Ho Chi Minh City

Ho Chi Minh City Travel Blog

 › entry 2 of 27 › view all entries
Trudy in cyclo

We staan om 06:30 op want we moeten om 08:00 klaar staan voor vertrek van de cyclotocht.

We gaan naar het restaurant op de begane grond om te ontbijten en komen er dan achter dat het ontbijt klaar staat in het restaurant op de 10de verdieping. Het eten ziet er goed uit en we laten een Pho kaar maken (een soort van soep met noodles en wat groenten in bouillon) en snoepen nog wat fruit en brood met zoetigheid. Om 08:00 staat iedereen beneden en ook Michel heeft zijn werk gedaan, de cyclo’s staan al op ons te wachten. Er past maar één persoon in een cyclo en vol goede moet storten we ons in het verkeer. Op weg naar de eerste pagode in de wijk Cholon (district5) komen we langs een katholieke kerk die op een mooie plek staat.

Chua On Lang pagode

We komen bij de Chua Minh Huong en worden daar uit onze trapkruiwagens gekieperd.

Het is zowel binnen als buiten een kleurrijk geheel met beelden, brandende wierrook krullen, offerende mensen en een klein aangepland hoekje met daarin ook beelden. We gaan na 10 minuten al weer verder naar de Chua On Lang pagode die nog zeker zo mooi versiert is als de vorige. Door de massa’s wierook die hier gebrand worden komen er prachtige “God beams” de tempel binnen schijnen. Er zijn meerdere altaars waar offers gebracht kunnen worden. We hebben maar 10 minuten en gaan dan verder naar de belangrijkste markt van Cholon. In eerste instantie lijkt dit helemaal niet interessant, maar als we door het gebouw heen zijn waar kitscherige stofjes en Wibra speelgoed verkocht word, begint het leuk te worden.

Markt.
Rijen met snoep, groenten, eettentjes en vlees. Als we eenmaal door de achteruitgang naar buiten lopen is er nog veel meer te koop. Ook voor Cho Binh Tay, zoals de markt heet hebben we weinig tijd (½ uur). We gaan nu op weg naar Chinese winkeltjes waar geneeskrachtige lekkernijen zoals gedroogde kikkers, zeepaartjes en hertenpenissen verkocht worden. Voor de dorstige mens is er dan slangenwijn. De flessen varieren van 15 tot wel 80 cm hoog. In de grootste fles zit een cobra van zeker een paar meter lang. We bezoeken nog een pagode en gaan daarna door naar een chinees mortuarium. De lijkwagens staan voor de deur, binnen zijn ruimtes waar de kisten met overledenen kunnen staan zodat de nabestaanden die kunnen bezoeken.

Om 11:00 zijn we weer terug bij het hotel en we spreken af dat we om 13:30 met Caroline naar het War Remnants Museum gaan.

Fotogalerie in War Remnants Museum.
Maar eerst gaan we met zijn drieën eten in een restaurantje in de buurt. We bestellen Pho Bo en krijgen een mega grote soepkom gevuld met noodles, vlees en groenten die erg lekker smaakt. We moeten wel steeds verkopers wegsturen, maar dat hoort erbij. Na het eten gaan we met een taxi naar het War Remnants Museum en de rit kost 14.000 dong. We zouden eigenlijk met de cyclo gaan die ons vanmorgen rondgereden heeft, maar de mannen komen niet opdagen. De entree van het Museum is 15.000 dong pp en we mogen zo veel foto’s maken als we willen. We volgen de cijfers en lopen eerst door een ruimte met foto’s van veldslagen, bombardementen, bossen voor en na ontbladeringsmiddelen en wapens. Op de binnenplaats staan tanks, een gevechtsvliegtuig en een helikopter,  ook staan er granaatwerpers en nog wat bommen.
Een van de vliegtuigen op de binnenplaats van het War Remnants Museum.
In een ander gebouw zien we de gruwelijke gevolgen van o.a. Agent Orange. Een paar misvormde foetussen op sterk water en veel foto’s van mensen die na de oorlog misvormd geboren zijn. Ook hangen er foto’s van Napalm slachtoffers. Er hangt ook een foto van een Amerikaanse soldaat die de bovenste helft van een door een bom gedode Vietnamees omhoog houdt, terwijl het onderlijf los op de grond ligt. De volgende ruimte geeft uitleg over de martelpraktijken die de Vietnamese regering met name tegen haar eigen volk gebruikte (de noord Vietnamezen). Denk aan knevelen, watertorture, de zeer beruchte Tiger Cage (een cel van 3 bij 2,7 bij 1,5 meter waar in het warme seizoen tot wel 15 mensen werden opgesloten. Men moest dan om de beurt bij de deur gaan zitten voor wat frisse lucht. In het koude seizoen gingen er maximaal 2 mensen in de Tiger Cage en ze werden dan met hun enkels vastgeketend aan een ijzeren staaf, zodat ze geen kant op konden.
Op een Xe Om.
Per dag was er een halve tinnen mok water om te drinken en wat slechte rijst en bedorven vis.

Er zijn mensen die zo lang in de kooi hebben gezeten dat ze er verlamd uit kwamen (10 jaar). Van de Tiger Cage gaan we naar de Guillotine, deze werd door de Fransen meegebracht en heeft met haar 50 kg zware valbijl vele tegenstanders van zuid Vietnamese regering gedood. Er is nog een zaal met materiaal over de demonstraties tegen de Vietnamoorlog (van over de hele wereld) en een zaal met “Vietnam Today”. Vanuit het museum gaan we met Xe Om’s naar de tempel van de Jaden keizer. De rit achterop deze brommers is veel leuker dan met de taxi (wel iets duurder). Trudy’s coureur schiet er als een speer vandoor en we zien haar pas weer terug bij de tempel.

Phuoi Hai Cu.
Voor de tempel zijn 2 vijvers, in de ene zit hoofdzakelijk vis en de andere zit ramvol schilpadden. Je kunt net buiten de poort van de tempel schilpadden kopen en als je dan je naam op het schild schrijft en het beestje in de vijver los laat, dan brengt dat geluk. In de tempel staan een paargrote houten beelden en een paar altaars, maar het is allemaal sfeerloos verlicht. Vanaf de Phuoi Hai Cu gaan we te voet verder. We kijken nog steeds onze ogen uit als we de massa’s brommers bij de kruispunten zien staan wachten. We gaan op zoek naar het Hard Rock Café en de bar die Apocalypse Now heet. We weten waar ze ongeveer moet zijn en gaan op pad. Caroline heeft dorst en we lopen ergens binnen om wat te drinken. Frisdrank hebben ze niet, alleen maar verse sappen. De menukaart is helemaal in het Vietnamees, maar met behulp van onze reisgids komen we eruit.
Notre Dame.
We bestellen 3 jus d’orange (can vat), omdat dit het enige sap zonder ijs is volgens de kaart. Als het Meisje het spul komt brengen zitten de glazen tot de nok toe vol met ijsklonten. Omdat we nogal buiten het toeristische gedeelte van de stad zitten, vertrouwen we het water waarvan het ijs gemaakt is niet. We hebben geen zin om ziek te worden en laten de drankjes staan en reken we af. Even verderop vinden we wel frisdrank in flesjes. We willen langs de Notre Dame en de Post Office lopen, omdat Caroline dit nog niet gezien heeft. Door mijn schuld lopen we in eerste instantie helemaal de verkeerde kant op en komen bij de dierentuin uit. We lopen het hele eind weer terug en komen toch nog goed uit. De 2 cafés moeten in een straat vlak bij het Rex hotel en het oude stadhuis liggen, maar bij navraag blijken de cafés allebei opgedoekt te zijn.
Brommers, brommers en nog eens brommers.
We gaan met de taxi terug naar ons hotel en moeten volgens de meter 30.500 dong betalen. We hebben dus een duurdere maatschappij getroffen. We gaan wat eten in de Tham street. Het eten is niet slecht, het vlees is alleen een beetje taai. We hebben wel zin in een massage, maar gaan eerst naar het hotel douchen. Na de douche hebben we geen van drieën nog zin om met een taxi de stad in te gaan en we kijken in de buurt van het hotel rond of er een salon is. Er is er wel 1, maar die ziet er louche uit. We besluiten naar het Beauty Centre op de 2e verdieping van ons hotel te gaan. Hier kan echter maar 1 persoon tegelijk een massage krijgen en de andere moeten telkens  een uur wachten. We laten Caroline lekker genieten van de massage en gaan zelf terug naar de kamer om nog eens te douchen en daarna te gaan slapen.

Join TravBuddy to leave comments, meet new friends and share travel tips!
Trudy in cyclo
Trudy in cyclo
Chua On Lang pagode
Chua On Lang pagode
Markt.
Markt.
Fotogalerie in War Remnants Museum.
Fotogalerie in War Remnants Museum.
Een van de vliegtuigen op de binne…
Een van de vliegtuigen op de binn…
Op een Xe Om.
Op een Xe Om.
Phuoi Hai Cu.
Phuoi Hai Cu.
Notre Dame.
Notre Dame.
Brommers, brommers en nog eens bro…
Brommers, brommers en nog eens br…