Yangon is religie, kunst en cultuur.

Yangon Travel Blog

 › entry 2 of 27 › view all entries
Botahtaung Pagoda.
Om 07:00 loopt de wekker af. We hebben heerlijk geslapen en met een lekker ontbijt in onze maag gaan we de stad verkennen. We lopen eerst naar het Strand Hotel, dat bekend staat om zijn koloniale bouwstijl. Van buitenaf valt het echter tegen en we wandelen verder. Later zal Aard-Jan vertellen dat vooral het interieur erg mooi is. Aan het straatbeeld zien we dat we dichter bij de Botahtaung Pagoda komen, we komen nl. steeds meer monniken tegen. Op zeker moment zien we een groepje jonge monniken eten bij een stalletje langs de weg en ze vragen zelf of we een foto willen maken. Als we bij de pagode komen moeten we onze schoenen en sokken uit doen en we kunnen deze stallen bij de man in groen, legeruniform met felrode tanden van het betelnoot kauwen.
Boeddha beeld bij de Botahtaung Pagoda.
Het bewaren van de schoenen zit bij de US$2,- entreeprijs inbegrepen. Het gebruik van een fotocamera kost 1 dollar extra. Binnen begint een jongen tegen ons te praten en hij is natuurlijk een gids. Hij vertelt goed en mag met ons mee lopen. In een met goud bekleed altaar zijn acht haren van de Buddha bewaard, die fanatiek door de mensen aanbeden worden. Verder staan in de stoepa honderden waardevolle beelden en voorwerpen van brons, zilver en goud. Door de aparte lay-out in de stoepa heb je helemaal niet het idee dat je een rondje loopt en zijn we stomverbaasd als we plotseling weer bij het beginpunt staan. Elke Boedhistische stoepa is omringd door acht altaars die gerelateerd zijn aan een dag van de week, een dier en een planeet. Trudy is geboren op een dinsdag, heeft als planeet Mars en de leeuw als dier.
Monnik brengt offer.
Ik ben geboren op een woensdag en omdat woensdag in dit gebruik in tweeën gedeeld word is het van belang of ik voor- of na de middag geboren ben. Ik ben na de middag geboren, dus heb ik als planeet Saturnis en als dier de olifant zonder slagtanden. Er zijn veel biddende mensen hier die heel erg met het geloof bezig zijn en dat maakt het allemaal best bijzonder. Als we richting uitgang willen gaan, vraagt de gids of hij met ons naar de liggende en zittende Buddha’s mag gaan. Op mijn vraag wat dat kost zegt hij dat sommige toeristen hem 30 dollar geven, mijn dorst is dan over. Ik geef hem 4000 Kyat voor de genomen moeite (wat meer dan genoeg is) en dan nemen we beleeft afscheid. De man die onze schoenen bewaard heeft bedankt ons voor ons bezoek aan zijn land (als ik hem goed verstaan heb, dwars door zijn betelnoot pruim heen) en dan springen we in een taxi.
Uitgang van de Botahtaung Pagoda.
Deze brengt ons voor 2500 Kyat naar Chauk That Kyi Pagode, waar een liggende Buddha van 72 meter lengte op ons ligt te wachten. De taxi’s hier zijn in verschrikkelijke staat (onder mijn rechter voet zit een gat van een paar cm in de bodem waardoor ik de weg kan zien) en alles rammelt en klappert. We zijn toch wel een klein kwartiertje onderweg voor we er zijn. We bekijken de 72 meter lange Buddha, terwijl we rondlopen, worden we achtervolgde door een mannetje dat ons een rondleiding wil geven. Uit eindelijk gaan we overstag en hij neemt ons mee het naastgelegen klooster in, dat uit allemaal verschillende gebouwtjes bestaat met heel smalle (al dan niet) overdekte straatjes ertussen. Er wonen monniken van meerdere etnische groepen, maar we maken kennis met een paar Karen monniken.
De Chauk Htat Gyi-pagode met zijn 72 meter lange boeddha
De twee monniken van ergens tussen de 30 en 40 jaar oud staan versteld van het formaat van mijn handen als ik ze de handschud. De oudste monnik van 80 jaar is druk bezig met uit te zoeken met het potje Paracetamol dat hij van de dokter gekregen heeft. Onze gids legt hem het voorschrift uit en dan heeft hij tijd voor ons. De monniken hoeven nooit te werken en hebben daardoor net zo’n zachte handen als een pasgeboren bady. Als we weer terug bij het beeld zijn verteld de gids al fluisterend dat er nog steeds monniken vermist worden van de opstand van vorig jaar. We geven de gids wat voor zijn moeiten en gaan dan onze schoenen weer ophalen. Voor het bewaren van onze schoenen wordt een donatie voor de tempel verwacht bij gebrek aan klein geld (1000 Kyat is het grootste bankbiljet en heeft een waarde van ±€0,60) moeten we wel 1000 Kyat achter laten, wisselgeld is er uiteraard niet.
72 meter lange boeddha in zijn geheel.
We wandelen naar de aan de andere kant van de hoofdweg gelegen Nga Htat Gyi Pagoda, hier komen mensen een zittende Buddhabeeld aanbidden van 5 verdiepingen hoog, je mag zelf de bijnaam raden. Vlak bij de ingang kopen we wat drinken bij een tentje dat er niet uit ziet. We zien hier kratten met lege Orange flesjes staan en waar ze lege hebben zijn vaak ook volle. Ze kosten 250 Kyat per fles, maar voor we er erg in hebben is mijn flesje al in een plastic zakje leeg gekiept, want op de flesjes zit statiegeld en dat willen ze terug. Trudy drinkt haar flesje snel leeg om te voorkomen dat ze haar drinken ook in een zakje krijgt. We krijgen als cadeautje wel ieder een heerlijk vers stuk watermeloen. We bedanken de mensen en wandelen dan verder, al bedenkend hoe ik het drinken uit het zakje in mijn mond krijg zonder helemaal onder te zitten.
De boeddha van de 5 verdiepingen.
Dan wordt ik plotseling ingehaald door het vrouwtje van het winkeltje dat me een rietje komt brengen en dan is het zakje zo leeg. Op een of andere manier zijn we bij een zij-ingang van de tempel terecht gekomen ipv bij de hoofdingang. We moeten een steil overdekt stukje weg omhoog lopen. Hier komen we een auto tegen en de vrouw op de bijrijderstoel wijst driftig naar de zijkant van het weggetje waar wij lopen. Ik denk dat ze bedoelt dat we verder aan de kant moeten en ga wat verder rechts lopen. Een stukje verderop zit een mannetje die zegt dat we onze schoenen uit moeten doen. Dit bedoelde de vrouw in de auto, natuurlijk . We dragen onze schoenen tot aan de ingang, hier moet ik ze in een soort boterhamzakjes doen (mijn hoge wandelschoenen maat 46) en ze dan, met de hakken ver uit zakjes stekend, bij het ticket office neerzetten.
De ingang van de boeddha van de 5 verdiepingen.
De kaartjes kosten US$2,- p.p. en het duurt een kleine 10 minuten voor ze het wisselgeld van mijn 10 dollar biljet gehaald hebben. In en om de tempel schallen mantra’s uit luidsprekers, live, want de zanger zijn gekuch hadden ze anders wel uitgeknipt. We nemen even plaats op de grond, bij de biddende mensen en zorgen ervoor dat onze voeten niet naar het beeld wijzen, want dat is een belediging. We lopen nog even een rondje door de tempel en gaan dan rustig richting de uitgang. We vonden de liggende Boeddha toch iets mooier. We nemen een taxi terug naar het Panorama Hotel waar we ons even wat op frissen en dan gaan eten bij Global. Het leuke van dit tentje is dat er bijna geen toeristen komen. Allen maar locals, en het zit er altijd zo goed als vol.
Shwedagon-pagode.
Vanuit hier lopen we naar Bogyoke Aung Son Market, die heel beroemd is en de grootste collectie souvenirs van heel Birma heeft. Wij hebben het er niet zo naar ons zin. Het is er druk, er word veel van hetzelfde verkocht en ik heb een geldwisselaar bij me hangen die me de oren van me hooft af zeurt. Al vrij snel besluiten we naar de Shwedagon Pagode, die voor de boeddhisten de heiligste plek in Myanmar is. We willen met het openbaar vervoer gaan, gewoon voor de fun. Dit valt nog niet zo mee, want de cijfers en letters op de busjes zijn voor niet Birmese onleesbaar en het buspersoneel verstaat een beetje Engels als je geluk hebt, maar spreekt geen woord Engels. Na een aantal keer vragen, worden we telkens naar achteren gewezen tot de bussen op zijn, en dan blijkt dat we naar een andere straat/halte moeten.
Shwedagon-pagode.
Bij de nieuwe halte, waarbij we de eerste chauffeur aanspreek is het al raak. Het busje waar we mee moeten lijkt op een klei mini legertruckje, maar dan van oorsprong wit (met stof en roest). Nog een overeenkomst tussen al deze busjes is dat ze standaard tjokvol met Birmese zitten terwijl er dan ook nog minimaal 3 op de treeplank boven de achterbumper staan. Wij hebben geluk, we mogen “comfortabel” naast de chauffeur zitten. We praten niet met de chauffeur, want we komen toch niet boven de herrie uit. De ramen rammelen los in de deuren (hier zit geen enkele rubber in en ook elke vorm van bekleding ontbreekt), om vaart in het voertuig te krijgen draait de motor constant op minimaal 4000 toeren, en het bakkie schettert oorverdovend door de cabine.
Shwedagon-pagode.
Halverwege de zit voel ik mijn deur uit het eerste slot springen en ik leun er voor de zekerheid wat minder tegenaan, ik zie het ding er zo voor aan om helemaal open te springen. Bij Shwedagon Paya aangekomen moet ik 200 Kyat p.p afrekenen. We gaan via de noord ingang naar binnen, waar we eerste een flink aantal overdekte en mooi betegelde trappen op moeten. Onze schoenen dragen we naar boven, want daar is de bewaardienst die ze voor een donatie bewaken. De entree is US$5,- p.p en ook hier is het wisselgeld een moeilijke kwestie. Om 15:45 uur zijn we binnen en we gaan pas om 19:15 uur weer weg, al die tijd weet je niet waar je moet kijken. Bladgoud, monniken, mantra’s prevelende bedevaartgangers en relatief weinig toeristen. We moeten wel goed ons best doen ons niet gestrikt te worden door gidsen e.
Shwedagon-pagode.
d. Er is zelfs een monnik die geld wil zien voor een tip die hij me geeft, als de zon onder gaat en de lucht langzaam verkleurd ga ik op een mooi plekje staan om de stoepa van kleur te zien veranderen. Ook als het donker is en de tempel baadt in kunstlicht is het schitterend om te zien. We lopen nadat we onze schoenen hebben opgehaald hebben naar een bijgebouw aan de andere kant van de weg in het verlengde van de oost ingang en daarna gaan we met de taxi vaar het hotel (1500Kyat). Qua afstand makkelijk te voet te doen, maar de stoeppen zitten vol gaten en missen soms hele tegels. Je breekt hier echt je nek in het donker. Vlak bij ons hotel zitten allemaal mensen langs de weg te eten in openlucht restaurantjes met kaarsen als verlichting. We gaan ook eten en daarna douchen en naar bed.
Join TravBuddy to leave comments, meet new friends and share travel tips!
Botahtaung Pagoda.
Botahtaung Pagoda.
Boeddha beeld bij de Botahtaung Pa…
Boeddha beeld bij de Botahtaung P…
Monnik brengt offer.
Monnik brengt offer.
Uitgang van de Botahtaung Pagoda.
Uitgang van de Botahtaung Pagoda.
De Chauk Htat Gyi-pagode met zijn …
De Chauk Htat Gyi-pagode met zijn…
72 meter lange boeddha in zijn geh…
72 meter lange boeddha in zijn ge…
De boeddha van de 5 verdiepingen.
De boeddha van de 5 verdiepingen.
De ingang van de boeddha van de 5 …
De ingang van de boeddha van de 5…
Shwedagon-pagode.
Shwedagon-pagode.
Shwedagon-pagode.
Shwedagon-pagode.
Shwedagon-pagode.
Shwedagon-pagode.
Shwedagon-pagode.
Shwedagon-pagode.
Yangon
photo by: aleksflower