Sedona

Laat in de Middag kwamen we via Cameron en Flagstaff in Sedona terecht. Bij de BurgerKing ff gebeld dat we daar stonen en ze zouden ons oppikken. We moesten uitkijken naar een witte ‘Cadillac’. Helemaal door de heuvels erachteraan gereden totdat we bij hun riante huis kwamen. Er stond ook nog een mooie Linclon voor de deur. Jonathan en Willie, zo heten respectievelijke onze gastheer  en vrouw. Twee hele aardige mensen die zo lief waren om twee ‘vreemden’in huis te nemen om er te overnachten, want zo is het toch uiteindelijk. Heel spontaan lieten ze ons niet alleen hun huis zien maar ook wat erin stond, en dat was heel wat. Daarna lekker tafelen, ze hadden heerlijke zalm, maarja, dat lust Marsje nie he dus ze hadden speciaal voor mij een lekker kippetje klaar gemaakt, heerlijk. Na een wijntje en een biertje en wat geklets was het zowaar alweer bedtijd. Om 21.00 uur zeiden de Robbinsons weltrusten en dus wij ook maar.

Dag 28 Zondag 17-8

Tja. Wat een voordeel is, is dat je er lekker vroeg uit bent. Om 8.00 uur zaten de Robbinsons al twee uiur te wachten op ons voor ontbijt, de lieverds. Lekker ontbijtje met eitje. Eigenlijk hadden we maar voor 1 nacht geboekt maar in overleg konden we er nog 1 blijven. De planning was alweer gemaakt; s’middags om 12.00 uur de ‘PinkJeepTour’ en de volgende dag om 9.00 uur een vliegtuig ritje naar, jawel, de Grand Canyon. Alletwee een geweldige belevenis.

Dag 29 Maandag 18-8

Om 9.

00 uur op Sedona airport zijn. Met nog twee anderen vliegen we vanaf Sedona richting Gand Canyon. Onderweg komen we heel wat moois tegen. Grand Canyonis echt Grand. Dat merk je nu pas echt. Je kunt raften vanaf Lake Powell naar Lake Mead, dat lijkt me echt te gek. Er is alleen een wachtlijst voor, en geen kleintje ook. Ook hier doet het weer schilderachtig aan, zelfs de video opname kan het niet beschrijven. Renate wordt na een kwartier al misselijk, we hebben nog dik anderhalf uur te gaan! Ze was ook verdomd stil daar achterin. Zij zat nl. achterin (met zakje) daarvoor zaten de anderen twee, en ik zat met de piloot voorin. Op de terugweg hadden we wind tegen! Toen kreeg ik het ook benauwd, maar ik had de camera nog en kon me daar op concentreren. Donkere wolken pakten zich samen in de tussentijd vlakbij Sedona. Toen we vertrokken was er nog geen vuiltje aan de lucht! We zagen hoe de regen naar beneden viel en af en toe lichte de hemel op. We moesten eromheen vliegen maar het had nog wel degelijk effect op de stabiliteit van het vliegtuigje. Toen leken de resterende 10 minuten een eeuwigheid. Maarrrrrrrr, al met al was het wel een schitterende ervaring. Veilig geland haalden we onze koffers op bij de Robbinsons. Namen afscheid van ze en vertrokken met de noorderzon. Alweer onderweg, op naar onze volgende bestemming; L.A. We vertrokken om 12.00 uur.