ze in gebruik zijn weten we niet, maar dat je lekker ruim kunt zitten zo zonder muren is zeker. We horen een geluid dat lijkt op iemand die met water gorgelt, dat blijkt afkomstig te zijn van de witte koereiger die hier bij bosjes in de bomen zitten. Deze vogels lijken veel op de in Egypte erg beroemde Ibissen, maar de koereiger hebben een rechte snavel terwijl de snavel van de Ibis krom is en naar beneden buigt. Vanuit de tuin is goed te zien dat een afstand van een paar honderd meter het verschil maakt tussen wilderige tuin en kurkdroge woestijn. We varen nu met de felucca naar de andere oever van de Nijl waar we wandelen (je kan ook met de kameel) naar de ruïne van het St Simeonsklooster. Tijdens de wandeling die een kwartier duurt, komen we langs het nieuwe St Simeonsklooster, dat nog door zegge en schrijve één monnik bewoond word. Nettert zegt dat ik op een legionnair lijk, omdat ik een pet draag die een flap aan de achterkant heeft, om te voorkomen dat ik mijn nek verbrand. Het oorspronkelijke Koptisch Christelijke klooster diende vroeger als een basis, waar voorbij trekkende karavanen konden overnachten en nieuwe proviand konden inslaan. We krijgen een rondleiding van een Egyptenaar die slecht Engels spreekt en dit compenseert door dingen uit te beelden en geluiden na te doen. We komen bij de kamer waar de heilige Simeon, hangend aan zijn baard, 5 uur lang bad, in de keuken waar de ovens gestookt werden met kamelenmest, slaapkamers van de monniken (waar ze met vijven sliepen), en de stallen (kaneel garage). Bij de stallen was ook het toilet, dat de gids uitbeeld door zijn enkel lange galabiya gewaad tot boven zijn heupen op te tillen, in zijn boxershort naar de restanten van de toilet te lopen en hangend schijtende geluiden na te doen. Met dit hoogstandje beëindigt hij zijn rondleiding. Als we vanuit de oorspronkelijk ook al onoverdekte stukken richting de Nijl kijken, ligt de rivier achter een flinke berg en is het net of we kilometers van de bewoonde wereld midden in de woestijn staan. We wandelen terug naar de felucca en als we net het klooster uit komen, komen er een paar Nederlanders aan die met de kameel naar het klooster zijn gereden. Een vrouw van die groep roept voor ze afstapt al dat ze op de terugweg niet meer op de kameel wil en als de kameel gaat liggen om haar af te laten stappen, vliegt ze bijna voorover van het beest af. We gaan weer de felucca op en varen nu naar Elefabtini Island, dat genoemd is naar een rotsformatie die lijkt op een kudde olifanten, die in het water staan. We gaan niet naar deze formatie toe, maar maken met een ‘vriend’ van Nettert, een Nubische jongen, een wandeling door diens dorp. De huizen zijn kleurrijk en de straatjes zijn erg smal (1 tot 2 meter). De jongen vertelt niks, maar loopt alleen mee, omdat de Nubiers het anders niet prettig vinden dat er toeristen door hun dorp komen banjeren. We komen bij een punt waar we een mooi uitzicht hebben op Kitchener Island en maken daar een foto. Weer op weg naar de boot moeten we een klein stroompje oversteken dat langs een traditioneel Nubisch (en dus van klei gemaakt) muurtje loopt. Een groot deel van de groep steekt veilig over, maar Ptah steunt iets te veel op het muurtje en trekt het bovenste stuk los, dat op haar enkel valt. Voor zover zichtbaar valt de schade mee, maar ze heeft wel pijn. Om het feest compleet te maken, gat ze bij de kleine afdaling naar de boot ook nog een keer onderuit, zodat ze charmant op haar achterste komt te zitten. Nu moeten we een behoorlijk stukje tergen de wind in stroomopwaarts zeilen, om in het dorpje waar de schipper woont bij hem thuis te gaan eten. Het waait af en toe flink op de Nijl en dan is het niks warm. Als we weer aanleggen moten we nog een minuut of tien lopen voor we bij de schipper thuis zijn. Als we het dorp in lopen slaat de warmte toe, omdat we helemaal uit de wind lopen tussen de huizen. De kamer waar we zullen eten staan een batterij plastic tuinstoelen en een lange gammele tafel. Aan de muur hangt een door de kinderen van de schipper gevingerverfde schilderij met het logo van Djoser, dus het mag duidelijk zijn dat we niet de eerste reizigers zijn die bij hem eten. We krijgende in Egypte beroemde mengeling van rijst, macaroni elleboogjes, linzen en nog wat voorgeschoteld, met daarbij iets wat in de verte lijkt op witte bonen in tomatensaus, gepaneerde kippenpootjes (niet allemaal even gaar, dus opletten), brood en Egyptische kaas. Trudy vindt het allemaal lekker, ik vind de kaas en kippenpoten lekker, aan de rest zit niet veel smaak. De keuze uit drank is beperkt, cola, cola of cola. Voor de liefhebbers is er ook een toilet in de buurt, maar als de eerste groep terug komt en vertelt hoe het eruitziet, haakt groep 2 af. De lunch is bij de prijs van de excursie inbegrepen, de cola moeten we nog afrekenen kost LE2,- per stuk. We lopen terug naar de felucca en varen naar het hotel. Als we bij de boot aan komen heeft de man die bij de boot is gebleven even wat was te drogen gehangen, die bij vliegensvlug waar afhaalt als hij ons aan ziet komen. De boot meert bij ons hotel (dat direct aan de Nijl ligt) aan en we zijn binnen 2 minuten op de kamer. Trudy gaat even slapen, omdat ze hoofdpijn heeft en ik ga alvast schrijven omdat we vanavond vroeg naar bed willen. Ik val zelf ook nog in slaap en ben om 18:00 klaar met mijn verhaal. Ik lees nog even wat in onze National Geographic reisgids en kijk nog even naar het nieuws op Nile TV. Ik zap ook nog even naar wat andere zenders en zie dat ze hier de Duitse zender VOX ontvangen en dat ze op andere zenders Engelstalige films uitzenden met Arabische ondertitelingen. Om 19:00 uur zijn we bij de receptie van het hotel om te gaan eten in een restaurant dat gevestigd is op een boot die aan de Nijlkade ligt afgemeerd. Het eten is goed (kabab Halla = rundvlees in een lekkere jus) en het personeel heeft de typische Egyptische flauwe humor. Na het eten steken we de straat over om een telefoonkaart te kopen en zien in het winkeltje waar we dit doen een gekoelde vitrine met daarin allerhande chocolade producten waaronder een tablet met hazelnootvulling met op het etiket het woord MAC geschreven in het lettertype van het Mars logo uit het jaar 2000, dus het zou wel namaak kunnen zijn.

We bellen de telefoonkaart van LE20,- meteen leeg en horen dat Ton en Miriam bij mijn ouders zijn ter ere van de verjaardag van mijn moeder en dat Nederland-Tsjeshie op het punt staat te beginnen. Eenmaal op de kamer gaan we douchen en naar bed. Rond 22:30 gat het licht uit.

 

 

Join TravBuddy to leave comments, meet new friends and share travel tips!
Aswan
photo by: Vikram