IJsbos - Hoe de kortste hike de allermooiste werd

Storm King State Park NY Travel Blog

 › entry 214 of 1090 › view all entries

Ja, eigenlijk was ik te lui om er op uit te trekken. Het was echter mooi zonning weer, het zou niet zo snerpend koud worden, ik moest het parkeerterrein betalen en de parkeer-heren van hun jaarlijkse kerst-fooi voorzien. Bovendien was het de laatste dag dat ik kon hiken in 2008. Dus,.. het wandelboek er op nageslagen een een klein hike-je van slecht 3 mijlen uitgezocht. De berg Storm King in Storm King state Park. Niet gek ver, gewoon relaxed. Nou ja, relaxed. De berg, die door de Nederlanders vroeger trouwens Boterberg genoemd werd, is 420 meter hoog.

De rit erheen was standaard, allen de laatste 6 mijl waren echt nieuw voor mij. En daar zat hem de verrassing. De weg begon redelijk fel te stijgen, hoger en hoger. De views op de Hudson werden steeds geweldiger.

Foto staat niet op zijn kop! Door de storm groeiden de pegels omhoog!
Maar ook dat was nog niet super nieuw. Wat wel super nieuw was was hetgeen ik zag toen de weg een bocht maakte en ik de bergwand zag die nog niet erg in de zon gelegen was. Het leek wel of er sneeuw lag, alles oogde wit. Maar dat kon niet zo zijn want het had niet gesneeuwd. Wel had het enige dagen terug zwaar geregend en gestormd.

Ineens herinnerde ik me een berichtje dat ik nota bene op www.nu.nl gelezen had, dat er in New England en delen van New York een ijsstorm geweest was. Ik had dat bericht afgedaan als "nou ik zie hier niets". Maar ineens maakte het volledig sense. Toen ik de auto geparkeerd had en alles wat beter kon bekijken zag ik dat de bomen, struiken en zelfs grasstengels allemaal gehuld waren in een ijslaag van zeker een centimeter dik.

Op sommige plekken wel 3 centimeter! Een takje van 0,5 cm werd hierdoor dus 2,5 á 6 cm dik. Je weet niet wat je ziet! Veel bomen konden de massa van al dit extra "water' niet aan en waren omgebogen, omgevallen of hadden vele takken verloren.

En dit alles stond te glinsteren in de zon. De storm moet zodanig sterk geweest zijn dat je op sommige takken loodrecht omhoog of parallel met de horizon ijspegels zag "hangen" als vlijmscherpe spiezen van 3 tot 20 centimeter lang. De zon was inmiddels wel aan het afbreken geslagen. Overal om me heen klonk het of men permanent en op honderden plaatsen tegelijk glazen aan het kapot smijten was. Want overal vielen de los-dooiende ijscapsules van de takken. Als je door het gras of door kleine struikje liep dan klonk het of je door een grote bak met glas liep.

De scherven-laag was soms wel 30 centimeter diep.

Ik ben mijn hike begonnen. Het pad en de rotsen waren inmiddels volledig ontdooid, dus er was grip. Maar zodra het pad in het bos kwam was er geen doorkomen aan. Overal omgevallen bomen en takken hingen als van die kralenkettingen die je zomers in de deuropening tegen vliegen hangt, over het pad. Bovendien vielen links en recht van je continue kleine tot zeer grote stukken ijs naar beneden. Mijn "wandeling" duurde bijna 2,5 uur. In die tijd heb ik slecht 1,7 kilometer afgelegd en bijna 200 foto's gemaakt.

Voor mij was deze "hike" de kortste maar wel de meest bijzondere van het jaar!

Ik raad u aan om vooral even de foto's die hieronder staan te bewonderen!

Join TravBuddy to leave comments, meet new friends and share travel tips!
Foto staat niet op zijn kop! Door …
Foto staat niet op zijn kop! Door…
Door de storm groeiden de pegels z…
Door de storm groeiden de pegels …
Door de storm groeiden de pegels z…
Door de storm groeiden de pegels …
Einde dag. Alweer lager en dus gee…
Einde dag. Alweer lager en dus ge…
Storm King State Park NY
photo by: mdalamers