Het begin

Waar ik mij dan een hele lange tijd op heb verheugd is dan eindelijk werkelijkheid geworden. Vannochtend landen David en ik om 07.15 uur lokale tijd in India. De vlucht naar Helsinki ging perfect, de lange vlucht naar Mumbay was een ramp. Nadat ik min lekker had gesetteld in een stoel naast het raam kwamen we al met een constant irritant geluid in aanraking. Het was een baby die de hele vlucht heeft gehuild. Helaas lagen mijn oordopjes dan ook in mijn andere tas. Eens het vliegtuig uit begon het grote avontuur.

We kwamen uit het vliegveld en al snel kwamen diverse mensen op ons af die het een en ander te bieden hadden. Alle taxichaufeurs waren zo vriendelijk om ons naar een hotel te nemen, zelfs een complete reis werd ons aangeboden. Uiteindelijk mondde dit uit in een avontuurlijke rit in een taxi die ons naar een goedkoop hotel zal  brengen.

Door de smog lucht reden we dan een kant op, al toeterend een wegbanend door het absurde verkeer. We namen een toeristische omweg omdat er niet overal meer in de stad gas kon worde gehaald. Aangezien de gastank van de auto bijna leeg was, leek dit dan geen onverstandige keus. Dit leidde dan ook tot een situatie dat we met de taxi de andere kant van de weg op moesten. Hevig toeterend en met volle toeren rijdt de chaufeur het kruispunt op. Deze manier van rijden overtreft alles van wat ik blik op de weg heb gezien.

Onderweg zagen we veel verscheidenheid. In de ene straat heb je dure zaken van Calvin Klein, de straten ernaast zijn bezaaid met plakaten en stukken zeil waar de armste bevolkingsgroep in slaapt. Onze goed engels sprekende chaufeur vertelde ons dat al deze mensen uit Bangladesh komen.

Werkelijk waar, zoveel krotten die je tegenkomt, dat is wel iets om bij stil te staan in dit land.

Na een wilde taxirit door een met smog omringde omgeving kwamen we aan bij het hotel. Dit is een Leger des Heils hotel waar David en ik een eigen 2 pers. kamer hebben. Al snel kwam er een man toegesneld naar ons die een leuk voorstel had. We konden als figuranten in een Bollywood film meespelen. Er leuk allemaal, kregen er zelfs voor betaald om een beetje op de set rond te lopen. Om 5 uur hadden we afgesproken en zouden wij worden opgehaald om onze acteerkunsten te laten zien. Nadat wij hadden ingecheckt kregen we van de hotelmanagers een advies om van twaalf uur 's middags naar de set te gaan. Dan hebben we in ieder geval nog een redelijke nachtrust, aangezien zo'n avontuur 'slechts' twaalf uur duurt.

Dit leidde dan ook tot een tweestrijd tussen de persoon in eerste kwestie en de persoon van het hotel. Na flink wat moeite te hebben gedaan hebben we ze allebei niet teleurgesteld, we hadden onze roeping afgewimpeld en hadden besloten om maar geen figurant te spelen.

In de middag gingen we een stuk lopen door de stad. Langs de wegen heb je diverse winkeltjes waar ze van allerlei ' zooi'  verkopen. Ook hier vind je de opdringerige verkoper die je of een trommel wilt aansmeren, of als een klein kind blij wilt maken met een enorme ballon. Na al het lopen en het grote avontuur zijn we dan een restaurant op gaan zoeken om lekker te eten. Van de menukaart begrepen we echt niets, dus hadden een wilde gok genomen. We kregen een soort pannekoek met een lekkere saus en rijst. Achteraf gezien een goede keuze.

Ik ben nu redelijk op na zo lang niet te hebben geslapen. Ik hoop jullie snel weer te kunnen verassen met het volgende avontuur!

 

Groet Erik