Terug naar New York - het grote security 'feest'

Schiphol Travel Blog

 › entry 408 of 1090 › view all entries

De tijd vliegt en ik vloog vandaag ook, namelijk alweer terug naar New York. Ik had veel tijd besteed aan het pakken van mijn koffer. Vroeger in de goede oude tijd had je het recht twee koffers in te kunnen checken, en dan waren alle pakken stroopwafels en drop geen enkel probleem. Tegenwoordig mag je nog maar één koffer inchecken. En dat was passen en meten.

"U heeft 1 kilo overgewicht" meldde de  incheck mevrouw me streng. "Maar laten we maar zeggen dat dat aan mijn weegschaal ligt" voegde ze er met een glimlach aan toe. En net toen ik dacht dat het me vandaag mee zat voegde ze er ook nog aan toe: "En ik wil ook graag uw handbagage inchecken, dit in verband met de veiligheid". Ja, en dat was nu niet handig, want mijn laptop etc. wilde ik toch niet in het ruim hebben.

Mijn vlucht van Schiphol naar Washington Dulles vond plaats in een Boeing 777 (foto: internet)
Na enig onderhandelen mocht ik deze dan in mijn kleine rugzakje meenemen, maar de rest, mijn boeken, en, ook mijn rol beschuit (slik) werden zonder pardon in mijn carry-on koffertje ingechecked. Later ontdekte ik dat ik mijn Tomtom, mijn reispapieren en... mijn visum-papieren er ook nog in had zitten. De opgeklopte security hadden we te danken aan een incident in een vlucht uit Amsterdam naar de VS op eerste Kerstdag. Als gevolg hiervan was de security verscherpt. Ik was benieuwd!

Mijn vlucht ging om 12:20 uur, ik was rond 10:15 uur aan het inchecken. De mevrouw drukte me op het hart dat ik om uiterlijk 10:30 uur bij de gate moest zijn. Dat nam ik toch maar met een korrel zout, en na het drinken van een kop choco met pa en ma arriveerde ik om 11:00 uur bij de gate. En,.

De Canadair CRJ-700 in Washington Dulles
.. daar stond een GIGANTSICHE file wachtende reizigers. Buiten stond een vliegtuig van Continental dat naar Houston zou gaan... Ze hadden ons dus zo vroeg besteld dat ons vliegtuig er dus nog niet eens was en sterker nog, het vorige vliegtuig was nog niet eens vertrokken. De security officers waren wel aanwezig maar stonden gezellig te kletsen en er gebeurde helemaal niets.

Lui als ik ben had ik geen zin om in de rij te gaan staan. Ik nam relaxed plaats op de bankjes tegenover de gate. Rechts van mij reden de vliegtuigen buiten voorbij, links van mij stond de immer groeiende file reizigers en achter mij werd een 100% controle uitgevoerd op de passagiers van een net gearriveerde Surinam Airways vlucht.

Rond een uur of 11:30 moet men dan begonnen zijn met de check want de file begon te bewegen, maar groeide nog steeds.

Interieur Canadair CRJ-700 (foto: internet)
  Het vliegtuig stond er inmiddels wel. Ik wachtte geduldig op mijn lekkere bankje. Om 12:20, de vertrektijd van de vlucht trof ik mijzelf nog steeds op het bankje. De rij werd nu wel kleiner. Rond circa 12:45 ben ik maar eens gaan aansluiten. Ik behoorde inmiddels bij de acht laatste reizigers.

Elke reiziger werd persoonlijk uitgenodigd om mee te gaan met een security officer. Tot zover was het nog niet echt verschillend van wat ik vroeger bij een US airline gewend was. Je kreeg de geijkte rare vragen waar je koffer geweest is en of je hem zelf ingepakt heb. Het bagage scanner-ritueel was ook hetzelfde, de metaaldetector-procedure ook, alleen werd iedereen die er doorheen gekomen was nu sowieso gefouillieerd. Wat echt nieuw was was dat alle tassen na de X-ray toch nog doorzocht werden.

Canadair CRJ-700 (foto: internet)
Mijn fototas was kennelijk verdacht want die moest er maar liefst drie maal doorheen waarbij alles bekeken werd, behalve het ding wat ik met een beetje moeite zelfs als moordwapen kan gebruiken, mijn fotostatief....

Inmiddels was het al 13:00 uur toen ik het vliegtuig betrad. Ik zat weer eens helemaal achterin, en tot mijn grote afschuw naast het toilet, maar ook tot mijn vreuge naast de enige lege stoel (neen niet het toilet) in het hele vliegtuig! De vlucht naar Washington was eventloos en arriveerde met 30 minuten vertraging op Dulles International Airport.

Bij de tussentijdse bagageclaim redde ik mijn carry-on koffertje van nog een reis in het ruim en onderging ik nog eens een security check, waar een security medewerker al mijn stroopwafels bekeek als ware het patriot raketten.

De vlucht naar New York vond plaats met een leuke Bombardier CRJ-700 van United Express die slecht 18 rijen twee bij twee heeft. Maar ook hier vertraging, deze keer doordat er iemand van de bemanning zoek was.... De vlucht naar LaGuardia was prachtig, eerst een mooie view op Washington DC, daarna op Trenton NJ en als Grand Finale een view op mooi verlicht Manhattan. Hierdoor vergeet je alle security ellende.

Join TravBuddy to leave comments, meet new friends and share travel tips!
Mijn vlucht van Schiphol naar Wash…
Mijn vlucht van Schiphol naar Was…
De Canadair CRJ-700 in Washington …
De Canadair CRJ-700 in Washington…
Interieur Canadair CRJ-700 (foto: …
Interieur Canadair CRJ-700 (foto:…
Canadair CRJ-700 (foto: internet)
Canadair CRJ-700 (foto: internet)
Schiphol
photo by: Paulovic