Opweg naar Lesotho
January 22, 2007
Om 05:45 loopt de wekker af, we moeten al onze spullen weer inpakken, want we vertrekken om 08:00 naar Lesotho. Het ontbijt is weer lekker en we vertrekken op tijd. Het weer is prachtig vandaag en de uitzichten vanuit de bus zijn prachtig, de Drakensbergen doen hun naam eer aan. Ik maak foto’s vanuit de rijdende bus, maar dat valt natuurlijk niet mee. Om 08:50 stoppen we bij de Sterkfonteindam, de op 2 na grootste dam van Zuid-Adrika, hier wordt water ingepompt en opgeslagen, om los gelaten te worden aan de andere kant als het water in de Transvaal nodig is. Dit is ook een plek waar een project loopt om de Kaapse Gier voor uitsterven te behoeden.
Dit dier is jaren lang bejaagd en vergiftigd door boeren, zodat er op een gegeven moment nog maar 3 exemplaren in leven waren. Nu worden er karkassen van koeien neergelegd om de gieren te voeren. Het meer is onvoorstelbaar groot, we kunnen het uiteinde ervan niet zien. Om 09:05 rijden we weer verder. Om 10:00 stoppen we voor een groepsfoto en ook Gerrit en Johan gaan op de gevoelige plaat. We zijn nu net het hoogste punt van 2041 meter gepasseerd. Om 10:30 zijn we bij de Golden Gate, in het hotel dat erbij staat drinken we een bak koffie en Trudy een lime milkshake. De naam Golden Gate komt uit het verleden toen er op dit punt 2 rotspunten stonden die in de ondergaande zon op de stijlen van een goudkleurige poort deden denken. Nu staat er nog maar één en deze doet me sterk denken aan de rotspunt waar Minas Tirith omheen gebouwd is.
We hebben van 11 tot 12 om (over de asfaltweg) vooruit te wandelen en dan komt de bus ons achterop rijden. We zijn het Golden Gate Hotel amper uit en Trudy zwikt haar voet om en valt haar knie kapot. Haar knie is kapot, maar haar broek is nog heel. Als Trudy met de broek naar beneden staat om een pleister op haar knie te doen maakt Ria daar een foto van. Annette, Trudy en ik zijn al voorbij het tolhuisje als de bus ons inhaalt. Als we weer in de bus zitten wordt er een glaasje Amarula met ijs geschonken, deze drank lijkt op Bailey’s en is o.a. gemaakt van de Marula vrucht. In dit drankje zit alcohol, maar voor deze keer vind ik dat ik het op mag drinken. Al gauw zijn we in het dorpje Claruns, waar we lunchen en pinnen, want de pot is weer leeg, Het is 14:00 geweest als we weer verder rijden.
We zijn om 16:00 uur bij de grens tussen Zuid Afrika en Lesotho. De helft van onze groep krijgt een stempel met datum van gisteren, maar Johan zegt dat ze zich ook wel eens in het jaartal vergissen. Tussen de 2 landen ligt een rivier die de grens vormt. We gaan lopend over de brug en halen dan ons stempeltje aan de Lesotho kant. We moeten nu nog zo’n 40 minuten rijden voor we in Roma aankomen. Ik moet ondertussen erg naar de wc en het eerste wat ik doe als de bus stopt is mijn druk verlichten. We verblijven op een originele Trading Post die nog steeds in bedrijf is als zodanig, maar waar nu ook faciliteiten voor toeristen zijn. Als we onze spullen op onze kamer gelegd hebben checken we even de tuin en het uitzicht en lopen dan even van het terrein van de Trading Post af. Binnen de kortste keren heeft Trudy een nieuwe vriend en 3 kinderen. De kinderen zijn erg leuk en ze willen allemaal op de foto (lang leve digitaal). We gaan nog even bij Jos en Anke buurten en dan is het al snel 19:30 en moeten we gaan eten. Net na het eten bespreken we het programma voor morgen en gaan we nog even naar buiten om te kijken naar de staart van de komeet Me Naught. Net na 21:00 gaan Trudy en ik naar de kamer om te douchen en wat te schrijven. Om 23:30 ga ik slapen.
Create a free TravBuddy account or login to leave comments, meet travelers, and share experiences with the TravBuddy travel community.
De straat in Roma waar de traidi…









