Wandelen door Roma.

roma Travel Blog

 › entry 20 of 29 › view all entries
Met de ossenwagens bij de Trading Post.

Om 07:15 uur loopt de wekker af. Om 05:30 ben ik ook al een keer wakker geweest, omdat Trudy aan het rond ridderen was. Ze werd vannacht wakker omdat er een groot insect (ze denkt iets sprinkhaanachtigs van een cm of 8) op haar zat te kriebelen. Ze is hier zo van geschrokken dat ze sindsdien heel onrustig geslapen. Om 08:00 uur komen de lokale boeren met hun ezels of ossenwagens naar de Trading Post om graan of mais af te leveren. Ze krijgen dan een bonnetje waar ze dan weer andere goederen uit het winkeltje mee kunnen kopen. Wij blijven zo veel mogelijk in de schaduw, omdat we het zo warm vinden en de boeren hebben een deken om zich heen geslagen. Om 08:30 gaan we ontbijten en om 09:30 vertrekken we voor de wandeling.

Met zijn alle aan de maispap.
Er zijn 2 gidsen,één voor de short walk en één voor de long walk (hoewel de short walk het begin is van de long walk). We gaan eerst naar een huisje waar het lokale traditionele bier te koop is (dit is te zien aan de gele plastic zak die aan een geïmproviseerde vlaggenmast wappert), In het volgende huisje woont een oud vrouwtje (het is een heel net rondaveltje) en in het huisje ernaast woont haar kleinkind met haar zoontje (we worden begroet met het rare hoge gejubel wat je normaal alleen in documentaires van National Geographic hoort). Hier kunnen we het traditionele eten van de Basotho proeven, het bestaat uit een heel vaste maispap, een gerecht van pompoenen en bladeren en maiskolven. Het is misschien niet vies, maar geef mij maar een biefstuk. Er zijn verschillende mensen die wat geprobeerd hebben maar niemand heeft iets van de maiskolven geproeft.
Kind met gekregen speeltje.
Toen Trudy als laatste het huisje wilde verlaten kwam de vrouw des huizes naar haar om te vragen wat er mis was met de maiskolven omdat die nog onaangeroerd waren. Trudy verklaarde dat de groep voordat ze hier kwam nog gegeten had en dat de maiskolven zo groot waren. Daar was ze gedeeltelijk tevreden mee maar Trudy moest ze toch echt proeven. Uit respect deed ze dat maar, en nadat ze vertelde dat ze lekker waren mocht ze er nog wel een aantal meenemen. Na haar hartelijk te danken en alleen diegene mee te nemen waar ze al een beetje van gegeten had, vertrokken we. Even later heeft ze de rest van de maiskolf  aan een koe te eten gegeven. Tijdens de wandeling door het dorp delen Jos en de Ratjes wat speelgoed uit aan de kinderen.
Groep zeven die voor ons aan het zingen is. Halverwege het lied komt een kindje van de kleuterschool binnen geroepen, op zoek naar zijn zusje.
We wandelen van hier naar een basisschooltje waar we eerst naar het kantoortje van de directrice worden geleid voor een korte uitleg. Uiteraard is er te weinig geld (5 rand per jaar per kind is ook erg weinig) en mogen we een donatie doen als we willen. Wij geven 100 rand, zodat de kinderen misschien wat meer schoolspullen krijgen. We mogen in alle 7 klassen gaan kijken en krijgen daar steeds weer een beetje uitleg. In één van de lagere klassen herkennen we het hele mooie meisje dat we gisterenavond net buiten de lodge gezien hebben. In de hoogste klas worden we getrakteerd op een paar liedjes. Het eerste lied gaat niet zo heel erg goed, maar na wat aanmoedigende woorden van de directrice klinkt het tweede lied werkelijk prachtig. Om 10:45 splitst de groep zich op: de mensen van de long walk gaan verder naar de missiepost van Roma (dat zijn allen Trudy en ik dus) en de mensen van de short walk gaan terug naar de lodge (dat is dus de rest).
Kathedraal.
Onze gids is een jongen van 20 jaar die HIV besmet is. Aids is ook in Lesotho een groot probleem, de gemiddelde leeftijdsverwachting is 34 jaar. De gids is heel open en heeft (zo lijkt het) geen geheimen voor ons. Het is erg warm, maar in no-time zien we de universiteit van Lesotho aan de andere kant van de weg. Die is niet toegankelijk voor toeristen. We lopen meteen door naar de missiepost die gesticht is door een Franse pater. Er is een basisschool , een middelbare school voor meisjes en een kathedraal (bij ons valt hij gewoon onder de kerken). In de kathedraal ligt het graf van pater Joseph Gerard.De bevolking laat in een doos bij het graf briefjes achter met daarop vragen om raad, steun of bescherming. De bevolking neemt vaak wat zand van rondom de grafsteen mee, om dit thuis uit te strooien, in de hoop dat dit geluk brengt.
Een vrouw die we tijdens de wandeling tegen kwamen.
De kist van de pater is uit het graf gehaald en tentoon gesteld in het gebouw waar onze gids de sleutel van de kathedraal moest halen. De platen van het systeemplafond vertonen overal sporen van lekkage en de trap van het priesterkoor is ook door de tijd getekend. Als we naar de kist willen gaan kijken moeten we eerst het gastenregister tekenen in het kantoortje van een prachtige oude non. Het is een zwarte vrouw met witte pij. Het is net het negatief van een foto. Als we bij de kist, die zijn leeftijd niet verbergt, hebben gekeken beginnen we aan de terugtocht. Onderweg lopen we een supermarkt binnen en kopen een paar flessen water en voor ons alle drie en blikje drinken, want het is weer een erg hete dag.We zijn om 12:00 uur terug bij de trading post, dat is mooi op tijd, want om 13:30 staat de lunch pas klaar.
Met zijn alle bij de dinosaurus voet afdruk in een prachtige omgeving.
Ik geef onze gids een fooi van R20 en zeg tegen hem dat hij het maar moet sparen voor zijn reis naar het Kruger park. Hij heeft namelijk gezegd dat hij daar graag een keer naar toe wil. We lunchen buiten in de schaduw van de bomen.We blijven na de lunch nog kletsen met Johan en Annette en gaan pas om 15:30 naar de kamer. Trudy valt op bed in slaap en ik ga even op ons gezamelijke terras zitten schrijven. Om 16:15 uur beginnen we aan een relatief korte wandeling naar een hoog punt. Waar we de zonsondergang mooi kunnen zien. Een gedeelte wil niet lopen en wordt door Ashley (de eigenaar van de trading post) met de 4 x 4 Toyota naar boven gereden.Wij zitten al lang en breed bij de voetsporen van de Lesothosaurus als de autogroep helemaal door elkaar geschud boven aan komt.
Voetsporen van de Lesothosaurus.
Onze tocht naar boven was ook niet helemaal rustig, want er liep een hele stoet kinderen met ons mee (op blote voeten over een pad dat bedekt lag met scherpe stenen, maar dat deerde hen helemaal niet). Terwijl we wachten tot de zon onder gaat treed er een groep meisjes voor ons op met lokale zang en dans. Tegen het einde moeten er natuuurlijk toeschouwers mee dansen en Trudy, Annette en Barbara offeren zich op. De rokjes die ze aan krijgen zijn veel te klein, bij Trudy blijft het maar net zitten maar bij Barbara lukt het echt niet en valt het af. Tineke zegt dat Trudy op een struisvogel lijkt. De dansgroep die bestaat uit jongens komt niet opdagen, dus komen de heren goed weg vandaag. Weer wordt er speelgoed uitgedeeld en de kinderen zijn dolblij. Wij moeten ook nog even een liedje zingen en dus komt Vader Jacob nog even langs.
Wij dansen met de lokale kinderen mee.
De zonsondergang is prachtig en als de zon onder is loopt heel de groep naar beneden, maar Trudy en ik blijven nog even boven om samen met Ashly van de omgeving te genieten.Als we om 19:30 aan de wandeling naar beneden beginnen staat er nog maar 1ster aan de hemel en dat is de evenster.Ashly rijd stapvoets achter ons aan om het rotsachtige pad voor ons te verlichten.We zijn net voor 20:00 beneden en schuiven slechts 5 minuten later dan de rest bij het diner aan. Nog voor het toetje loopt iedereen naar buiten, want nu is komeet Naught wel helemaal te zien.Hierna eten we een heerlijk toetje en we gaan om 21:00 uur naar de kamer, we douchen heerlijk. Als ik net uit de douche ben klopt Barbara op onze deur, want ze hoort 2 mensen Afrikaans praten in de tuin. Ik ben nog niet aangekleed en zeg dat ze over 5 minuten maar terug moet komen als ze binnen wil.
Zonsondergang.
Als ik zeg dat ze waarschijnlijk de bewakers gehoord heeft is ze  niet echt gerust gesteld. Nog geen 10 minuten later klinkt er een gil uit barbara’s kamer, want er zit een ‘beest’ in haar kamer Els en Joke stormen naar het plaats delict en proppen een stuk wc papier in het gat waarin het ‘beest’is verdwenen. Ook barricaderen ze de buitendeuren met stoelen zodat er zeker niemand naar binnen kan. Later zal blijken dat Barbara de bewaker heeft gehoord die 2 nieuwe gasten binnen wilde laten. Daarna ga ik nog wat schrijven en om 23:30 uur ga ik slapen.

Join TravBuddy to leave comments, meet new friends and share travel tips!
Met de ossenwagens bij de Trading …
Met de ossenwagens bij de Trading…
Met zijn alle aan de maispap.
Met zijn alle aan de maispap.
Kind met gekregen speeltje.
Kind met gekregen speeltje.
Groep zeven die voor ons aan het …
Kathedraal.
Kathedraal.
Een vrouw die we tijdens de wandel…
Een vrouw die we tijdens de wande…
Met zijn alle bij de dinosaurus vo…
Met zijn alle bij de dinosaurus v…
Voetsporen van de Lesothosaurus.
Voetsporen van de Lesothosaurus.
Wij dansen met de lokale kinderen…
Zonsondergang.
Zonsondergang.
roma
photo by: Stormcrow