A smashing Christmas!

La Verdière Travel Blog

 › entry 46 of 1090 › view all entries
Zo'n beetje het laatste wat ik op kerstdag zag. Het voorgerecht van de kerstmaaltijd

OK, "laat de kerstgedachte maar beginnen" schreef ik in mijn vorige weblog entry! Nou die gedachte kwam er, maar wel heel kort.

Na een korte slaapsessie werd ik gewekt en geïnviteerd aan een prachtige kersttafel. Alles zag er top uit. Het voorgerecht bestond uit garnalen. Na enig geworstel kwam de peltechniek die ik in Noorwegen ooit geleerd had weer terug en ging het pellen en verorberen van de zee-schepseltjes prima. Maar ineens... maakte een gevoel van misselijkheid zich meester van me.

Toen het gevoel sterker werd besloot ik maar een sprint naar het toilet te maken dat aan de bovengang van het boerderijtje gelegen was.
En dat is zo'n beetje het laatste wat ik me herinner van de kerstmaltijd en het boerderijtje. Wat ik later van mijn tafelgenoten vernomen heb is dat ze mij "au" hoorden roepen, gevolgd door een daverende klap.

Ze troffen mij bewusteloos aan in het gangetje voor het toilet met een bloedend hoofd. Verder heb ik een korte herinnering van ambulance medewerkers die mij een kraag om deden en op een brancard legden. Van de rit van een dik half uur naar het ziekenhuis heb ik totaal geen herinnering. Ik kwam weer bij mijn positeven in (kennelijk) een ziekenhuis waar allemaal mensen om me heen stonden. De één was een grote naald in mijn arm aan het proppen voor een infuus. De andere was vol overgave bezig zes hechtklemmen in mijn hoofd te slaan. De kerstsfeer was optimaal.......

Hierna kreeg ik een tour de hospital aangeboden. Op mijn brancard werd ik naar diverse kamers gesleept waar ik in de meest Star-Trek achtige apparaten geschoven werd. De ene na de andere scan werd van mij hoofd en nek gemaakt. Hierna voerde men mij af naar een kamer in het ziekenhuis.

Merry Christmas dacht ik nog......

Join TravBuddy to leave comments, meet new friends and share travel tips!
Zon beetje het laatste wat ik op …
Zo'n beetje het laatste wat ik op…
La Verdière
photo by: mdalamers