Onderweg met veel oponthoud.

Quy Nho'n Travel Blog

 › entry 8 of 27 › view all entries
Zonsopkomst.

05:15 uur opstaan. Om 05:40 uur zijn we op het strand om foto’s te maken van de zonsopkomst. Dit lukt niet, omdat aan de horizon te veel wolken hangen. Wel kan ik een paar foto’s van vissers en de omgeving maken. Trudy vindt een paar prachtige grote schelpen. Na het ontbijt lopen we nogmaals over het strand en om 07:00 uur vertrekken we. Om 07:30 zien we al een begrafenisstoet van (volgens Michel) de Chan people. Hij denkt dit te kunnen zie aan de vlaggen die ze bij zich dragen. De mensen die witte kleding dragen zijn naaste familieleden van de overledene. Uit de lijkwagen wordt nepgeld gegooid dat de geest van de overledene nodig zou kunnen hebben op zijn reis naar het hiernamaals om goden of poortwachters om te kopen.

Witte zandduinen met meer.

Kort hierna komen we langs de witte zandduinen met op de voorgrond een prachtig meer. Onze eerste stop maken we om 09:00 uur in een restaurant bij de zee waarop altijd mensen in de weer zijn. Bij dit restaurant staat een terrarium waarin hagedissen zitten, deze zijn bedoelt voor de consumptie. Als we verder rijden zien we op de elektriciteitsleidingen langs de weg mooie blauwe gekleurde vogels zitten. Eentje van hen besluit een stukje met de bus mee te vliegen, als hij er achter komt dat hij (naar mate de bus optrekt) niet bij kan houden gaat hij maar weer op de draad zitten. Om 10:00 stoppen we bij de Cham tower van Poklongarai, waar we een half uur de tijd hebben om rond te kijken. Van 11:30 tot 12:30 lunchen we en dan rijden we verder naar Nha Trang, waar we weer een Cham tower bezoeken, deze draagt de naam Pondgar.

De Cham tower van Poklongarai.
Ook hier hebben we een half uur, wat eigenlijk te kort is, mede omdat het uitzicht de haven met de oude en nieuwe brug prachtig is. De ritten met de bus zijn prachtig je hebt altijd wel iets te kijken. Met name het uitzicht in de passen na Nha Trang is geweldig. Verder rijden we langs zoutvelden (die nog vol water staan omdat het nog niet warm genoeg is), garnalenkwekerijen en schelpdierkwekerijen. Ook hebben we vanmorgen de wijngaarden bij Da Lat gezien, deze wijncultuur is pas een paar jaar aan het opstarten, maar de wijn schijnt lekker te zijn. We kruisen de spoorlijn van Saigon naar Hanoi ook een paar keer. We rijden ook door Toh Bon, de laagvlakte tussen de bergen en de zee, die bekend staat door haar harde wind (leden van één van Michels groepen zijn met brommer en al van de weg geblazen.
Uitzicht bij de Cham tower in Nha Trang.
Om 15:45 uur hebben we weer een korte stop, waar we wat kunnen drinken en fruit kunnen kopen. Hier hebben we een mooi uitzicht op een bamboe bruggetje en er is een man met een ossenkar aan het werk. Een paar minuten over 16:30 laat Michel de bus stoppen omdat hij van een afstand ziet dat er een school uit is. Op dat moment komt er ook een vrouw voorbij met haar halve inboedel op haar fiets. We zijn gestopt vlak bij een tankstation en de chauffeur maakt van de gelegenheid gebruik om zijn zo goed als lege tank vol te gooien. In het tankstation staat een hele batterij brandblussers klaar, wat naar mijn mening niet getuigt van veel vertrouwen in de veiligheid van het bedrijf. Ik maak van een afstand vanuit de bus nog wat foto’s van voorbij fietsende jongeren en helaas zijn de foto’s niet gelukt.
School kinderen.
Michel heeft net tegen me verteld dat we voor liggen op schema en dat we als het goed is nog even bij een mooie houten brug kunnen stoppen voor het donker wordt als plotseling de chauffeur van de bus driftig met zijn versnellingspook begint te roeren en geen enkele versnelling meer gevonden kan krijgen. De bus word aan de kant gezet en terwijl de chauffeur aan het sleutelen staat, maak ik een paar foto’s van de prachtige omgeving. We lijken echt panne te hebben, maar gelukkig zijn er een paar mensen in de groep die er de humor wel van in zien en die wel meewillen duwen. Michel vindt het oké dat Trudy, Caroline en ik een stukje doorlopen om nog wat foto’s te maken. Even later zien we de bus aan komen met Michel die uit de deur leunt en roept dat we er al rijdend in moeten springen, omdat alleen de vijfde versnelling het doet en optrekken nogal moeilijk gaat.
De bus aanduwen.
In het eerst volgende dorp wordt een garage gezocht (die niet veel meer is dan een krakkemikkig schuurtje met een oude vrachtauto er voor). Wij (de reizigers) belanden in een restaurantje voor de dorpsbewoners waar de bediening zo goed als geen Engels spreekt. Het duurt allemaal langer dan gepland, omdat een as uit de versnellingsbak gebroken is en ergens in de buurt een nieuwe gedraaid moet worden. Erik (die in 2003 aan expeditie Robinson mee deed) begint cynisch te doen tegenover Michel, alsof die hier iets aan kan doen. Michel stelt voor een pho te eten, maar Erik heeft de ingrediënten bij de varkensstal zien staan en maakt dit aan iedereen duidelijk. Dit blijkt gewoon het varkensvoer te zijn en de ingrediënten voor het eten staan gewoon in de keuken. 1-0 voor Michel. De ene helft van de groep wil nog steeds niets te eten, de andere helft (waaronder Caroline, Trudy en ik) eten wel met Michel mee.
In de garage waar ze de bus proberen te maken.
Het smaakt lekker en we zullen er niet ziek van worden. Verder vermaken we ons met kletsen, spelen met de kinderen van de eigenaressen van het restaurant en af en toe kijken we met een schuin oog naar de foute Chinese film die op tv is (alle stemmen worden door één dame in het Vietnamees na verteld). Trudy haalt uit de bus nog een peperkoek die ze rond deelt en Erik pakt het grootste stuk, terwijl hij de hele reis nog niets uitgedeeld heeft. Maar ja, hij zal wel honger hebben. Tegen 20:30 arriveert het nieuwe onderdeel en beginnen onze chauffeur en een monteur van de garage de versnellingsbak weer in elkaar te knutselen. Trudy is dikke maatjes met de dochter van de eigenaresse van het restaurant en krijgt net voor we vertrekken een kus als afscheid. We stappen in de bus en het restaurantje sluit meteen al haar deuren want ze willen maar bed en stel je voor dat de bus niet start.
Trudy's nieuwe vriendinnetje.
Maar gelukkig vertrekken we iets na 21:00 uur en zijn we om ±23:15 in Qui Nhon, waar we maar 1 nacht zullen blijven. De laatste etappe van de reis slap ik zo goed als helemaal en ik denk vele met mij, want het is stil in de bus.

We hebben goede kamers in het hotel, maar we zien er niet veel meer van dan de douche en het bed.

Join TravBuddy to leave comments, meet new friends and share travel tips!
Zonsopkomst.
Zonsopkomst.
Witte zandduinen met meer.
Witte zandduinen met meer.
De Cham tower van Poklongarai.
De Cham tower van Poklongarai.
Uitzicht bij de Cham tower in Nha …
Uitzicht bij de Cham tower in Nha…
School kinderen.
School kinderen.
De bus aanduwen.
De bus aanduwen.
In de garage waar ze de bus prober…
In de garage waar ze de bus probe…
Trudys nieuwe vriendinnetje.
Trudy's nieuwe vriendinnetje.
Quy Nho'n
photo by: TrudyNRonnie