Dag 6
Vandaag gingen we weer een stuk rijden! Er staan een aantal dingen op het programma dus we zullen het druk hebben. Ik was weer de eerste die op stond, maar niet te vroeg anders word mijn moeder boos. We gingen ontbijten en na het ontbijt vertokken we.
We reden naar Arlington en stopten bij Lake Medina, een heel erg mooi meer waar we in gingen zwemmen! Het was lekker warm water, toch was ik een beetje bang voor beestjes of plantjes ofzo. Dat vind ik zo eng! Ook heb ik altijd neiging om als een hondje te zwemmen. Ik was er 5 minuten in en daarna had ik er al genoeg van.
Na ongeveer een half uurtje kleeden we ons om, mijn zusje was foto’s van de auto aan het maken, maar wist niet dat ik mij daar aan het omkleden was, met als vervolg dat ze foto’s van mijn blote kont had gemaakt!! Whahaha! Die heeft ze meteen gewist en ze zei dat ik haar mooie foto’s had verpest.
Hierna reden we naar Bandera, een stad die bekent staat als de “cowboy capital of the world” Dus, dat beloofde wat! En inderdaad werden wij niet teleurgesteld, het leek net een film set, we gingen naar een winkel die cowboy store heet en we kochten daar cowboy hoeden, die van mij is echt cool! Vooral in Texas wil ik hem nog vaak gaan dragen! Het was inmiddels ook al lunchtijd, maar omdat we anders te laat zouden komen voor het paardijden moesten we lunch maar even overslaan en snel rijden naar de Running R Ranch. Hier moesten we even wachten, maar snel daarna werden we geholpen door de Duitse (!) eigenaresse van het paardrij bedrijf. Wat grappig is, is dat die eigenaresse echt met een Duits accent Amerikaans praat. Ze vroeg of wij er zin in hadden, iedereen zei ja en ik zei dat ik bang was. Ze vertelden dat ik niet bang hoefde te zijn en dat ik het heel leuk zou gaan vinden.
Snel hierna stonden wij op een rij en bedachten een paar medewerkers van het bedijf welke paarden het beste bij ons zou passen.
Ik probeerde op mijn paard te komen en ik was meteen al bang. Ik kan zo´n dier echt niet besturen hoor! Toen de leider voorop ging volgden de andere paarden ook. Ik vond het echt lekker dat we zo rustig van start gingen, maar al gauw merkte ik dat die paarden op een soort van cruise control staan. Paarden met een batterij. Ik hoefde eigenlijk nieteens de teugels vast te houden, mijn paard regelde het zelf wel.
Volgens mij vond hij mij zelfs irritant, want als ik hem probeerde te stoppen door de teugels aan te trekken, bewoog hij zijn hoofd wild naar voren zodat de teugels uit mijn handen gingen. Mijn zusje had een grasmaaier als paard omdat hij overal stopte om gras te eten.
We reden door een hele mooie omgeving, ik vond het echt een hele leuke ervaring. De eerste keer dat ik op een paard heb gereden! Af en toe gleed mijn paard uit, we reden door de bergen en er waren veel losse steentjes. Op sommige plekken was het ook ontzettend heet en zelfs mijn paard was helemaal aan het zweten. Ik vind paardrijden opzich wel leuk, maar ik kan niet tegen het idee dat dat dier voor mij aan het werken is. Ik had echt de neiging om af te stappen en het dier zelf te laten lopen. Maar mijn moeder zei dat als het doer het echt niet wil ze je er wel af gooien, zo eigenwijs zijn ze wel.
Deze paarden moesten we trouwens op de Amerikaanse manier berijden, met de teugels in één hand.
Mijn moeder heeft dus ervaring, maar dan met de teugels in beide handen. De Engelse manier noemen ze dat. Ik denk dat de reden is dat de teugels hier in één hand gehouden wordt is omdat de andere hand natuurlijk vrij moet zijn voor de lasso, om wilde dieren te vangen.
Na deze lange en warme rit, reden wij verder naar Arlington. Bij het stadje Bandera reden we langs de Subway en haalden ons avondeten, mijn zusje en ik hadden een broodje meetball marinara. Echt zo lekker!! We reden weer verder, het zou een rit van 6 uur zijn, en het was inmiddels al zo´n 5 uur in de middag/avond. We zouden dus vrij laat aankomen.









