Gjendesheim

Gjendesheim Travel Blog

 › entry 61 of 76 › view all entries

ENGLISH VERSION CAN BE FOUND BELOW.

 

Vandaag mochten we uitslapen tot 9.00 uur. Daar ik de dag daarvoor niet al te laat naar bed was gegaan was ik echter wel wat vroeger wakker. Dat was niet zo erg want ik had het koud en mijn blaas had de afgelopen paar uur voor de nodige problemen gezorgd. Voor dat laatste probleem ging ik dus maar eens snel richting toilet en daarna nam ik een heerlijk warme douche waardoor ik het ook niet meer koud had.

Rond een uur of tien reden we weg. Het eerste wat moest gebeuren was boodschappen doen. Hiertoe “plunderden” we de kampwinkel van een dichtbij gelegen camping (onze camping had namelijk geen winkel). Daarna reden we door naar Gjendesheim. Hier kregen we een uur de tijd om door en door warm te worden en ons moed in te drinken voor de wandeling die komen zou. François, Monique en Vera gingen op een gegeven moment weer terug naar de camping. De laatste twee hadden vandaag gewoon geen zin om te wandelen en daar alles vrijblijvend is kon ik ze geen ongelijk geven. Om 11.30 uur vertrok het bootje waarmee we naar Memurubu zouden gaan. Dit was het beginpunt van de wandeling. Deze boottocht over het Gjendemeer duurde ongeveer een half uur. In Memurubu splitste de groep zich in tweëen. Een kleine groep van vijf personen zou de lage route volgen. Deze route liep langs het meer en zou niet al te veel hoogteverschil hebben.
De rest (een groep van 14 mensen waar ik ook bij hoorde) nam de hoge route terug naar Gjendesheim. We begonnen met een klim van zo’n 300 meter en die was vreselijk. Gelukkig stopten we zo af en toe om op adem te komen want met klimmen  laat mijn conditie me toch wel eens in de steek. Het was ondertussen al aardig fris aan het worden, wat wil je ook wanneer je op een hoogte zit van zo’n 1300 meter. (Het Gjendemeer ligt al op een hoogte van 1007 meter.) Verder ging het weer want zolang je in beweging was bleef je een beetje warm. Je had hier echt schitterende vergezichten. Het was nog steeds goed wandelweer, niet al te warm maar wel droog beter kon je het niet treffen. Op een gegeven moment zagen we voor ons een vrij hoge berg en heel klein zagen we daar een groepje mensen lopen. We zeiden nog tegen elkaar: “goh, die zijn gek zo’n heel eind naar boven”. Toen we echter dichterbij kwamen werd het ons duidelijk dat wij ook naar boven moesten.
Ik heb op dit moment mijn camera opgeborgen want bij de komende klim had je handen én voeten nodig. (De rest van de tocht is de camera niet meer tevoorschijn gekomen dus ik hoop dat een ander wel nog foto’s gemaakt heeft zodat ik ze kan nabestellen.) Halverwege de berg die Velsfjellet heette en 1743 meter hoog is, begon het te regenen en de wind nam aardig toe. Tegen de tijd dat we boven kwamen waren we letterlijk in de wolken. Zeker niet figuurlijk want het was ijzig koud en we waren aan één kant nat en verkleumd. Dit kwam omdat de wind van rechts kwam. Bovenop de Velsfjellet was een aardig plateau en dat zag er uit als een woestenij van stenen. De tocht was tot nu toe niet makkelijk geweest, zelfs zo erg dat twee van ons haast niet verder konden en daar waar de weg zich splitste kozen zij voor de iets langere maar wel makkelijkere terugtocht die hen uiteindelijk naar de camping bracht. Twee andere, waaronder Johan, vergezelden hun om te helpen. Met z’n tienen gingen we verder naar Gjendesheim.
Ik had op een gegeven moment geen enkel gevoel meer in mijn handen en af en toe dacht ik: “had ik maar de lagere route genomen”. Heel af en toe zagen we tussen de flarden wolken door het punt waar we naar toe moesten. Het idee dat het daar warm en droog was en dat er ook iets warms te eten en te drinken was hielp ons weer de nodige meters verder. De afdaling was, zeker toen we nog vrij hoog waren, best wel pittig. Daar het zo regende waren de stenen nat en dus ook glibberig. Maar met de hulp van Mieke (zij is de kleinste van de groep maar wel met de nodige bergwandelingervaring) kwamen we een heel eind want zij presteerde het om ons dan bij een moeilijk punt weer de helpende hand toe te steken. De laatste paar honderd meter was het alleen nog maar blubberig en dat moest iedereen voor zich maar doen.

Om 19.

00 uur bereikten we eindelijk het restaurant van Gjendesheim waar eerst even François werd gevraagd om nog even naar de camping op en neer te gaan om die vier op te halen die een andere route naar beneden hadden genomen. Eenmaal beneden voelde ik me heel wat dat ik deze “tocht over de Bessegen” had volbracht want voor iemand die hooguit een beetje dijken en duinen beklimmen gewend is is dit toch wel afzien. Om 19.30 uur was het eten besteld en volledig uitgehongerd vielen we eerst aan op de tomatensoep en daarna op de vis met worteltjes en aardappeltjes. Het toetje was vruchtengelei met room. Voor de koffie gingen we ergens anders in een recreatieruimte zitten wat iets meer relaxed zit dan aan tafel.

 

Today we were allowed to sleep a little longer but since I had to go to the bathroom I was up early anyway.

A warm shower makes you feel great so I was ready for whatever was going to happen today. Around 10 am we left the campground and did some shopping in a nearby campsite (our campsite didn’t have a shop) and then we headed to Gjendesheim where we were given one hour to get ready for a long walk.

Around 11.30 am we left with a ferry to Memurubu which was the starting point of the walk. This ferry took 30 minutes. In Memurubu we group was split in two. A small group would take the easy walk (don’t underestimate the “easy” part of this walk) and the rest of us were brave enough to start the climb.

We started climbing for some 300 meters and now I noticed what a disadvantage it is to live in a flat country like the Netherlands because I had to stop a few times to catch my breath again.

It was getting a little chilly but if you realize that you are 1.300 meters above sea-level you know how that happens. We had to move on because as long as you were walking you would stay a little warm. The views were spectacular. In a distance on a mountainridge we noticed a group of people that were walking there and we thought that these people must be crazy to walk all that way but once our own walk progressed we noticed we were heading in the same direction. At some point I put my camera in the bag because I needed both hands for the climb. Half way up the Velsfjellet (the name of the mountain we were climbing) it started to rain and the wind also became more severe. By the time we reached the summit we were literally on “cloud 9” or was it 4 or 7 anyway we didn’t have much view anymore due to the clouds.

Every now and then we could see something when the clouds left us some space but besides that it was very grey.

The descent was very difficult especially that part when we were still high up on the mountain and since it was raining it was all very slippery. The last few meters were a walk through the mud.

At 7 pm we finally reached the restaurant of Gjendesheim where we were picked up by our busdriver. We had dinner in the restaurant and I was very proud of myself for having done this walk.
Join TravBuddy to leave comments, meet new friends and share travel tips!
Gjendesheim
photo by: cvanzoen