AsiaVietnamSapa

Naar bergdorpen.

Sapa Travel Blog

 › entry 18 of 27 › view all entries
Aan de wandel.

06:30 opstaan. 08:00 uur vertrek, maar iedereen is eerder klaar en enkele mensen trappen nog even een balletje (lek en vol water, want er is een flinke bui regen gevallen zojuist). Erik loopt langs en gaat met zijn lompe poot (expres) op de bal staan zodat deze helemaal ingedeukt en onbruikbaar is. We vertrekken rond 07:45 en om 08:00 uur zijn we al aan onze eerste wandeling bezig. We steken te voet een brug over die over 4 jaar niet meer zal bestaan. Het hele dal, plus de weg waarover we net gereden hebben zal dan onder water staan, omdat er verderop een stuwdam gebouwd wordt voor een elektriciteitscentrale. Om 08:15 zit iedereen weer in de bus. We rijden maar een half uurtje en komen dan bij een minderhedendorp waar we doorheen wandelen.

Bezoek aan kleuterschooltje.
Het dorp is vrij modern, want de mensen lopen niet meer in klederdracht en in het huis waar we binnen mogen kijken staat een tv en cd speler. De kinderen willen nog steeds graag op de foto en voor het kleuterschooltje is zo’n groep vreemde blanken een welkome onderbreking van de schooldag. Als we het dorp uit lopen worden we door alle kinderen van het schooltje achtervolgd. We vervolgen onze rit door de bergen. We rijden al enkele dagen door de bergen, maar de omgeving is nu echt geweldig mooi. We lunchen in een dorp, wat speciaal uit de grond is gestampt om de mensen te huisvesten die door de komst van het stuwmeer hun huis in het dal moeten verlaten. Ze krijgen hier een nieuw huis en $3000, - van de regering. Toch zijn er veel mensen die hier niet willen wonen en hun hele hebben en houden verhuizen naar een stuk grond in het dal, maar dan hoger op de bergwand.
Xao Tien minderheid.
Ze hebben gelijk, het is een naargeestig dorp dat doet denken aan een spookstad uit het Wilde Westen. De temperatuur is natuurlijk ook een stuk lager dan in het dal. Na het eten lopen we even over het locale marktje en dan bussen we verder. Na een half uurtje rijden komen we op een plek waar het uitzicht prachtig is, maar ik vergeet helemaal om er een foto van te maken, omdat er een groep vrouwen van de Xao Tien aan komt lopen. Deze etnische minderheid staan bekend om hun prachtige hoofddeksels. Na deze stop beginnen we aan de beklimming van de hoogste pas van Vietnam, deze is ruim 1900 meter hoog. Vroeg in de beklimming kunnen we nog wat foto’s maten van de omgeving (vanuit de bus), maar het wordt hoe langer hoe mistiger, tot we uiteindelijk nog een zicht hebben van minder dan 50 meter.
Xao Tien minderheid.
Kees, die van Michel voor één keer op de stoel naast de chauffeur mag zitten, heeft dus niet veel aan zijn bevoorrechte positie. Iets na 16:00 uur komen we in het 1600 meter boven de zeespiegel liggende Sapa aan. Ook hier hangt een dichte mist, maar dat geeft de markt en de rust van het dorp een eigenaardige vorm van mystiek. De verkopers die in het vochtige koude dorp de straten onveilig maken zijn heel moeilijk te overtuigen dat we niks willen kopen, ze blijven gewoon met je mee lopen. In de huizen is geen verwarming aanwezig, hoogstens een open haard (zoals in onze hotelkamer) en anders worden er metalen schalen met gloeiende houtskool binnen gezet. We zien een vrouw op het trottoir bezig zo’n schaal houtskool op te stoken. Voor de zuurstof toevoer gebruiken ze een föhn. Een heel komisch gezicht, maar ze wil helaas niet op de foto.
Foto uit de bus.
De meiden shoppen nog even (er is nu toch niks beters te doen) en Trudy koopt een zijden sjaal voor $9, -. We gaan eten bij de door michel aangeraden Sapa Nature Grill & Bar waar een lekkere grote schaal (Ø 1 meter) met gloeiende houtskool de koude ledematen verwarmd. Hoewel mijn voeten ijskoud blijven. We zeggen het niet tegen Carolien, maar we genieten van een lekker bordje sauted deer (hert dus) en van krab loempia’s. Het is best gezellig, maar we gaan al voor 20:00 naar het hotel. Onderweg worden we aangeklampt door 2 kleine kindjes die we hand in hand, laten krijsen van plezier, door ze de lucht in te zwieren. De kinderen krijgen er geen genoeg van, wij wel lamme armen. In het hotel vraag ik of we een schaal gloeiende houtskool op de kamer kunnen krijgen, zodat het niet meer zo koud is op de kamer. Het kost 30000 dong, maar dan wordt er door 2 dames netjes de open haard aangestoken. Als ze weg zijn staat in een mum van tijd de kamer blauw van de rook. Raam en deur open en een ander vrouwtje erbij gehaald. Achterin de hard stond nog een stuk hout dat erg rookte. Na een minuut of 10 kan alles weer dicht en blijft de warmte binnen. Het helpt een beetje, maar nog niet echt veel, want mijn voeten zijn nog steeds ijskoud. Carolien gaat naar haar eigen kamer (naast de onze) en Trudy gaat in bad. Tegen de tijd dat het bad halfvol is is de boiler leeg en het water dus koud. Met als gevolg dat ze met koud water moet afdouchen. Ik besluit zo lang mogelijk door te schrijven en de boiler de kans te geven om weer warm te worden. Om 22:30 ga ik het toch proberen. Trudy slaapt dan al.

 

Join TravBuddy to leave comments, meet new friends and share travel tips!
Aan de wandel.
Aan de wandel.
Bezoek aan kleuterschooltje.
Bezoek aan kleuterschooltje.
Xao Tien minderheid.
Xao Tien minderheid.
Xao Tien minderheid.
Xao Tien minderheid.
Foto uit de bus.
Foto uit de bus.
Sapa
photo by: Paulovic