Vakantie naar Chili IV - Naar het Parque Nacional Torres del Paine

Puerto Natales Travel Blog

 › entry 154 of 1090 › view all entries
Hotel Capitán Eberhard, Puerto Natales

We waren redelijk bijtijds wakker. Ik was zelfs om 4 uur des nachts nog maar eens de gang van het hotel opgerend om de thermostaat weer eens in het gareel te brengen. De warme luchtbron naast mijn bed was weer gelijk een jetgrill hete lucht aan het blazen.

 

Het hotel bood een ontbijt aan, en dat was prima verzorgd.

 

Na het inpakken togen wij richting benzinepomp daar Puerto Natales voorlopig de laatste echte bewoonde wereld is. Bij licht zagen we nu ook hoe de stad er uit zag. Een associatie met Noorwegen was snel gelegd. Rode houten huisjes, veel sneeuw en gelegen aan water met veel rotsen. Er mooi!

Nog half genietend van “Noorwegen” werd ik abrupt afgevoerd naar Bonaire en Curaçao… Want tussen de ijsschotsen, in het koude water zaten FLAMINGO’S!!!!! Mijn reisgenoten hadden ze de avond ervoor al gezien en dat weigerde ik te geloven.

Flamingo's in de haven van Puerto Natales
Nu konden ze hun gelijk halen, en dat heb ik geweten! Hoe dan ook, het bleef een vreemd maar prachtig gezicht!

 

Na een zoektocht naar de benzinepomp (wat niet meeviel) togen wij verder noordwaarts. De weg was prima. Laura en Erik waren aangenaam verrast te zien dat de weg die zijn de vorige keren nog als dust-road reden nu netjes van asfalt voorzien was. Maar ook daar kwam een eind aan en op een gegeven moment hadden we een, zoals men dat in het IJslands zegt “Malbik endar” moment en was het een dust-road. Maar dan wel weer een excellente, geen of weinig kuilen en geen “wasborden”. De bergen werden steeds hoger, de zon deed zijn best. Kortom prima!

 

De laatste min of meer bewoonde wereld was het gehucht Cerro Castillio. Hier stopten we even bij een souvenir-shop. De shop had één klein houtkacheltje en het vroor dan ook beslist in de winkel. Erg apart!

 

Na het gehucht werden de wegen wat meer Indiana Jones achtig, pijnlijk voor het hoofd! Het plan was om naar diverse berglodges in het park te rijden.

Ze waren niet allemaal open dus we zouden wel zien waar we wel en niet terecht konden. Gedurende de rit werden we direct al getracteerd op veel fauna. Lama’s zoveel dat je er een klein land mee van wol kon voorzien, div. roofvogels met de keizer de condor. Maar ook (en toen had ik een Tanzania associatie), de ñandú, een soort struisvogel. Daarnaast nog een gordeldier en een stinkdier. Later leerden we dat de vreemde lucht die we zo af en toe roken de stank van het stinkdier was.

 

Na vele uren relaxed rijden, de weg vragen bij een landelijke politiepost, kwamen we bij de ingang van het Parque Nacional Torres del Paine. Via een bureaucratisch rocess moesten we tickets kopen bij de parkranger. Dat hield in: 1) Je paspoort laten zien, 2) Vertellen hoeveel dagen je wilde blijven of misschien wel wilde blijven, 3) Een formulier invullen waar US Immigration nog een puntje aan kan zuigen.

Een ñandú.
Maar ook die test doorstonden we.

 

Het was al einde van de middag aan het worden. We kozen ivm licht-technische redenen er voor om eerst nog even naar een waterval de Cascada del río Paine te gaan. Een mooie stukje natuur waar de IJsland-associaties weer niet te onderdrukken waren, zelfs de aanwezigheid van weer tientallen lama’s kon het niet voorkomen.

 

Op naar een lodge in de buurt, Hostería Las Torres. Om hier te komen moesten we ca. 7 kilometer over een minder goede ijs- en zandweg rijden. De 4WD was niet voor niets gehuurd! Maar voordat we op die weg kwamen moesten we een prachtige maar ranke hangbrug, over een kolkende rivier, over.

Cascada del río Paine
Bij de brug stond een groot dreigend bord van de Chileense overheid dat de brug defectuoso (bad condition) is en dat alle passagiers uit moeten stappen. Dat deden we dus maar. Erik reed de Jeep prima en zonder er door te zakken over de brug, dat was wel millimeterwerk!

 

De rest van het pad leidde ons dieper en dieper de wildernis in. Erg mooi! En opeens was daar een enorme berglodge, een prachtig groot rood gebouw, de associatie met het Noorse Høgfjellshotell was snel gelegd, zeker bij het betreden van de lobby die er vrijwel hetzelfde uit zag.

 

Erik deed weer zijn geniale onderhandelwerk.

Op hoop van zegen!
Het hotel was vrij duur voor Chileense begrippen (prijs ca. net zoiets als een overnachting bij van der Valk in NL), we waren eigenlijk allemaal wel gaar en vonden het een prachtig hotel, dus deden we het maar.

 

De duisternis trad snel in we gingen lekker eten, zaten nog even bij de grote openhaard in de lobby en gingen vroeg slapen. Dat laatste moest ook wel want de enerie-policy van het hotel was zo dat  de stroom afsloten werd om 23:00 uur. En ook dat is heel apart!

 

Meer foto's hieronder en ook hier.

Join TravBuddy to leave comments, meet new friends and share travel tips!
Hotel Capitán Eberhard, Puerto Na…
Hotel Capitán Eberhard, Puerto N…
Flamingos in de haven van Puerto …
Flamingo's in de haven van Puerto…
Een ñandú.
Een ñandú.
Cascada del río Paine
Cascada del río Paine
Op hoop van zegen!
Op hoop van zegen!
Puerto Natales
Puerto Natales
Flamingos in de haven van Puerto …
Flamingo's in de haven van Puerto…
Flamingos in de haven van Puerto …
Flamingo's in de haven van Puerto…
Op weg na Cerro Castillio
Op weg na Cerro Castillio
Winter!
Winter!
Een stinkdier
Een stinkdier
De Torres (torens) del Paine, de w…
De Torres (torens) del Paine, de …
Lama party
Lama party
Lama party
Lama party
Cascada del río Paine
Cascada del río Paine
Cascada del río Paine
Cascada del río Paine
De entrée van het park
De entrée van het park
Condor
Condor
De gammele hangbrug
De gammele hangbrug
Waarschuwing!
Waarschuwing!
Puerto Natales
photo by: scacos2006