¿Que pasa?
¿Entonces: que pasa?
En toen, wat is er allemaal gebeurd? Zonder dat ik het door heb zit ik hier alweer bijna twee weken, maar voelt het als een maand. Er gebeurd hier veel, heel veel! Dus waar moet ik beginnen met vertellen? Ik moet het even opdelen in hoofdstukjes, want anders wordt het een heel lang verhaal...
Van Lima naar Huanchaco:
Na 1 dag in Lima zat ik alweer in de bus naar Trujillo, ongeveer 9 uur rijden naar het noorden van Peru. Op het busstation snapte ik niet goed hoe het werkte, maar een meisje was heel aardig en ging mij helpen. Volgens mij werd ik geupgrade naar een luxe bus, omdat ik te vroeg was en die al eerder vertrok. Dus ipv 1 uur vertrekken, vertrok ik al om half 1.
Naast mij in de bus zat een oud vrouwtje die met haar dochter ook naar Huanchaco ging. Ik dacht eerst dat de vrouw Bronchita heette, maar toen bleek dat ze bronchitus had en dat haar naam Maria was,... tja mijn Spaans... Ik zat echt in een super brede luxe stoel, die je als bed kon omtoveren! We kregen warm te eten in de bus en er was een meisje die langs liep met drinken. Niet vervelend dus! In Trujillo was Peter (den Hond, mijn contact persoon, weer een Nederlander!) al op mij aan het wachten. Samen een taxi genomen naar Huanchaco.Huanchaco:
Dit is dus echt een typisch surf en vissersdorpje, maar ook wel een beetje toeristisch. Het eerste weekend kwamen allemaal lokale toeristen naar Huanchaco toe om op het strand te liggen, te surfen, te eten en te drinken.
Het was echt heel erg druk rond de boulevard en op de pier. Gelukkig is het na het weekend weer rustig en kun je genieten van de rustige sfeer! Ik verbleef op de surfschool " Un Lugar", waar ook een ander Nederlandse vebleef, Kimm. Onze huisgenoten zijn Victor en Jezijner (geen idee hoe je zijn naam schrijft, maar zo spreek je het uit!) De baas van de school is Juan Carlos, maar die was voor een surfwedstrijd in Lima en zou pas de week erop terug komen. Gelukkig kon Kimm me een beetje helpen met mijn Spaans, want veel verstond ik er nog niet van en iets terug zeggen was al helemaal lastig! Onze kamer bestond uit een stapel bed en een klein kasje. Verder bestond de school voornamelijk uit riet en hout. Dus onze muren en plafon waren soort gevlochten matten en de vloer hout met een mat er overheen! Voordeel hiervan was wel dat ik 's avonds in mijn bed de zee kon horen. ... en soms zelfs ruiken!!!Spaans:
Zondag had ik kennis gemaakt met mijn Spaans leraar: David Mercedes. Hij heeft hier een talenschool "Espaanlisch" omdat hij Spaans - Engels en un poco Nederlans kan! De lessen duren 2 uur en hij heeft allemaal verschillende oefeningen. Ik heb nu ook al de verleden tijd geleerd en ik kan zeggen wat ik in de toekomst "ga" doen. (Voy a...) Maar ik leer ook heel veel dingen om het hier makkelijk te hebben, dus standaard zinnen, vragen en antwoorden, leuke woorden en typisch Peruaanse begrippen, eten, drinken en uitdrukkingen. Zo zeg ik nu al "chévere" wat "cool" betekend en zeg ik "cuidate" als ik weg ga, wat "het gaat je goed" betekend! Jheee!! Ik merk dat ik in een week al super veel heb geleerd, maar dat komt ook omdat je continu Spaans om je heen hoort.
Kimm helpt me ook heel erg, als ik een woord niet weet zegt ze het, maar ze laat me vooral zelf dingen proberen te zeggen en puzzelen! Leuk!Vrijwilligerswerk:
Maandag ben ik begonnen bij " Mundo de Niños" (MdN). Peter nam me mee om te introduceren, en vertelde dat er ook een andere vrijwilliger werkt: Jantine, ja weer een Nederlandse!! De jongens zijn wel vrijwilligers gewend, want ze kwamen gelijk naar me toe om even te kijken wie ik was en stelde zichzelf voor. Sommigen praten heel snel, dus weet ik niet wat ze zeggen, anderen beelden weer dingen uit omdat ze weten dat ik niet veel begrijp, en de oudsten testen hun Engels op mij! Het zijn in totaal 15 jongen tussen de 10 en 15 jaar oud. Ze komen van de straat omdat hun ouders geen geld hadden voor onderdak, eten, en school.
MdN heeft samen met hun ouders en het kind besloten dat het beter voor het kind is dat ze bij MdN in huis komen om zo onderdak, eten en school te krijgen. Het is wel een tehuis, dus ze slapen er ook en ze verblijven er tot ze 18 jaar oud zijn. Op vrijdag mogen familie hun opzoeken en soms mogen ze ook even een weekend naar huis (als die er is!). Nu is het vakantie hier, dus geen school. Een dag ziet er als volgd uit: ze staan op, ontbijten samen, gaan spelletjes spelen of doen mee aan verschillende cusussen. Zo leren ze bijvoorbeeld surfen en ze leren ook yoghurt maken die ze weer verkopen aan toeristen (super lekker!). Dan dus middag eten en daarna heeft iedereen een taak, schoonmaken, wassen etc. Ik kom rond 3uur werken, dus zijn ze meestal een beetje aan het rusten of spelen. Rond 4 uur gaan we met zijn allen naar het strand, dan gaan ze zwemmen, rennen, voetballen, beachtennisen etc. De begeleiders van het huis heten Educadores en worden door de kinderen Tia en Tio genoemd (tante en oom). Ik help hun dus met het opletten op de kids en begeleiden van activiteiten. Mijn eerste week bestond vooral uit kennismaken met de kinderen en komende week ga ik echt sport en spel lessen geven! De kids zijn echt wel super, natuurlijk zijn ze agressief tegen elkaar, slaan en schreeuwen, maar tegelijkertijd zijn ze ook echt wel lief en willen ze soms even knuffelen (vooral de jongste). Een van de kleinste heet Juan, ik noem hem Juanito want hij is erg klein. Dat jochie moet 10 jaar zijn, maar is niet eens even groot als mijn neefje van 6! Dat komt door ondervoeding, helaas.Eten en drinken:
Voor het ontbijt eet ik vooral brood met eieren, jam of advocado.
Maar voor het middageten eten ze hier warm. Een menu houdt in dat je eerst soep krijgt met kip of vis. Daarna krijg je een bord met rijst, bonen en kip, vis of vlees. Vlees durf ik nog niet echt te eten hier, want ik ben bang dat mijn maag het niet trekt. Laatste had ik kippensoep, toen zat er een hele poot van een kip in mijn soep... nou dat trok mijn maag ook niet goed! Gelukkig hoefde ik het niet op te eten en hebben we het bewaard voor de kat bij Un Lugar. Het is hier heel normaal om een plastic zakje te vragen om iets mee naar huis te nemen, dus dat wordt dat ook gedaan! Afgelopen week heb ik veel geluched met Kimm, Victor en Jezijner, dan namen zij ons mee naar de leukste plekjes, zoals op de markt of ergens in een straatje in een klein restaurantje en het eten is ook echt wel goed! Voor 3,50 sol eten we, dat is ongeveer 0,75 eurocent. Super vaag! 's Avonds gaan Kimm en ik meestal nog ergens eten, zo heb je langs de boulevard verschillende restaurantjes, die zijn wel wat duurder, maar meer dan 5 euro betaal je echt niet voor je eten en drinken! Hier zijn ze helemaal gek van Inka Kola, dat is een vies geel drankje... dus ik houd het gewoon op Coca Cola! Maar ik drink vooral veel fruitsapjes! Heerlijk vers: mango's, papaya's, etc....!Sporten en surfen:
Natuurlijk ben ik hier ook om te leren surfen! Vorige week woensdag zijn Kimm en ik de dag begonnen met joggen over het strand. Heerlijk om zo de dag te beginnen! Lekker op bloten voeten, aan de rand van de zee, frisse lucht en nog lekker koel. Hier is het overdag echt warm, tegen de 30´C aan! ´s Middags kreeg ik mijn eerste surf les in Peru (heb natuurlijk al ooit in Australië poging tot surfen gedaan!) van Victor, samen met Kimm.
Victor liet ons eerst allemaal oefeningen doen op het ¨droge¨ en toen gingen we het water in... peddelen!!!! Hier zijn de golven echt heel hoog en ¨lang¨ dat wil zeggen, ze duren wel even voordat ze bij het strand uitkomen! Onze Victor liet ons echt werken, eerst gingen we ver de zee op (volgens mij zag ik de Galapagos eilanden al liggen!) en toen dus de golf pakken! WOW! Dat gaat hard! Eerste keer dus overde kop gegaan en in de golf terecht geraakt waardoor ik niet meer wist wat boven of onder was... fijn! Tweede poging ging beter, ik heb niet gestaan, maar wel helemaal naar het strand gegaan! Leuk! Nog een keer! Maar voordat ik weer goed en wel op zee was was ik alweer bekaf, hmmm conditie?? Victor was nog vol met energie, niet zo gek want hij rent elke ochtend en zit als het kan elke dag op z´n sufbord! Na de tweede golf kon ik niet meer, maar Kimm ging toch nog 1x, de held(in)! Vanaf toen dus afgesproken om aan onze conditie te werken, en nu ben ik om de dag aan het rennen op het strand, met buikspier oefeningen! Goed!! Ik ga nog een echt beachgirl worden ook!Surfwedstrijd en vervelend voorval:
Vorige week donderdag was er ergens anders een surfwedstrijd.
Dus Kimm en ik wilde daar wel gaan kijken, samen met Victor gingen we er naar toe. Wedstrijd was voor mij een beetje saai want ik volg het niet echt, maar het was wel heel leuk om te zien en de plaats waar het gehouden werd was ook heel mooi! Na de wedstrijd was er een feest! Kimm en ik stonden natuurlijk als eerste op de dansvloer!! Hmmm, ze dansen hier toch wel een beetje anders: schudden die heupen!!! Na een aantal danssessies was ik alweer kapot en had ik pijn in mijn benen, maar dat was ook nog de spierpijn van het surfen de dag ervoor! We zijn ook nog even geïnterviewd door de nationale tv! Ja, ja ik ben nu al een bekendheid hier! Ik verstond er natuurlijk niets van en heb in mijn beste Spaans wat terug proberen te vertellen, maar of dat is wat hij vroeg weet ik niet! Oeps! Tegen 3 uur ´s nachts (wedstrijd begon om 7uur s´avonds) hadden we met alle surfers gedanst en waren we helemaal op, dus naar huis. .. Thuis aangekomen waren Carla (vriendin Juan Carlos) en Jezijner nog wakker en waren er nog meer mensen thuis, beetje vreemd. Toen kwamen we onze kamer binnen en ik zag gelijk dat er iemand aan mijn spullen had gezeten! WAATTTT!!!! Meteen kijken of ik alles nog had.. ja... niet miste er, maar het was wel duidelijk dat iemand door onze spullen had zitten neuzen! Ook bij Kimm was er niets weg, dus iemand was opzoek naar cash geld en niet naar dure spullen. (was wel blij dat ik mijn kleine tas ook met een slotje had dicht gemaakt). Aan het slot op de deur was duidelijk te zien dat er iemand iets mee gedaan had, maar wie...? We zullen het nooit weten, maar we verdenken wel iemand ervan! Die nacht dus bijna niet geslapen en de volgende dag gelijk met Peter een nieuwe accommodatie gezocht voor ons, want daar wilde we niet langer blijven! Jammer. ...Luis en de schildpadden:
Ons nieuw onderkomen is in het huis van Luis, samen met zijn 2 dochters, 2 honden, 1 kat, 2 vogels, 2 goudvissen en... 2 schildpadden! Heerlijk huiselijk en rustig en heel belangrijk: veilig! Ik heb nu mijn eigen kamer en kan lekker mijn spulletjes een beetje uitpakken. De schildpadden vind ik echt super grappig, de grootste is het mannetje en is super snel (voor een schildpad!) hij zit ook graag het vrouwtje achterna om te ...! Jaja, hij heeft eigenlijk altijd wel zin, dus dat vrouwtje is vaak verstopt ergens! Kimm en ik hebben al een keer mogen genieten van 2 neukende schilpadden tijdens het ontbijt! hihihihihihi!!! Luis is een echte levensgenieter en het is heel interessant om met hem te praten over het leven en zijn theorieën.
Zo gaat mijn spaans ook steeds beter, want hij helpt me heel goed alles te begrijpen! Met de twee dochters praat ik nog niet zo veel, die zijn best stil, misschien komt dat nog!
Goed, dat was tot nu even een korte samenvatting en dan heb ik nog niet eens alles verteld! Ik moet jullie nog vertellen over wat ik allemaal dagelijks doe hier, over de gekke Peruaanse dingen die hier zijn, over de super mooie zonsondergangen en over twee kanten van de Peruanen hier. Maar ik zal dat bewaren voor mijn volgende verhaal! Mijn foto´s zet ik er binnenkort op, ze staan nu al bij mijn vorige verhaal!!
Hasta Luego,
Fiorela
|
|
|
|||
|
|
|
|||
|
|
|









