Goodbye Bangkok, Hello Thailand

Ayuthaya Travel Blog

 › entry 3 of 25 › view all entries

We besluiten om Bangkok maar snel vaarwel te zeggen. Op het toeristenstukje na is het 'gewoon' een enorm drukke. vieze en relatief dure stad en we komen hier toch nog zeker 2 keer, dus nadat we onze jetlag eruit hebben geslapen (12 uur!) pakken we de spullen weer bij elkaar en banen ons een weg naar buiten en onder het ontbijt/de lunch besluiten we naar Ayuthaya te gaan, de voormalige hoofdstad van Thailand en toeristenbestemming nummer 2 op onze weg naar het noorden.

Maar voordat we de smog van het drukke Bangkok verruillen voor jungles en tempels moesten we eerst nog de visas regelen voor Cambodia en Laos, wat uiteindelijk nog een lastiger blijkt te zijn dan we hadden gedacht. Ten eerste spreken de thai veel slechter engels dan we hadden gehoopt, en ten tweede blijkt de laotiaanse (laoiaans .. lao .. la.. naja) de ambassade van laos niet voor te komen in de 3 reisgidsen die we bij ons hebben. Toen we uiteindelijk door de mensen van een groot hotel aan het adres geholpen zijn, weigeren de eerste 4 taxichauffeurs om ons te brengen, en degene die het wel probeert laat ons 2 straten verder eruit omdat hij toch heeft besloten dat hij niet weet waar het is. Ook kunnen ze geen kaart lezen, want zelfs het aanwijzen waar je heen wilt mag niet baten. De taxi die ons uiteindelijk bracht was een zwaar 'gepimpte' auto, meer een soort SUV met glimmende roterende velgen en een dikke uitlaat eronder. De chauffeur spreekt geen engels en als we via de snelweg een aantal keer borden met "airport" passeren, begint ons toch het gevoel te bekruipen dat we niet helemaal hetzelfde reisdoel voor ogen hebben. Maar uiteindelijk komt het goed. De laotiaanse (...) De ambassade van Laos blijkt vlak naast de Cambodiaanse ambassade te liggen in een buitenwijk van de stad. Bij de ambassade aangekomen blijkt er buiten een hele menigte te wachten. We zijn de enige westerlingen en worden ongegeneerd aangestaard en aangewezen, maargoed... binnen een formuliertje invullen, pasfototje erop plakken en een uur wachten. Wachten tussen de menigte mensen die het allemaal machtig mooi vinden. Als we op de grond willen gaan zitten word er druk gewezen en gepraat en een familie word van een tafel weggestuurd waarop word duidelijk gemaakt dat we daar maar moeten gaan zitten en ik geloof niet dat deze keuze aan ons was dus we volgen de instructies maar op. Tegenover ons zit een man die heel verhaal in het Thai en/of Lao houdt en lacht als we we wat zeggen. Uiteindelijk haalt hij een foto van z'n 2 dochters uit z'n portemonee en steekt z'n duim op. Ik ga er tenminste vanuit dat het z'n dochters waren... Wat hij nou precies bedoelde zullen we nooit weten, want op dat moment komt er een man naar buiten die namen van een lijst roept en visas uitdeelt, waardoor onze vrolijke loa z'n dochters toch niet heeft kunnen uithuwelijken. Bij de Cambodiaanse ambassade gaat het een stuk rustiger aan toe. We worden ontvangen door 5 politieagenten/militairen en we zijn de enige 'klanten' in een steriel ogende kamer. Zelfde routine nog een keer: formuliertje invullen, pasfototje plakken en deze keer hoefde we maar 10 minuten te wachten. Twee visas rijker en 50 euro armer pakken we de taxi naar het treinstation.

We hadden wel geluk die dag... geluk dat de ambassades naast elkaar lagen, en het geluk dat de trein naar Ayuthaya over 5 minuten vertrekt. Reizen met de trein valt erg aan te raden. Het kost niks, we waren 15 baht (30 eurocent) kwijt voor de anderhalf uur durende reis. Derde klasse, maar net zo goed en comfortabel als de goede oude NS. Het was vrij rustig in de trein en naarmate we verder van het centrum van Bangkok komen maken de flatgebouwen en industrie plaats voor palmbomen, rijstvelden en af en toe een dorp. En omdat we de enige westerlingen in de trein waren kwam het het ontdekkingsreizigersgevoel weer naar boven. Tijdens de reis worden we aangesproken door een man die duidelijk bezig was om z'n engels te proberen en alles wil weten. Nogal vervelend als je eigenlijk gewoon naar buiten wil kijken, maar uit beleefdheid is het toch lastig om hem af te wimpelen.

In ayuthaya aangekomen nemen we de boot naar het eiland. We verblijven in een guesthouse achter een groot hotel, met als bonus dat we gebruik mogen maken van het zwembad van dit hotel. Goede kamer met alleen een kapotte tv, maar wie kijkt er nou tv. Vanaf nu zullen we waarschijnlijk wel weer in de 6-personen-op-een-kamer youthhostels verblijven, want met 650 baht per nacht is het toch net wat veel. S'avonds hebben in een steegje gegeten. Goed en goedkoop. Nog geen last van m'n maag dus het zal wel goedzitten. We zijn uiteindelijk nog uitgeweest maar het is vrijwel uitgestorven in de club.. toch nog wel prima vermaakt. Het word me wel duidelijk dat wanneer we willen feesten we in bangkok of in de zuidelijke toeristengebieden moeten zijn, maar het is wel goed zo.

Vandaag hebben we op de fiets de stad bekeken. Er zijn hier veel oude tempelruines en een licht indiana jones gevoel bekruipt je dan ook wanneer je een afgebrokkeld buddha beeld tussen de wortels van een boom ziet. Het valt me wel op dat er hier erg erg veel Japanners komen, die zoals het cliche beeld eist in grote touringcars aankomen en met veel te dure cameras alles fotograferen wat los en vast zit.

Over fotos gesproken.. ik zal eens kijken of ik nu wat kan laten zien. Anyway.. deze update is wel weer genoeg.. ik ga zo maar eens in het zwembad duiken.

Join TravBuddy to leave comments, meet new friends and share travel tips!
Ayuthaya
photo by: darkinvader143