Cu Chi tunnels

Cu Chi Travel Blog

 › entry 3 of 27 › view all entries
Uitleg over het gebied.

05:30 uur loopt de wekker af. We gaan ontbijten en staan precies om 07:00 uur voor het hotel te wachten. De bus is iets te laat, maar Caroline is nog later, want die komt pas als iedereen al lang en breed in de bus zit. Onderweg naar Cu Chi tunnels zien we een botsing van 2 brommers. De één steekt van links over net voor onze bus en de ander rijdt rechts van onze bus en ziet de eerste dus niet aankomen. Niks ernstige alleen ligt alle handel nu op straat.

We komen tegen 08:45 aan bij het complex van Cu Chi, waarbij het hoofdgebouw twee MIGs staan tentoongesteld. We moeten eerst een stukje lopen over een zandpaadje door de bossen ( dat elkedag geveegd wordt, Want er staat geen enkele voetstap op, alleen maar de halen van een bezem), voor we bij een paar poppen komen met de kleding aan van de Cu Chi guerrilla’s.

Een van de orginele ingangen.
Hier is ook een opslag van chuketwerpers, clusterbommen en ander wapentuig wat de Amerikanen achter hebben gelaten. Na weer een stukje lopen krijgen we uitleg over het gebied, de tunnels en daarna een videofilm die zoals pro-Vietnamese propaganda materiaal door kan gaan. Vietnamezen krijgen titels als “Hero American killer”, “Hero tank destroyer”,enz. De film duurt 15 min en daarna lopen we naar de eerste tunnel ingang. Deze is groter gemaakt zodat alle toeristen er in kunnen. Ik wordt nog even gauw op de foto gezet. Trudy verkent ondertussen een stukje tunnel wat eigenlijk niet de bedoeling is en veel meer dan spinachtige beestjes vindt ze niet. Remco, die haar was gevolgd, zegt dat hij haar vanaf nu nooit meer vertrouwd omdat ze hen de verkeerde kant op heeft geleid.
In een tunnel.
Trudy komt dan ook als laatste uit dit gedeelte van de tunnel want ze moest eerst een stuk verder kruipen voordat er genoeg ruimte was dat ze kon keren. De gids verteld dat de ventilatie gaten gecamoufleerd werden als termietenhevels met modder uit de Saigon rivier. De originele ingangen zijn voor het blote oog onvindbaar en erg klein. We mogen allemaal proberen of we erin passen en met een beetje wrikken komen zowel ik als Trudy erdoor. De tunnels opzich zijn zo smal en laag dat je moet kruipen of op je hurken moet “lopen”. Weer boven staat er een nagemaakte “boobytrap” met scherpe punten op de bodem. We komen ook nog in de ondergrondse hospitaal, de commandopost en we mogen nog door een stuk tunnel kruipen wat nog helemaal het originele formaat heeft. De tunnel is 50 meter lang en vlak voor de uitgang zit een verlaging waar je echt op handen en knieën met je hooft vooruit onderdoor moet, anders is het onmogelijk eruit te klimmen.
boobytrap.
Dit gedeelte van de tunnel wordt niet veel gebruikt (er zitten zelfs een paar vleermuizen die beginnen te vliegen als we in de buurt komen). Van onze groep zijn er maar 3 mensen die het proberen: Trudy, Caroline en ik. Het is super benauwd in de tunnels en als we weer boven komen zijn onze kleren van de inspanning helemaal doorweekt. We gaan wel weer met de hele groep naar de rust en werk bunker van de commandant, waar we het traditionele gevechtersvoedsel van de soldaten krijgen; thee, brokjes kleefrijst en tapioca (die je kunt dopen in een mengsel van vermalen pinda’s, zout en peper). De sandalen van de VC waren gemaakt van autobanden en voor de toeristen zit dit nog steeds iemand te doen. Er staan ook nog een aantal boobytraps opgesteld, waarvan de ijzeren pinnen op verschillende manieren naar binnen sprongen zodra er iemand in de val liep.
Cao Dai tempel.
Ook liggen er van gevonden materiaal en gemaakte projectielen. En nog wat onschadelijk gemaakte blindgangers. Om 10:15 gaan we rijden naar Cao Dai waar we om 11:50 aankomen.

Cao Dai is een godsdienst waarin al het goede van alle andere godsdiensten is verenigd. Voor we de tempel betreden moeten we onze schoenen uit doen. De dames moeten aan de linker kant naar binnen, de heren aan de rechter. De dienst begint om 12:00 uur en we hebben van te voren niet veel tijd om buiten foto’s te maken, maar een paar lukt nog net. De tempel is erg kleurrijk en ook de monniken dragen felgekleurde kleding. De belangrijkste figuren van alle godsdiensten zijn in de tempel afgebeeld. Er zijn best veel toeristen, maar gelukkig heb ik een fototoestel bij me ( degene met camera mogen op een plaats verder naar voren in de tempel dan degenen zonder toestel).

Dienst van de Cao Dai.
De dienst duurt ±35 min en daarna maken we buiten nog wat foto’s. We zijn zoals afgesproken weer om 12:45 bij de bus. We rijden een paar minuten en komen bij het restaurant waar we de lunch geserveerd krijgen. Het smaakt erg lekker en ook het met stokjes eten gaat steeds beter. Om 14:00 rijden we richting Ho Chi Minch stad. Onderweg stoppen we nog bij een steenbakkerij waar alles nog handmatig gebeurd: klei op karren laden, klei in de pers gooien, de geperste stenen afsnijden en op karren staperen, het spul naar buiten rijden en in de zon leggen om te drogen. Als de stenen droog zijn worden ze afgebakken in de ovens die gestookt worden op het kaf van gedorste rijst. Ook dat word handmatig met een mand in de oven gegooid. Voor we weg rijden deelt Trudy een paar Tic Tacs uit aan wat kinderen, die de mint snoepjes nog lekker vinden ook.
Steenbakkerij
We vertrekken nu echt richting hotel. Als we de stad binnen willen rijden valt de motor van de bus stil. Niks ernstigs, gewoon geen prut meer. We staan toevallig tegenover een tankstation en de chauffeur haalt even een grote jerrycan diesel. De diesel giet hij vervolgens met behulp van een soort plastic ronde ijscobak (zonder trechter) in de tank van de bus. Er ligt natuurlijk ook aardig wat op de grond. Nu flink wat doorstarten om de leiding weer vol diesel te krijgen komt het busmonster weer tot leven en kunnen we onze weg vervolgen. Het is ondertussen 17:00 uur en we rijden regelrecht de spits in. Gelukkig zijn we toch vrijsnel bij het hotel. We gaan even naar de kamer en gaan vervolgens wat eten in de Tham straat. Een ander restaurantje waar we een gerecht van rundvlees, paprika, tuinbonen en cashewnoten met witte rijst naar binnen werken, afgeblust met een groot glas vers geperst ananassap.
De oven van de steenbakkerij.
We rekenen 86.000 dong af (€1,- = 18.600 dong). We gaan nog even bellen met het thuisfront om te horen hoe het daar is. We bellen voor de 2e keer mat de telefoonkaart die 60.000dong gekost heeft er na 9 minuten bovenop ons gesprek van gisteren is hij nog steeds niet leeg. We gaan terug naar het hotel, waar Trudy voorbereidingen treft voor morgen en ik ga schrijven. Om iets over tienen gaat de lamp uit.

Join TravBuddy to leave comments, meet new friends and share travel tips!
Uitleg over het gebied.
Uitleg over het gebied.
Een van de orginele ingangen.
Een van de orginele ingangen.
In een tunnel.
In een tunnel.
boobytrap.
boobytrap.
Cao Dai tempel.
Cao Dai tempel.
Dienst van de Cao Dai.
Dienst van de Cao Dai.
Steenbakkerij
Steenbakkerij
De oven van de steenbakkerij.
De oven van de steenbakkerij.
Cu Chi
photo by: kumikob