Odda
ENGLISH VERSION CAN BE FOUND BELOW.
Na een tijdje gedaald te hebben (en dat ging gepaard met de nodige haarspeldbochten) moesten we even een kleine stop inlassen want Cees was een beetje misselijk geworden. Deze gelegenheid werd door bijna iedereen benut om even een frisse neus te halen en omdat tevens het weer een beetje begon op te klaren werd van het uitzicht meteen een foto gemaakt. Om 15.30 uur bereikten we Vøringfoss waterval. Deze waterval heeft een gedeelte waarbij het water 182 meter loodrecht naar beneden dendert en op dit punt hadden de Noren een aardig uitzichtpunt gemaakt.
Je begrijpt natuurlijk wel dat werd wat plaatjes schieten. Na een half uur hier te hebben rondgekeken vervolgden wij onze weg. Dit hield in dat we net als de waterval 182 meter naar beneden moesten. Gelukkig ging dat bij ons niet loodrecht maar konden we gebruik maken van een weg met haarspeldbochten en de nodige tunnels. Zo bereikten we op een gegeven moment de Sørfjord waarlangs een niet al te brede weg liep. We kwamen namelijk aardig in de problemen toen er als tegenligger een vrachtwagen opdook. Na veel geharrewar ging die op een gegeven moment achteruit tot een stukje weg waar het ietsje breder was en zo kwamen wij er uiteindelijk toch nog langs. Ondertussen hadden zich ook een paar taferelen in de bus afgespeeld. Een tweetal camera’s leek het begeven te hebben. De camera van Jaap spoelde niet meer terug (dat is vooral leuk wanneer je rolletje vol is) en de camera van Monique gaf praktisch helemaal geen sjoege meer. Even voor zessen kwamen we in het plaatsje Odda waar we een niet geplande stop inlasten. De bus stond nog maar niet stil of Jaap en Monique, met Johan voorop om de weg te wijzen, renden de bus uit op zoek naar een fotograaf.
Die vonden ze wel maar veel wijzer zijn ze er niet van geworden en dat is vreselijk jammer voor die paar dagen die nog zouden komen.
After descending for a while we had to stop the bus for some of us were getting a little dizzy due to the winding nature of the road.










