Op safari in Zuid Afrika. Dat betekend samen met de rangers speuren naar de Big Five, rijden op een struisvogel en oog in oog met de VOC historie. Zuid Afrika heeft veel gezichten.
Om 05:00 loopt de wekker af. Geen ontbijt, alleen om 05:45 koffie met een soort kruising van cake en beschuit met rozijnen, maar dan zo hard dat je ze letterlijk niet kunt eten zonder ze eerst in de koffie te dopen. En aangezien Trudy geen koffie lust en niets anders is geregeld kan ze ook niets eten. Om 06:00 vertrekken we naar een naburig privé wild reservaat voor een “game walk”. Het is een minuut of 10 rijden en dan wandelen we onder lijding van John (een andere, onze reisleider is er ook bij) en Exson, een zwarte jongeman die veel van de bush weet, het park in. We moeten in 2 rijen lopen en bij elkaar blijven, zodat niemand van ons los raakt van de groep en zo een evt. prooi voor een leeuw vormen.
Game walk.
Als we een leeuw tegen komen mogen we niet weg rennen, maar moeten we hem recht aankijken, want als hij onze 2 ogen kan zien dankt bij dat we carnivoren zijn, omdat alle carnivoren de ogen vóór in de kop hebben zodat ze diepte kunnen schatten. Herbivoren zoals impala’s hebben de ogen meer aan de zijkant van de kop, zij hoeven nl geen diepte te schatten, wantop planten hoef je niet te jagen. Na een tijdje lopen zien we op flinke afstand een paar kudu’s, maar als de waterfles van Els uit haar tas op de grond valt gaan ze er van door. Op een gegeven moment zit er niks anders op dan door een geul water te waden. Wij willen dit eigenlijk niet doen, omdat we niet op een Bilharzia infectie zitten te wachten, maar John verzekerd ons dat het geen kwaad kan, omdat dit regenwater is van 3 dagen oud en geen plas die al heel lang staat.
Een luipaardschilpad.
Dus schoenen uit en lopen. Het water is maar 1 meter of 5 breed en dan kunnen de schoenen weer aan, we hebben geen handdoek bij dus met natte (licht zanderige) voeten in de sokken en schoenen. Na een tijdje rusten we even en laat Exson ons zien hoe je van de barst van een jonge boom touw kan maken, Exson’s baar John doet zelf niks, hij laat Exson het werk doen. Trudy krijgt van John anti-teken zalf, want Trudy is anders bang omdat we onze schoenen uit hebben gehad en onze broek af moesten ritsen dat je dadelijk onder de teken zit. Als we weer verder gaan komt Exson op het spoor van buffels en even later zien we ze ook. Weliswaar op behoorlijke afstand, maar de dominante stier is al zenuwachtig en dus kunnen we echt niet dichterbij gaan, omdat ze anders wel eens aan konden vallen. We proberen een andere weg terug naar het kamp te zoeken, maar helaas moeten we op dezelfde plaats door het water als daarstraks.
Uitleg bij aankomst Moholoholo.
We hebben gelukkig wat biltong bij en snoepen wat onderweg want het is een behoorlijke inspanning op nuchtere maag. Het is al behoorlijk heet, maar voor een overstekende luipaardschildpad stoppen we nog wel even. We zouden om 09:00 terug zijn bij Timbawati, maar het is zeker 09:30 voor we aan het ontbijt zitten. Om 10:00 gaan we terug naar Rondavel no.12 om even lekker te douchen en bij Trudy 3 teken te verwijderen.
Om 11:00 vertrekken we naar Moholoholo, een Rehab Centre voor gewonde dieren. De ranger die daar werkt geeft veel en goed uitleg over de dieren, met name roofvogels, en als hij klaar is met zijn verhaal neemt hij ons mee op tour door het centrum. Bij sommige vogels mogen we in de kooi.
De gieren voeren. Wat is lekkerder, kant en klare hap of vers voor het oprapen?
Een ervan komt op je arm zitten als je die tegen de borst van de vogel drukt maar bij mij gaat die op mijn hoofd zitten. De gieren mogen we zelf voeren (Trudy en ik zijn een paar van de gelukkigen) je krijgt dan een dikke leren handschoen aan die je hele arm bedekt en dan wordt er tussen duim en wijsvinger een stuk vlees gestopt. Als je je arm dan horizontaal houdt, dan komt de gier erop zitten en eet het vlees uit je hand (Trudy word door 1 gier ook nog in haar been gebeten). Als we net bij 2 leeuwen geweest zijn begint het te onweren en nog geen 5 minuten later staan we bij het verblijf van de luipaard met zijn allen te schuilen onder een klein lekkend afdakje tegen een tropische regen en hagel stortbui. Het regent echter zo hard en het dakje lekt zoveel dat we besluiten terug te sprinten naar het hoofdgebouw.
Het resultaat van een tropische regenbui.
Iedereen is echter tot op het bot toe nat en begint meteen kleding uit te wringen. Als het weer droog is wil de ranger zijn rondleiding graag af maken, maar de meesten willen binnen blijven, maar met 5 man gaan we toch op pad naar de ratel (een super slimme das-achtige die grote dieren zoals bijv buffels en olifanten kan doden door hun schrotum kapot te bijten en ze dood te laten bloeden), de jachtluipaard, wilde hond en nog een paar kleine diertjes. Als we weg rijden zitten er aan de rechterkant van de weg een groot aantal Maraboes, maar daar kunnen we geen foto’s van maken, omdat de flap van de safari auto aan die kant is dichtgemaakt. Aan de andere kant zien we nog wel Rinosters (neushoorns) die wel fotogeniek zijn.
Terug in Timbawati volgt de lunch (om 15:00 of zo), dan weer even naar de kamer en dan om 16:30 vertrekken voor de night drive.
Civetkat
De 4 wheel drive van onze safari auto is kapot en we moeten onderweg naar het park overstappen op een toeristen truck vol jongeren, die luidruchtig zijn en veel drinken. De truck heeft de uitstraling van een wagen waar in Amerika gevangenen van de ene naar de andere gevangenis worden gebracht. Bij het park aangekomen zitten 2 van de luidruchtige jongens bij ons in de safariwagen voor de nightdrive, maar ze gedragen zich perfect en zijn doodstil. We maken prachtige foto’s van giraffen en neushoorns. We rijden tot zonsondergang, dan is er een pauze met wat te drinken. Als de zon helemaal onder is rijden we terug en zoeken de 2 mensen voor in de cabine mat schijnwerpers naar dieren. We zien nog van alles zoals giraffen, kudu’s, wrattenzwijnen (met jongen), eland en een python. Foto’s maken is echter bijna onmogelijk.
Onze kamer.
Buiten het park zien we nog een Civetkat. We rijden een dik ½uur onder een prachtige sterren hemel terug naar onze lodge, waar we als laatste van de 3 auto’s aankomen. De andere 2 waren ons in het park al kwijt en dachten dat we verdwaalt waren.
Om 21:30 beginnen we aan het diner. Na het eten ga ik onze drank rekening van de afgelopen 4 dagen betalen bij John de engelse barman (die al 18 jaar in Zuid Afrika woont) waar ik heerlijk mee kon ouwehoeren en slap zeveren. R164 is de totale schuld. We gaan terug naar onze rondavel en na het verwijderen van nog een laatste teek bij Trudy gaat om 23:00 het licht uit.
