Vakantie naar Chili V - Bergwandeling en, to puma or not to puma?

Hosteria Las Torres - Parque Nacional Torres del Paine Travel Blog

 › entry 155 of 1090 › view all entries
Hostería Las Torres

Dienstmededeling: JA!!! Ik weet dat het hostería is, i.p.v. hosteria. Alleen als ik dat doe heeft de website moeite met de "í" in de URL!

Een nieuwe dag. En een stralende dag! Dat begon al bij de zonsopkomst, een mooi gezicht zoals de zon langzaam boven de bergkragen omhoog kroop.

 

We aten snel ons ontbijt. Het ontbijt in het hotel was trouwens een soort van buffetje met zelf te roosteren brood, melk/cornflakes, gebakken eieren, een pannenkoek, koekjes en vruchtensap.

 

Ondanks de grootte van het hotel waren we een van de weinige gasten.

De zon is al op maar nog niet zichtbaar
Het winterseizoen trekt kennelijk niet veel toeristen. Dat is jammer want het is er erg mooi! En dat vond het hotelmanagement kennelijk ook. Een groot deel van de resterende gasten bestond uit een cameraploeg. Zij waren in opdracht van het hotel bezig met een promotie-film. De crew was de avond al bij ons komen informeren of we eventueel wilden figureren in een van de commercials. Ook hadden ze ons verteld dat er een prachtige en erg makkelijk te volgen wandelroute achter het hotel begon die een prachtige view op de Torens van de Torres del Paine zou geven. Du sop het menu van vandaag stond een berg hike.

 

Het hotel was zo attent om ons twee thermosflessen en voor ieder een wandelstok uit te lenen. En zo vertrokken we. Het had heel licht gesneeuwd wat het beeld er alleen maar idealer op maakte.

 

Helaas was die wandeling minder simpel te vinden dan men ons had voorgespiegeld.

View tijdens het ophoog klimmen gedurende de wandeling
Nadat de trailhead gevonden was togen we dapper aan het stijgen. Het pad was erg mooi, pal naast een beekje wat veelal bevroren  en er uitzag als een lange versteende waterval.

 

Ineens was het pad weg. We besloten het beekje maar te blijven volgen. Maar ook dat leverde niet veel op. Zo zigzagden we maar wat rond. De ene keer op wat vlakker terrein de andere keer zwoegend een helling op. Hoe de weg dan ook was, de views waren verpletterend. Wat alleen jammer was was dat de strakblauwe lucht langzaam grijs kleurde en het er steeds minder jofel uit ging zien.

 

Dus hebben we op punt X besloten wat te drinken en daarna terug te keren. Erik en ik hebben nog als mislukte houtarbeiders een dode boom om geprobeerd te duwen om deze tot bank te transformeren. Dat eerste lukte nog redelijk maar om nu te zeggen dat het zitcomfort bood.

De wandelclub
Niet echt.

 

Verandering van pad doet wandelen. Dus besloten we een andere weg terug te nemen. We hadden het hotel steeds in het vizier dus verdwalen was vrijwel onmogelijk. Dus na een lange tijd aangenaam dalen dachten we het helemaal gemaakt te hebben. NIET DUS! Ineens kwamen we bij een hele linie aan prikkelstruiken, die we onder leiding van gids Elianne redelijk zonder kleerscheuren genomen hebben. De enige tol die ikzelf betaalde waren flink wat stekel-wonden op schenen en kuiten.

 

Toen we bij het hotel terug waren begon het weer ook weer beter te worden. We besloten dus maar om nog wat te gaan rijden. De waterval Salto Grande was de bestemming.

 

Via een mooie besneeuwde bergpas klommen we de bergen in, de 4WD was wederom een zegen.

Onderweg troffen we weer een kudde lama’s en ontdekten we dat we deze beesten, die by default met den kont naar de fotograaf toe gaan staan, wel face-to-camera fotografeerbaar zijn als je af en toe toetert. Dus heel horkig togen wij toeterend door het landschap.

 

Bij een van de miradores (uitzichtspunten)  werden we verrast door een stuk of 3 vosjes. Deze beestjes waren helaas net een graadje te tam en waren maar op één ding uit, het eten van den toerist.

 

Bij het uitzichtspunt arriveerde net na ons ook de eerder genoemde filmploeg met deze keer een in poema films gespecialiseerde regisseur. Hij legde ons uit dat men deze ochtend ergens op deze plek een poema een Lama had zien grijpen. Poema’s eten alleen des nachts en begraven hun prooi dus om later terug te keren voor het diner.

De toeter-lama
Hij wilde ons graag laten zien hoe dit gebeurde, mits wij als figuranten wilden optreden voor zijn film. Nou dat wilden we wel. Helaas kon de beste man de dode lama niet zo snel traceren. We spraken af dat we naar de waterval zouden rijden en later terug zouden komen.

 

De weg naar de waterval had weer een hoog 4WD gehalte. Op een bepaald moment ben ik bij een grote plas eerst met een stokje gaan peilen hoe diep deze wel niet was…. Dat bleek allemaal in orde. Met deze actie maakte ik een daar bivakkerend lokaal hondje helemaal blij, die dacht eindelijk een speelkameraadje gevonden te hebben en was zo enthousiast dat hij zonder twijfelen de jeep in sprong.

De waterval was mooi, maar helaas was het al danig aan het schemeren. De mooie hike die je rondom de waterval kunt doen moet maar bij een volgend bezoek maar weer gedaan worden.

 

Terugrijdend troffen we in de berm de busjes van de filmploeg.

Een van de mirador vosjes
Ze hadden het lama-lijk gevonden. We mochten wachten maar kregen strikte orders om muis-stil te zijn, en ook de disclaimer dat een no show zeker mogelijk was.

 

Toen brak een moment van pure stilte aan, en ook van pure kou. De ramen stonden open en buiten vroor het alweer. Inmiddels was het ook helemaal donker geworden. En zo wachtten en rilden we… Na 1,5 uur kwam de regisseur melden dat het misschien wel tot de volgende ochtend zou kunnen duren en dat we zelf moesten weten of we weg wilden. Aangezien iedereen onderhand behoorlijk verkleumd was besloten we maar te gaan. Alleen Erik, wiens hartewens een poema zien was, vroeg of hij bij de filmploeg mocht blijven. Dat mocht. De dames en ik zetten onze nachtelijke baggertocht naar het hotel voort. Een spannende tocht door het duister. Met als hoogtepunt de gisteren beschreven smalle hangbrug. Het was nu zo donker dat ik haast niet kon zien of ik niet tegen de reling aan reed.

Salto Grande in de schemer
Het ging helemaal goed, alleen bij de tweede pijler raakte de buitenspiegel even het metaal van de brug…

 

Toen we goed en wel in het hotel aangekomen waren, en ons bij de warme haard nedergezet hadden kwam Erik alweer binnen. Met een smile van daar tot New York. Nog geen 10 minuten nadat wij vertrokken waren was/waren er niet één, niet twee maar drie (!!!) poema’s voor hun auto opgedoemd en deze waren nog geen twee meter van hun vandaan con espressione de lama gaan staan verscheuren. De cameraman liet ons later een stukje van zijn opnamen zien, en dat was impressive. En die poema’s zijn veel groter dan ik dacht. Niet grote kat, maar maatje kleine leeuw!

 

Inmiddels dreigde de elektriciteits-stop van 23:00 uur in te treden. Dus eenieder spoedde zich voldaan naar bed.

 

Meer foto's hieronder een ook op mijn foto-site: http://jalbum.net/users/mlamers/albums.

Join TravBuddy to leave comments, meet new friends and share travel tips!
Hostería Las Torres
Hostería Las Torres
De zon is al op maar nog niet zich…
De zon is al op maar nog niet zic…
View tijdens het ophoog klimmen ge…
View tijdens het ophoog klimmen g…
De wandelclub
De wandelclub
De toeter-lama
De toeter-lama
Een van de mirador vosjes
Een van de mirador vosjes
Salto Grande in de schemer
Salto Grande in de schemer
De view vanaf de ontbijt-tafel
De view vanaf de ontbijt-tafel
Het makkelijk te vinden pad. NOT!
Het makkelijk te vinden pad. NOT!
View tijdens het ophoog klimmen ge…
View tijdens het ophoog klimmen g…
View tijdens het ophoog klimmen ge…
View tijdens het ophoog klimmen g…
De afdaling door en langs de steke…
De afdaling door en langs de stek…
Een local
Een local
Bevroren beek
Bevroren beek
Op weg met de auto
Op weg met de auto
Afdalend naar de smale en gammele …
Afdalend naar de smale en gammele…
Een van de mirador vosjes
Een van de mirador vosjes
Een van de mirador vosjes
Een van de mirador vosjes
De filmploeg
De filmploeg
De vos is duidelijk uit op het eten
De vos is duidelijk uit op het eten
Salto Grande in de schemer
Salto Grande in de schemer
Salto Grande in de schemer
Salto Grande in de schemer
Hosteria Las Torres - Parque Nacional Torres del Paine
photo by: mdalamers