Herkenbaar maar heel anders... Uyuni

Uyuni Travel Blog

 › entry 82 of 97 › view all entries
Met de bus door een spectaculair bergachtig landschap, vooral in het eerste deel van de reis, naar Uyuni gereden. De eerste stop van deze reis in Bolivia waar ik al in 2001 ben geweest. Op het eerste gezicht lijkt het niet veel veranderd, maar het hotel op het langgerekte centrale plein waar we de vorige keer nog bovenop het dak van de onafgebouwde constructie stonden... Het hotel waar ik nu in terecht kom is stiekem ook veel beter, maar wat dat betreft is er toch wel veel veranderd.  Het stikt nu overal van de tourbureautjes, en nee ook het tourbureau van de vorige keer kan ik niet meer herkennen. Ze lijken allemaal op elkaar en hebben allemaal "goede" recensies van reizigers. pfff

Uiteraard heb ik ook nog een tour gedaan naar het Isla Pescado op de Salar de Uyuni wat ik in 2001 een hoogtepunt vond, maar dat werd het deze keer niet helemaal...
Eerst drie kwartier wachten op het vertrek, al was dat nog redelijk ingecalculeerd... daarna rijden. Naar het treinkerkhof waar ik toevallig de dag ervoor al heen was gelopen, en het heb mogen aanschouwen zonder de massa... dus nu even geduldig wachten. Daarna rijden we weer terug naar het dorp, en ik heb al meteen het idee dat die chauffeur als een draak rijdt. Daarna natuurlijk nog even de auto laten lassen, want dat kan ook nooit VOOR de tour. En toen eindelijk onderweg!
We rijden een tijdje en die gast rijdt echt alsof hij in een film zit... heen en weer met die handen! En hij reed ook absoluut niet scherp... op dat moment gaan we met 80km op een spoorwegovergang af, dat in een flauwe s-bocht ligt. Maar remmen homaar, gas loslaten... neehoor! Dus we glijden de bocht uit en schieten het spoor over. Hij kan nog net corrigeren, maar teveel, dus we slipppen weer de andere kant op. Dat gaat zo'n 6 keer achterelkaar en elke keer denk ik, nu gaan we over de kop.... PFFFFF
Het rare is dat ik de enige ben die er wat van zegt... niet in het spaans, want dat ken ik niet meer. Ook niet in het engels dat ben ik ook even vergeten. Nee ik scheld hem ff lekker in het Nederlands uit, wel zo makkelijk in een groep met alleen maar spaanstaligen! En dan moet ik nog rustig aan doen ook! WAT! Nou dan heb je me... dus ik zeg meteen stop maar. Maar de anderen doen nog steeds niets... dus er gebeurt ook niets. Ik zit me te verbijten, en bij de eerste de beste stop leg ik de beste mannen (we reden met twee auto's in kolonne) voor dat ik een ander chauffeur wil. Dat wordt natuurlijk niet serieus genomen, tot pas het moment dat ik gedag zeg en de wandeling terug naar Uyuni inzet... sukkels! Uiteindelijk word ik teruggeroepen en plaatsen ze me in een andere dagtour, waar je meteen weet dat de chauffeur van wanten weet... opgelucht natuurlijk!
Maar... misschien mede door dit voorval, heb ik spontaan last van mijn maag, die zich echt heeft omgedraaid. Ik was al niet helemaal 100% opgestaan, maar het voelde goed genoeg... maar nu! PFFF ik kan niets meer... Daar wat een hoogtepunt had moeten worden, het eiland midden op de zoutvlakte met grote cactussen... heb ik voornamelijk in de wc doorgebracht! Lekker hoor! NOT!

Met wat bananen ging het gelukkig al snel weer beter.... (Nee, eerst gepeld en toen gewoon opgegeten, ranzige aap)

Join TravBuddy to leave comments, meet new friends and share travel tips!
Uyuni
photo by: razorriome