Nog meer beesten en heeeele vriendelijke buren in Kruger Park

Pretoriuskop Travel Blog

 › entry 24 of 97 › view all entries
Eindelijk dan naar Kruger Park, misschien wel een van de bekendste wildparken in de wereld en zeker een waar ik al van jongs af aan over gelezen heb. De keuze van de camping in het park is noodgedwongen gevallen op Pretoriuskop, een van de weinige plaatsen waar nog drie nachten aaneengeschakeld beschikbaar is (de Europese vakantie werkt niet mee). Helaas staat dit kamp niet bekend om de overdaad van wild in de direct omgeving. Nadat we 's ochtends de tent op een mooie plek langs het hek hebben gezet gaan we om twee uur op pad voor onze eerste speurtocht. De grootte van het park (denk aan Belgie) wordt pas echt duidelijk als zelfs blijkt dat een rondje van zo'n 80 km niet haalbaar is in vier uur tijd. De maximum snelheid is 50 km op verhard en 40 op gravel, dus dat moet toch makkelijk lukken denk je. Maar met zoveel te zien is het praktisch onmogelijk en we eindigen de safari dan ook met enige haast, een bijna onveranwoordde 60 km op gravel...., zodat we net voor sluitingstijd van het hek op de camping zijn. Hier worden we enthousiast ontvangen door onze Zuid Afrikaanse buren, die werkelijk te aardig zijn om onaardig tegen te doen. Later die avond trekt een groep olifanten pal langs het hek een aantal bomen omver, erg indrukwekkend!

Wie verzint het om midden in de nacht op te staan voor een zogenaamde bushwalk? Maar nadat we eerst een half uur hebben gereden met de twee rangers begint het al licht te worden en starten we de wandeling met twee andere toeristen bij de eerste lichtstralen. Het begint direct goed met vijf witte neushoorns die op de vlucht slaan zolang wij de wind in de rug hebben. We misleiden ze door in marstempo er omheen te lopen en kunnen ze op zo'n 20 meter benaderen, hierbij geholpen door de enorme slechtziendheid van die beesten. Omdat ze niet doof zijn draaien ze hun oren als een gek rond om dat vreemde geluid te herkennen.
Op de camping krijgen we 's middags bezoek van een troep bavianen, die zich zelf uitnodigen bij de buren en daar flink huishouden. Een groeg 'dwarf mongooses' ruimt netjes de restjes op ;-) Onder genot van een opgeleukte koffie (de enige manier waarop hun koffie enige smaak heeft) accepteren we andermaal de gastvrijheid van de buren die niet onder de indruk zijn van de rommel.

Dat vroeg opstaan na de koffielikeur en de brandy niet lukt mag geen verrasing heten, of is drie dagen achter elkaar simpelweg teveel.  De safari deze dag leidt ons naar het grote centraal gelegen kamp Skukuza waar we na de lunch getrakteerd worden op de eerste echte wilde leeuwen, lui relaxend onder de struiken en zich vooral niets aantrekkend van het circus wat er op de weg plaatsvindt. De overdaad van toeristen in auto's twee rijen dik is ons iets te veel en we vervolgen onze weg naar de volgende ontmoeting. Olifanten die op hun gemak de weg oversteken... WOW! Best wel angstaanjagend hoor, het blijven wilde beesten en staan niet bekend om hun voorspelbaarheid. En niet voor niets het enige dier waar je het advies krijgt om de motor vooral te laten draaien...
De sunsetdrive aan het einde van de middag is zodanig terleurstellend dat ik eigenlijk niet weet waarom ik het uberhaupt vermeld ;-)

Tijdens een uitgebreidde koffiesessie op onze laatste ochtend in het park nemen we afscheid van Chris en Christel, die het erg jammer vinden dat we toch echt niet langer konden blijven en ons zeker gingen missen. Ja wat kan je tegen zo'n vriendelijkheid. :D
Join TravBuddy to leave comments, meet new friends and share travel tips!
Pretoriuskop
photo by: nikana