Gestapelde stenen in Posadas

Posadas, hoofdstad van de provincie Missiones, bereiken we met een echte dorpsbus die werkelijk overal stopt. Een hotel vinden we bij een super aardige dame, die voor de verandering engels spreekt, en ons een korting geeft omdat we uit Nederland komen en Maxima zo goed hebben ontvangen (waar was ik toen?).

De boulevard van Posadas langs de rivier Parana blijkt een prima plek voor een gezellig hapje op de zaterdagavond. Het is maar goed dat we onze korte broek nog aanhebben, anders was het weer veel te laat geworden. Die boulevard blijkt ook zondag een ware publiekstrekker te zijn. Een ware hangplek voor jong en oud, waarbij de stoeltje op straat worden uitgeklapt en de muziek luid uit de achterbak blaast. De mensen paraderen ondertussen sloom voorbij... en wij kijken relaxt toe.

Op zondag gaan we ook als echte gelovigen naar de kerk, een ruine van de Jesuiten, die een succesvolle combinatie van de kerk en het lokale geloof hebben gesticht tot de Spanjaarden de boel in de war gooiden. Wat er tegenwoordig over is van deze kerk is qua plattegrond indrukwekkend, maar de feitelijke ruines doen een beetje sneu aan... wij geven de voorkeur aan het heerlijke gras dat midden op het terrein ligt.