Silver City

Potosi Travel Blog

 › entry 20 of 26 › view all entries

Na het succes van Uyuni begaf onze groep zich eigenlijk zonder af te vragen of we wel of niet uit elkaar zouden gaan naar Potosi. Potosi in een mijnwerkers stadje gelegen op enkele duizenden meters boven zeeniveau. Voor de laaglandige nederlander een vermoeiende bezigheid. Na enkele stappen hangt de tong me op de hielen.

We kwamen snachts rond een uur of een aan in Potosi, hoewel we keurig hadden gereserveerd was dit alles niet of onvolledig doorgekomen. Naar verscheidene zoektochten naar verschillende hostels, hadden we rond half vijf snachts iedereen gestationeerd in een of ander hostel. Mijn nacht zag er laagvloers uit. De twee matrassen die we hadden hadden we tegen elkaar aangelegd.

Zo konden er net drie mensen overdwars op slapen. Ik was na loten de vierde en nam plaats op de grond. Door de hoogte was er voor mij weinig slaap deze nacht, wellicht dat het ¨eenvoudige¨ matras ook meetelde, maar rond achten was er voor mij geen oog meer dicht te houden en ik besloot ergens te gaan ontbijten. Dat ontbijt werd er een naar Boliviaanse standaard, soep. Beter te eten dan ie er uit ziet.

Nadat ook de rest van onze groep wakker was geworden en zich van de verschillende over de stad verspreidde hostels een weg had gebaand richting de onze. Besloten we de dag maar op een relaxte manier in te delen. Op niet al te verre afstand bevond zich een heus warm water source. Heerlijk met de kont in bubbeldbad temperatuur water en een maksertje voor de huid.

Heerlijk na zo´n korte nacht en tevens een prachtig uitzicht. 

De volgende dag stond een bezoek aan de mijn op het programma. Met z´n zevenen vormden we ook voor de touroperator een goede groep en we gingen dan ook met z´n allen onder begeleiding van twee ervaren gidsen, hoerwel ze waren beide vijftien jaar oud!, de mijn in. Aangekleed als echte mijnwerkers, inclusief helm, licht en grote laarsen moesten we eraan geloven. Meteen al had ik het vermoeden dat deze toeristische trip niet geheel zonder gevaar zou zijn. Onze jonge gids was een bikkel en had reeds enkele jaren werk in de mijn erop zitten en wist ons goed te boeien. Nadat we in de mijn waren geweest heeft ie na druk aandringen van ons wat dynamiet weten te bemachtigen en op veilige afstand tot ontploffen weten te brengen. Ongelooflijk wat een klap. In de mijn was het behoorlijk klauteren door nauwe gangetjes, van boven naar beneden. Niet ongevaarlijk maar erg gaaf!

Later die dag hoorde we van enkele andere reizigers uit ons hostel dat hun dag er iets anders had uitgezien. Na enkele meters na de ingang onstond er hevige paniek. Een miesje van de voorgaande groep was enkele tientallen meters naar beneden gedonderd. Beide benen op meerdere plaatsen gebroken, einde reis. geen van hun heeft de mijn verder dan tien meter van binnen gezien. 

Join TravBuddy to leave comments, meet new friends and share travel tips!
Potosi
photo by: Biedjee