Via mooie bezienswaardigheden terug naar Mandalay

Monywa Travel Blog

 › entry 15 of 27 › view all entries
Po Wim Daung grotten.

We vertrekken om 08:00 uur, dus staan we om 06:45 uur op. Dit was de eerste nacht dat Trudy bijna niet uit het bed kon komen omdat ze zo’n last van haar rug had. Voordat we de kamer verlaten controleren we nog of we niets vergeten zijn (dit kan nooit veel zijn, we mochten immers niks meenemen). Bij de controle ziet Trudy dat de latten van de lattenboden bijna allemaal bij het voeteneinde zitten. Ik had dit gisteren wel gezien maar heb er niet bij stil gestaan dat dit niet zo hoorde. Dit verklaard waarom Trudy het zo in haar rug heeft. De kamer was onder de maat. Onze kamer was vergeven van de muggen (minimaal 20 lijken in 1 nacht) en geen klamboe. We hebben de airco laten draaien om de muggen weg te houden (we hebben immers geen zin in malaria), daardoor komt het flinterdunne dekentje me niet genoeg warmte bieden en heb ik de kleren maar aangehouden in bed.

Po Wim Daung grotten.
Het ontbijt daar in tegen is wel goed, we krijgen ieder een mooi opgemaakt dienblad met fruit (zo veel dat ik het niet allemaal hoef) en daarnaast het standaard toast met ei verhaal. Het ei eet ik niet op want dat is niet doorballen. Al met al is het Shwe Tran Taung Hotel niet voor herhaling vatbaar.

Het is maar een klein stukje rijden naar de ferry die ons naar de pick-ups aan de andere kant van de rivier brengt. Tijdens de 45 minuten durende rit naar de Po Wim Daung grotten draait het gesprek uit op taalgebruik, spreekwoorden en rijmelarij. Rudolf blijft er bijna in als ik met het “Rijmen en dichten” gedichtje op de proppen kom. De rest van de groep ligt weer in een deuk van Rudolfs gelag. De kopermijn die ergens op de route moet liggen zien we niet.

De grootste Boeddha's van Myanmar. In de staande boeddha zie je raampjes zitten.

We hebben de auto amper geparkeerd of er zit een aap in de bak te kijken of er iets lekkers te halen valt. Het complex bestaat uit een groot aantal ondiepe uitgehakte “grotten”, met daarin grotschilderingen en beelden van de buddha en hier en daar een Nat. Er lopen constant meisjes mee die de weg wijzen (Trudy en ik blijven wat achter, omdat we anders toch steeds moeten wachten), onze schoenen bewaken die telkens uit moeten als we een grot in gaan en die een passant ansichtkaarten proberen te verkopen. Het stikt hier van de apen die zijn bepaalt niet mensenschuw, eentje springt bij Willem zo maar in zijn nek. Op de terugweg naar de ferry zien we de kopermijn wel liggen van een afstand.

Als we weer op het vaste land staan gaan we lunchen in een restaurant dat goed moet zijn volgens onze burmesche gids en ze heeft niks te veel gezegd.

Inwijding van kinderen voor monnik.
Na het eten rijden we terug naar het Thambodday complex o, nog wat foto’s te maken met beter weer. Ad ontdekt in het bos dat vlak bij ligt een kolonie vliegende honden en natuurlijk gaan Trudy en ik ook even kijken. Dicht in de buurt staat en ligt de grootste staande en liggende Boeddha van Myanmar. Hierbij met een moet een bos komen van 10.000 boeddha-bomen en men is nu bij 9000. Bij elke boom zit een Boeddha. We kunnen het geheel vanuit een uitkijktoren die we, uiteraard blootsvoets mogen beklimmen. Het bezoek is kort, want we moeten weer op weg naar Mandalay als we voor zonsondergang bij de U Bein brug willen zijn. We maken nog een korte stop bij een inwijdingsceremonie voor kinderen die monnik gaan worden. Er word muziek gemaakt en er staat een maaltijd op stapel, want we worden uitgenodigd om te blijven eten (met 20 man!!).
Nonnenklooster.
We slaan beleefd af en vervolgen onze weg. Mick wil graag een nunnery (nonnenklooster) zien, dus stoppen we hier ook even (echt maar een paar minuten, ik voel me net zo’n japanner die alles in korte tijd gezien heeft. Ik vind het zelfs een beetje gênant. Het is meer een soort van aapjes kijken. Bus uit foto’s maken en bus in.)

We zijn een kwartier voor zonsondergang bij de U Bein brug, de langste teakhouten loopbrug van Myanmar. Het is een geweldig gezicht om de zon achter de brug, onder zien te gaan. We zien alleen maar silhouetten van de locals en monniken op de brug. In het donkeren rijden we de laatste 11 kilometer naar het hotel. Aart-Jan staat ons lachend op te wachten, verlost van zijn tandpijn. We gaan weer eten bij Mann’s restaurant, waar de rest van de groep ook blijkt te zitten.

U Bein Brug.
We schuiven aan bij Ad, Wim en Evert. Na het eten steken we de straat over voor een paar ijsjes bij Nylon’s, waar het voltallige personeel naar de tv zit te gapen en slijten we af net een (eergister onderweg voor 1500 Kyat gekocht) honingwijntje op onze hotelkamer. Het water van de douche is koud, maar gelukkig zijn de dekens van het bed nu wel dik genoeg en geen muggen.

Join TravBuddy to leave comments, meet new friends and share travel tips!
Po Wim Daung grotten.
Po Wim Daung grotten.
Po Wim Daung grotten.
Po Wim Daung grotten.
De grootste Boeddhas van Myanmar.…
De grootste Boeddha's van Myanmar…
Inwijding van kinderen voor monnik.
Inwijding van kinderen voor monnik.
Nonnenklooster.
Nonnenklooster.
U Bein Brug.
U Bein Brug.
Monywa
photo by: TrudyNRonnie