AsiaMyanmarPyay

Boeddha met bril?

Pyay Travel Blog

 › entry 22 of 27 › view all entries
Het zagen van planken uit teakhouten bomen.

 

We zijn al om 07:00 uur wakker, een half uur voor de wekker, dus blijven we nog lekker liggen. Er is vandaag een halve dag excursie gepland waar maar 8 mensen mee gaan. Dat er niet meer op het programma staat vind ik niet zo erg, want ik snotter er nog lustig op los en heb me wel eens energieker gevoeld. Het ontbijt is niet goed. We krijgen ongevraagd een koude omelet voorgeschoteld en 2 over de broodrooster gevlogen sneden toast met een beetje boter en jam. En bananen, maar daar heb ik geen trek in. Klokslag 08:30 vertrekken we met 2 omgebouwde pick-ups, waarbij weer eens geen rekening werd gehouden met de West-Europeesche twee-meter-mens.

Boeddha met bril
Mijn benen kan ik wel kwijt, maar alles boven de gordel moet ik zo klein mogelijk maken om met mijn hoofd geen bulten in het blikken dak te maken. Het is een rit van een uur, voor de helft over de crème-de-la-creme van de Birmese wegen, de andere helft gaat over de vertrouwde van gat-naar-gat weg. Er is van alles te zien onderweg en voor we het weten zijn we bij de Shwenantaung. Een Pagode die op een heuvel ligt en die momenteel flink in de steigers staat. De tempel is leuk om te zien, maar een rit van een uur is hij zeker niet waard. De mensen die in de beurt van de tempel rondhangen of werken vind ik interessanter. Net voor we weggaan, wijst Aart-Jan ons op mensen die met de hand planken uit een boomstam van Teakhout aan het zagen zijn. Ikzelf blijf op een afstand van zo’n 30 meter op de trap staan, een aantal andere loopt meteen naar beneden en begint te fotograferen op minder dan 2 meter waarvan de mensen aan het werk zijn.
De Payagyi pagode, een van de oudste van Birma.
Zouden ze een bus Japanners op hun werk waarderen? We rijden door naar de Swemyetmanpagode, die bekend is om het grote beeld van een zittende Boeddha met bril. Elke 2 weken word de bril naar beneden gehaald door 9 monniken om hem schoon te maken. Het verhaal wil iemand die aan een oogziekte leed, de bril aan het beeld doneerde en daardoor genas van zijn kwaal. We lopen even naar de lokale brandweerkazerne waar 2 brandweerwagens staan die zeker niet jonger zijn dan 30 jaar. Ondanks dat werden ze behandeld als militair topgeheim, want we mogen er geen foto’s van maken. We wandelen even naar de markt, war weer alles te koop is. Ik heb het idee dat als de Birmese zelf een camera gehad hebben ze foto’s van mij zouden gaan maken. Nou steek ik ook met kop en nek boven sommige kramen uit en dat ziet er ook wel belachelijk uit. Om 11:00 vertrekken we naar de Payagyi pagode, een van de oudste van Birma.
Biddende man.
Qua vorm wijkt deze af van alle andere die we gezien hebben, hij is nl. kegelvormig. We mogen eigenlijk geen foto’s maken hier, maar van een afstand is er niemand die er op let. De laatste pagode van vandaag is de Shwenandaw, na de Shwedagon in Yagon en de Shwemawdaw in Bago, de belangrijkste van het land. De pagode is mooi, maar heeft niet de schoonheid en het overweldigende effect van Shwedagon. Dat kan natuurlijk ook komen doordat we al 3 weken onderweg zijn en al erg veel heiligdommen gezien hebben. Tegenover de oost ingang staat een enorm beeld van een zittende Boeddha van 65 meter hoog, waardoor de pagode toch weer iets bijzonders krijgt. Er is ook een kleine ruimte waar vitrines staan met allerlei afbeeldingen van Boeddha, waaronder een paar bijzondere: een slagtand van een olifant die zo gedetailleerd uitgesneden is dat er doorheen kunt kijken en twee metalen plakken waar de Boeddha op een manier is uitgesneden zodat het lijkt alsof de afbeelding je blijft aankijken als je er voorbij loopt.
65 meter hoge Boeddha tegen over de ingang de Shwenandaw pagode.
We worden een tijdje aan de praat gehouden door een monnik van 20 jaar oud die amper Engels spreekt, zodat we maar net op tijd terug bij de pick-up zijn. Onderweg naar het Southern Star restaurant waar we gaan lunchen, stoppen we nog even bij het beeld van Aung San om even een foto te maken. Het eten smaakt goed, maar is iets duurder dan in Bagan, iets minder dan 10.000 Kyat voor 2 hoofdgerechten en 4 Star Cola. Het plan wordt geboren om hier vanavond met de groep te gaan eten. Tijdens de lunch horen we dat (toen ze zaten te slapen) we met de bus gisteren op een haar na een klein jongentjes overreden hebben. We zijn blij dat we onze eigen chauffeur weer terug hebben voor de rit van morgen. We zijn om 14:30 terug in het hotel en voort de rest van de middag doen we niks dan luieren, slapen, puzzelen en schrijven.
Beeld van Aung San.
Het is eigenlijk ook veel te warm om actief te doen. We horen dat hier de koers goed is (1200 Kyat voor 1 dollar) en wisselen nog even 100 dollar voor we om 19:00 uur gaan eten. Het wordt een chaotisch etentje in Southern Star, bij sommigen smaakt het niet, anderen krijgen het verkeerde en na 2 flesjes cola is de voorraad uitgeput. Er is een muziekvoorstelling waar veel te veel galm in zit. 4 of 5 verschillende meisjes komen om beurten een liedje zingen, maar het is allemaal dezelfde flauwe synthesizer neuzelarij. Als je een meisje goed vind zingen kun je voor haar een bloemetje of boa kopen in het restaurant en als ze dat later in levert krijgt ze daar een geldbedrag voor. Om 20:30 begint Doloris te dansen en Aart-jan (die heel sportief mee doet) blijkt net zo’n danstalent te zijn als ik. Tegen 21:00 staat meer dan de halve groep op de vloer (elke keer sleuren mensen andere mensen mee), Trudy is ook de klos, ik ontspring de dans. De terugkomst bij het hotel, halen we nog een cola-tje is het hotel-restaurant en gaan bijtijds slapen.

 

 

Join TravBuddy to leave comments, meet new friends and share travel tips!
Het zagen van planken uit teakhout…
Het zagen van planken uit teakhou…
Boeddha met bril
Boeddha met bril
De Payagyi pagode, een van de ouds…
De Payagyi pagode, een van de oud…
Biddende man.
Biddende man.
65 meter hoge Boeddha tegen over d…
65 meter hoge Boeddha tegen over …
Beeld van Aung San.
Beeld van Aung San.
Pyay
photo by: tj1777