Lapplandia

ENGLISH VERSION CAN BE FOUND BELOW.

 

Om 8.30 uur verlieten we Kiruna en reden we naar Lapplandia, dit is een hotel in de buurt van de grens, waar we twee uur later arriveerden. Gaandeweg was het weer aardig opgeklaard en we kregen er echt weer zin in. In Lapplandia kregen we een uur de tijd om koffie, thee of iets dergelijks te nuttigen en dat ging er ondertussen best in.

Om een uur of half twaalf (de zon liet zich zelfs zo nu en dan zien) begonnen we vol goede moed aan de wandeling.

Na eerst een tijdje geklommen te hebben bereikten we een relatief vlak terrein waar we om 12.30 uur onze eerste stop bij een berghut hadden. Na een beetje te zijn bijgekomen gingen we weer verder over een schitterend terrein dat nog niet te veel verpest is door de mens. Om een uur of half twee passeerden we de grens met Noorwegen dat uit niet meer dan een enkel bordje bestond. Even na 2.00 uur lasten we weer even een kleine stop in om op adem te komen. Verder ging het weer tot we om een uur of drie een punt bereikten waarvandaan we behoorlijk zouden dalen. Daar dit een stuk moeilijker is dan klimmen besloten we nog eenmaal een pauze te houden en dronken we onszelf moed in met koffie en thee dat provisorisch gezet werd. Rond een uur of vier begonnen we aan de afdaling. Hier heb ik helaas geen foto’s van gemaakt want ik had mijn camera opgeborgen in m’n rugzakje om mezelf met twee handen in evenwicht te kunnen houden waar dat nodig mocht zijn. Misschien kan ik er een paar nabestellen want het was een schitterende afdaling.

 

Around 8.

30 am we left Kiruna and headed towards Lapplandia, this is a hotel near the border and we arrived here after a two hour drive. In Lapplandia we got the chance to drink something warm.

Around 11.30 am (at this time we saw the sun every now and then) we started our walk. After a small climb we reached a relatively flat terrain. After an hour we stopped near a cabin to drink something. We walked a beautiful path and so far it looked like humans didn’t ruin it too much yet. We reached Norway, which wasn’t much more than a small sign along the path. At 2 pm we again had a small break and then we went on until 3 pm when we reached a spot where we had to descent again. Since a descent usually takes more energy than a climb we had one more break before we went on. Unfortunately I put my camera in my bag at that time because I thought I needed both my hands to keep myself in balance. Hopefully some others will make nice photos that I can order from them because it was really a beautiful descent.