Dag 17

Wisconsin Dells Travel Blog

 › entry 17 of 17 › view all entries

Dit keer was het ontbijt weer eerder, dus moesten we ook eerder op. Midas vertelde met zijn nog slaperige hoofd dat hij eigenlijk geen zin had in het ontbijt, dus maakte Bir, mama en ik ons klaar voor het ontbijt. We liepen er naar toe en er stond gewoon een wachtrij. Dit was niet echt een goed idee, dus liepen we terug naar de hotelkamer. We besloten om maar even ergens anders te gaan ontbijten, ook eens leuk voor de verandering. Omdat Bir een Ihop onderweg heeft gezien zijn we daar heen gegaan.

Een Ihop is een restaurant waar je voornamelijk ontbijt kunt halen (ze hebben ook een avondeten menu zag ik trouwens!). Ze hebben verschillende soorten pannekoeken, eieren, ommeletten, worstjes en crepes.

Ik wil echt een Amerikaans ontbijt, dus ik nam Pancakes met banaan en aardbei. Heerlijk! En heel erg zoet. In de ochtend heb ik liever zoet dan zout, dat heb ik in Nederland ook altijd met mijn broodbeleg. In de ochtend moet ik zoet, iets anders krijg ik niet weg!

 

Hierna wilde mijn zusje nog even naar een Wal Greens voor een deo. Ik werd automatisch naar de cosmetica afdeling getrokken en ik merkte dat ik nog genoeg dollars had voor nog een makeupje van Covergirl. Ik besloot om de compact powder te nemen, die had ik nog niet en nu is al het makeup dat ik heb gekocht compleet. Dus voor elk deel van een gezicht wat: ogen, lippen, gezicht.

 

Hierna reden we naar het pretparkje Mt.

Olympus. Dat was een best leuk pretparkje! Er staan zo’n 4 houten achtbanen!

De eerste die wij deden was Zeus. Die was opzich wel leuk alleen schokte best erg en ik kreeg weer pijn in mijn borst. Mijn moeder wil eigenlijk dat ik eens een dokter bel ofzo omdat ik de laatste tijd best vaak pijn heb in mijn borst bij mijn hart. Maargoed, de rest van de dag heb ik er geen last van gehad.

Hierna wilden Midas en Bir gaan karten. Mijn moeder en ik gingen ergens zitten en wachtten tot hun aan de beurt zouden zijn zodat we foto’s konden maken. We zagen dat de duck’s ook in dit park was. duck’s zijn van die amfibivoertuigen, die ze vroeger in de oorlog gebruikten, officiele naam is dukw, de Amerikanen hebben er dus duck van gemaakt.

Het zijn voertuigen die zowel in het water als op het land kunnen voortbewegen. Heel apart. We liepen er naar toe en vroegen hoeveel je ervoor moet betalen, (aangezien wij gisteren ook in een duck wilde rijden, maar die 22 dollar per persoon was gingen we er van uit dat dit ook niet gratis zou zijn.) deze duck rit was inclusief bij park entree.

Dus na het karten gingen we naar de duck’s! We konden meteen instappen. Het was niet een hele lange rit, maar toch erg leuk! We reden rond het park en een stukje langs het deer-park naast het pretpark, we zagen hertjes, een lama en zelfs een eland. Zo’n mooi groot gewei heeft dat dier! Hierna deden Midas, ik en mijn moeder de houten achtbaan Pegasus, die was erg leuk! Midas en ik zaten front seat en toen het treintje op de lifthill ging opeens het wagentje omhoog, alsof hij werd opgetilt!

Hierna wilden we wat gaan eten, op weg naar de achtbanen kwamen we langs een tent waar ze allemaal Grieks eten verkopen, mede omdat dit pretpark een Grieks thema heeft, maargoed, dus ook Grieks eten.

Wij Europeanen zijn er niet snel onder de indruk van omdat Griekenland als bekent vakantieland word beschouwd en als Nederlander kun je zo’n beetje bij elke supermarkt Griekse gerechten halen. In Amerika is dat vrij exotisch. Mijn zusje en ik stonden op een bord te kijken wat ze allemaal hebben en een Amerikaanse meneer kwam naar ons toe en vroeg aan mijn zusje of we een bepaald gerecht kenden. Ik dacht ‘duh..’ Dus ik zei dat we dat kenden omdat we zelf ook uit Europa komen. Hij vroeg waar? En ik zei Nederland, toen zei hij dat Nederland en Griekenland best ver uit elkaar liggen. Ookal is dat zo, toch ken ik al die Griekse gerechten: gyros, souflaki en baklava, al ken ik dat laatste eigenlijk als een Turks product, maar de Grieken zeggen dat het Grieks is en de Turken zeggen dat het weer Turks is, dus waarschijnlijk weet niemand het zeker. Die meneer ging andere Amerikanen overhalen om Griekse gerechten te nemen en er liep zo’n Amerikaanse stoere student langs, al betwijfel ik of hij een student was aangezien hij vroeg of de souflaki van kat was gemaakt, die meneer vertelde dat het gewoon varkensvlees is en bij een ander gerecht vroeg die student of het van rat gemaakt was.
Die meneer zei heel grappig: ‘No, definately pork’. Die jongen liep weer weg, ik dacht echt is die gozer nou zo dom? Of denkt hij werkelijk dat er in Griekenland kat en rat word gegeten?? Maargoed, die Amerikanen sporen zelf niet helemaal, 3 jaar geleden mijn eerste keer in Amerika was ik te overdonderd dat ik in Amerika was, nu heb ik dat gevoel alleen de eerste dagen gehad en verder word ik steeds gekker van de vreemde gewoontes van die Amerikanen! Oke, gek is misschien het verkeerde woord, omdat het anders is hoeft het nog niet gek te zijn, maar toch komen sommige dingen tamelijk vreemd over.

Na het eten zei die meneer mij gedag en ik zwaaide even terug. De meeste Amerikanen zijn heel vrolijk en vaak vriendelijk. Dat is een zeer aangenaam verschil met de meeste Europese mensen. In restaurants in Amerika werken ze voor hun tip, hoe vrolijker ze zijn, hoe meer tip ze krijgen dus hoe meer ze verdienen.

In Europese restaurants krijgen chagrijnige serveersters toch wel betaald, dus waarom zou je dan vrolijk doen? Misschien zijn de Amerikanen dan oppervlakkig en menen ze het misschien niet, maar dat kan mij niet zoveel schelen, ik wil bediening van iemand die een beetje moeite wil doen en gewoon vrolijk is!

Anyway, hierna zijn we doorgelopen naar de houten achtbaan Cyclops, dit is een nogal snelle houten achtbaan, en wat bijzonder is, is dat als je helemaal achterin wil zitten je 18 jaar of ouder moet zijn. Midas en ik gingen helemaal achterin zitten. Ik ben ontzettend blij dat er gordels in zitten. De beugel kon niet strakker dicht, dus ik had nog zo’n 20 cm ruimte. Als die gordel er niet in zou zitten dan was ik er waarschijnlijk uit gevlogen! Ontzettend veel airtime!! Ik heb nog nooit een achtbaan meegemaakt waarin ik zo ver uit mijn stoeltje ben gekomen!

Hierna deden we de ster van het pretpark, de achtbaan Hades.

Dit is een vrij bijzondere achtbaan omdat het een houten achtbaan is op ijzeren poten. Wat ook tamelijk bijzonder is, is dat hij na de eerste drop in de grond verdwijnt, hij gaat recht onder de parkeerplaats door en komt na een aantal seconden weer boven de grond aan de andere kant van de parkeerplaats. Hij ging echt zo snel, ongelovelijk snel voor een houten achtbaan. Dit is de eerste achtbaan waar ik in heb gegild, zo hard als ik kon! Ik kon bijna niet zien waar we heen gingen dus ik werd weer overal in het bakje geslingert, houten achtbanen zijn ruw, mensen die daar van houden moeten dit pretpark echt gaan bezoeken.

 

Na deze achtbaan hadden we genoeg gezien van dit pretpark en gingen we naar het deer-park naast dit pretpark, ze hadden een heleboel hertjes! Maar ook paarden, geiten, varkentjes, elanden, buffels, fretjes, ganzen, kippen, lama’s, konijnen en.

..duiven...tja, ik vind ze niet erg bijzonder, maar die zaten ook in een grote kooi. Wat ook wel grappig was om te zien is dat er een groot stuk water met kroos te zien was, met een bordje erbij wat kroos precies is. In Nederland zie je geen sloot zonder kroos en hier is dat super bijzonder. Zelfs normale eenden kennen ze hier niet. Maargoed, wij zijn weer helemaal ondersteboven van de elanden en de hertjes.

 

Hierna gingen we terug naar het hotel omdat we even wilde beslissen waar we zouden gaan eten. We besloten om bij de Moosejaw te gaan eten, een heel goed restaurant. Dat was de reden ook waarom het zo druk was. We moesten ongeveer 40 minuten wachten op een tafel. Toch wilde Midas er graag eten, en maar goed ook want het was heerlijk! Midas en ik hadden toevallig hetzelfde besteld, een 10 inch pizza met kip en groenten.

 

Nadat we lekker gegeten hadden reden we naar het hotel en reden we langs het pretpark waar we vanmiddag geweest zijn. Midas wilde er nog eigenlijk even heen, dus hebben we hem afgezet en reden wij naar de wal greens omdat mijn moeder een stukje cheese cake wilde en ik nog batterijen nodig had voor mijn computer muis. Naast de wal greens staat een McDonalds, en bir en ik wilde nog een milkshake, dus haalden we die en toen reden we naar het hotel.

Midas kon ons bellen om opgehaald te worden en dat deed hij na ongeveer een uurtje. Midas en Birgit wilden eigenlijk nog gaan golfen, maar het was al 10 uur geweest en om 11 uur zou het gaan sluiten, ook was het buiten best koud geworden, dus niet zo’n goed idee.

Nu zijn we weer terug in het hotel, en ga ik zo douchen en slapen. Ik ben echt heel erg moe, eigenlijk de hele dag door ben ik moe. Maargoed, vandaag was het maar zo’n 25 graden celcius dus goed te doen, ik heb het zelfs af en toe koud gehad!

Morgen gaan we weer een stuk rijden, zelfs weer naar een andere staat, naar Michigan. Nou tot morgen!
Join TravBuddy to leave comments, meet new friends and share travel tips!
Wisconsin Dells
photo by: ela82