De granieten torens

Torres Del Paine Travel Blog

 › entry 5 of 12 › view all entries
Weg naar de grens Argentinië / Chili

13 November

Naar Chili
We reizen met onze eigen bus verder en steken de grens over met Chili. Het einddoel is Torres del Pain. Het park ligt aan de andere zijde van het Andes gebergte tegenover Glacier NP in Argentinië. Doordat er geen begaanbare weg door de Andes loopt moeten wij met een grote boog naar Chili rijden. De eerste twee uur gaan prima en we stoppen bij een soort wegrestaurant voor een sanitaire stop en een kop koffie.

Weg naar de grens Argentinië / Chili
We staan in de ochtendzon en de tempratuur is aangenaam als je uit de wind blijft. Het uit de wind blijven is soms een probleem soms lukt het zoals vandaag en dan is het echt lekker. We hebben niet veel proviand meegenomen aangezien het verboden is etenswaren te importeren in Chili. Maar de reis is dan ook niet zo lang.

Argentijnse douane
Grens Argentinië - Chili. Hier begint de ellende! De Argentijnse douane begint te klootzakken. We missen een stempel voor de bus. Om de stempel te bemachtigen moet er een fax worden verzonden vanuit Buenos Aires, anders mogen we Argentinië niet verlaten. Het bewuste douanekantoor heeft geen fax we worden verwezen naar een andere grenspost 40 KM verderop. Weer in de bus naar de andere grenspost. Hier aangekomen is de benodigde fax ontvangen, maar om de grens te passeren worden we terug verwezen naar de eerste grenspost.
Vlag Chili
Nicoliene staat op springen, verzamelt de paspoorten en heeft een onderonsje van anderhalf uur! We mogen uiteindelijk Argentinië verlaten. De groep vermaakt zich tussentijds met spelletjes als aapje, aapje, aapje olifantje, moppen en nog meer van dit soort onzin. Maar de tijd wordt gedood.

Chileense douane
Chili betekent de hele bus uitpakken en vooral geen etenswaren meenemen! Alles wordt gecontroleerd. In dit land kent men geen verschil tussen reisleidster en gids en Nicoliene heeft ons gewaarschuwd haar niet als gids aan te wijzen. De Chilenen zien dat als broodroof, zij vinden dat je een gids uit het land moet nemen. En die gids is ook besteld maar die staat bij de Chileense grenspost veertig kilometer verder op tegenover de Argentijnse grenspost die over het stempeltje begonnen! Iemand heeft het verhaal niet goed meegekregen, waardoor de volgende ellende begint.
Torres del Paine de granieten torens!
Na hoog spel en een aantekening op het visum van Nicoliene mogen we Chili in. We rijden aan de Chileense zijde naar de grenspost waar we in eerste instantie over zouden gaan, en pikken daar Humberto op. Humberto is onze gids voor Torres del Paine.

Torres del Paine
Nationaal park Torres del Paine is een nationaal park in het zuiden van Chili. Het bestaat uit bergen, gletsjers, meren en rivieren. Het park ligt 112 km ten noorden van Puerto Natales. In het noorden ligt het Nationaal park Los Glaciares in Argentinië. Het park werd opgericht in 1959 als Parque Nacional de Turismo Lago Grey. Het park is in 1978 door UNESCO aangewezen als World Biosphere Reserve. Lady Florence Dixie gaf in haar boek in 1880 een beschrijving van de omgeving en verwijst naar de drie torens (Torres) als Cleopatra's naalden.

In de Chileense taal is Paine de kleur blauw die het samengeperste ijs vertoond dat de gletsjers vormt.
Busje past net!!!
De drie granieten torens (Torres) en de kleur blauw van de gletsjers (Paine) vormen samen de huidige naam van het nationaal park. De huidige naam Torres del Paine kreeg het park in 1970

Het landschap van het park wordt gedomineerd door het Paine massief met aan de oostkant de Greygletsjer die sterk stijgt boven de Patagonische steppe. Er zijn kleine valleien zoals de Valle del Frances, Valle Bader en Valle del Silencio. Een groot deel van het Paine massief bestaat uit het Krijt gesedimenteerde rotsen. Diverse erosieprocessen zorgden voor de huidige vorm in de afgelopen tienduizend jaar. Bij de ingang van het park moeten we wisselen van bus. De hangbrug waar we overheen moeten om onze refugio (soort herberg) te bereiken is te smal voor onze brede bus. Bagage overladen in kleine busjes en we gaan weer verder.


De Refugio

In de loop van de avond, had de middag moeten zijn, komen we aan in onze refugio, die midden in het park ligt.

Torres del Pain refugio / Hotel
Ze hebben het diner voor ons warm gehouden wat we zeer op prijs stellen. Een hapje en borreltje en dan kan het schoolreisjes festijn beginnen. Een refugio is een soort "jeugdherberg" waar we met zessen een kamer delen. De kamers hebben stapelbedden en je kunt over de wanden die niet doorlopen tot aan het dak, van de ene in de andere kamer kijken of er zelfs overheen klimmen.

Hector onze chauffeur bezorgt ons een verrassing en wel in een snurkserenade die de gehele refugio wakker houdt. Mijn gesnurk klinkt als het spinnen van een poes bij deze walrus. Meity had op eigen wijze de groep wakker, probeert in de gehele herberg lampen uit te doen. Vindt een paard voor het raam, en vermaant vooral Joep dat hij rustig moet zijn. Joep schrikt zich het apenzuur als ik over de wand heen zijn deken wegtrekt, Meity vindt dat hij zich aanstelt en vermaant hem weer.

Moerasduiveltje Nicoliene


14 November

Huub ziek
De dag begint niet zo goed voor Huub, ziek koorts en niet lekker. Ik besluit eten en drinken neer te zetten en Nicoliene in te lichten. Huub besluit in de refugio te blijven en niet te gaan wandelen. Ja vandaag staat in het teken van wandelen. De groep valt uiteen in drie delen: de klimmers wandelaars onder leiding van Humberto, de easy wandelaars gaan met Nicoliene op pad en de rondje in de tuin wandelaars die doen dit (gevaarlijk) volledig op eigen houtje.

De “easy” wandeling
Ik heb besloten om een kortere wandeling te maken (easy) en niet voor de granieten torens te gaan die ruim 2000 meter boven het golvende Patagonische landschap uitsteken (met Humberto).
Willemien aan het meer
Nicoliene leidt de korte wandeling geheel op eigen wijzen! De winter is net voorbij en dat houdt in dat het landschap soms op veen lijkt en drassig is! Met de wilde wandeling van Nicoliene komen we dat goed te weten, we zijn drukker droge voeten te houden, dan te wandelen. Het is meer een teambuilding sessie, als je elkaar niet helpt, blijven er mensen achter! De wandeling maar vooral de uitzichten zijn super mooi. De "korte tocht" duurt in de uitvoering van Nicoliene ruim 6,5 uur, maar anderhalf uur korter dan de lange, maar we hebben veel gezien, gelachen en vooral elkaar geholpen. We willen in Vuurland de bevers bezoeken en die leven ook in een drassige wereld oefening baart kunst!

In de middag na het wandelen warme choc met Nicoliene gedronken. Het weer is erg mooi en de dames besluiten op de tafel van de houten picknick tafels te gaan liggen zonnen. Als zij ontwaken, zitten er vrolijk Duitsers om hen heen koffie te drinken? Het zijn Duitser, maar toch een beetje gênant als je jezelf opdient als een stukje vlees.
Hoppen door het moeras


’s Avonds met de groep wat gedronken en de rekening voor Huub en mij voldaan. Huub is er nog steeds niet best aan toe, hopelijk kunnen we in één van de volgende plaatsen een arts bezoeken.

Join TravBuddy to leave comments, meet new friends and share travel tips!
Weg naar de grens Argentinië / Ch…
Weg naar de grens Argentinië / C…
Weg naar de grens Argentinië / Ch…
Weg naar de grens Argentinië / C…
Vlag Chili
Vlag Chili
Torres del Paine de granieten tore…
Torres del Paine de granieten tor…
Busje past net!!!
Busje past net!!!
Torres del Pain refugio / Hotel
Torres del Pain refugio / Hotel
Moerasduiveltje Nicoliene
Moerasduiveltje Nicoliene
Willemien aan het meer
Willemien aan het meer
Hoppen door het moeras
Hoppen door het moeras
Torres del Paine
Torres del Paine
Berg
Berg
Torres del Pain
Torres del Pain
Torres Del Paine
photo by: Vlindeke