Salt Lakes

Uyuni Travel Blog

 › entry 19 of 26 › view all entries

Met z´n zevenen in een 4x4 jeep. Als chauffeur een hevig coca-kauwende Boliviaan met daarnaast onze cocina voor de reis. Rijdend door de hoogvlaktes van het Zuid Bolviaanse richting Uyuni met een licht opkomende / startende hoofdpijn in de vorm van hoogteziekte. In de taperecorder de oh zo herkenbare Boliviaanse hypnoseherrie met op de voorgrond van dit alles het vreselijk snel spaanse gekakel van mijn medereizigers. De enige remedie die ik kon verzinnen was aanpassen. Enkele uren later coca kauwend de spaans boliviaanse muziek zingend, op spaanse les bij mijn zeskoppige leraar, trok de eerder opkomende hoofdpijn geruisloos weg. Of dit nu kwam doordat ik de Boliviaanse herrie begon te weaarderen of door de werkende stof van de cocabladeren ik weet het niet.

 

Omdat ik overduidelijk probeerde me in de spaanse mengelmoes te mengen was het antwoord meer dan vriendelijk. Hoewel het merendeel nauwelijks een engelse zin kon produceren, konden we na enkele tijd redelijk met elkaar communiceren. Het was voor beide partijen investeren maar het was het, iig voor mij, meer dan waard. Het had een eenzame zoutvlaktereis kunnen zijn, maar we hebben er met zijn alle van genoten.

Na een donkere en stinkende maar vooral korte nacht in Uyuni (er was geen stroom en geen stromend, zelfs geen water) ging de wekker al om 5 uur in de nacht. We zouden vroeg vertrekken richting het zoutmeer om daar de zonsopgang te bewonderen.

Na deze eerste week in Bolivia was ik eigenlijk een beetje verbaast over alle eerdere verhalen die mij verteld waren over hoe vriendelijk de Bolivianen wel niet zouden moeten zijn.

Ik had er nog weinig van gemerkt. Nu is het verschil tussen arm en rijk vreselijk groot en broeit er  het een en het ander. Dit is duidelijk naar voren gekomen tijdens enkele rellen tussen de verschillende bevolkingsgroepen in Cochabamba, waar zelfs enkele doden gevallen zijn. En ik moet zeggen dat ik met dit soort kopzorgen ook geen behoedft zou hebben aan enkele kapitalistische toeristen, of juist. Echter waarom ik dit verhaal begon, toen we richting de zonsopgang reden in onze jeep met onze Boliviaanse hypnoseherrie met aan het stuur onze Boliviaanse cocakauwer, kwamen we een vastgelopen collegajeep tegen. De man vroeg volgens mij vrij vriendelijk of we even een handje konden helpen, echter onze cocakauwer zei zonder blikken of blozen; ¨Sorry we willen graag de zonsopgang zien¨ en hij gaf gas.

De zoutvlakte was wegens de hevige regen die gevallen was tijdens het regenseizoen omgeturnd tot een oneindig zoutmeer. Dat geeft een vreselijk gaaf beeld. De weerspiegeling van de lucht in het spiegelgladde water met de bergen op de achtergrond en de opkomende zon maande ons, zelfs de Argentijnen, even tot stilte. 

Met de jeep reden we enkele uren door het zoutmeer richting het zoutmuseum tevens zouthotel. Prachtig! Af en toe flamingo´s in de lucht, de weerspiegeling van alles dat zich aan de horizon begeeft in het spiegelgladde water. Super!

 

 

Join TravBuddy to leave comments, meet new friends and share travel tips!
Uyuni
photo by: razorriome