Cross Harlem met Sally
Zoals in mijn vorige log-entry beschreven pas ik op Sally, de hond van een collega. Het was tijd voor de eerste echte wandeling.
Sally ontving me met alle egards en protocol van een blije hond. Na het blije blaf- en springritueel (van Sally) en me er van verzekerd te hebben dat ik voldoende plastic zakken bij me had (om de fecaliën op te ruimen, zoals The Law dat gebiedt, togen we op pad.
Sally resideert in Harlem dus voor mij een mooie mogelijkheid om eens wat meer van de mooie (en minder mooie) straatjes van deze historische wijk te zien. Het leuke van het lopen met een hond is dat iedereen je ineens heel anders bekijkt. Je bent zomaar een buurtbewoner en velen spreken je aan. Wat me ook opvalt is dat Amerikanen kennelijk aangeleerd worden dat honden per definitie eng zijn. Want ondanks dat de kleine Sally er superlief uitziet en niemand iets zal aandoen liepen veel tegenliggers met een boog om haar heen als ware zij een bloeddorstige pitbull.
We togen westwaarts. Dat ging minder snel dan ik hoopte want de dame moest overal snuffelen en manoeuvreerde zich meesterlijk onder hekjes en andere lage obstakels door. Zodat ik me in vele bochten moest wringen om de lange hondenriem net in de knoop te doen geraken.
We belandden in het St. Nicholas Park. Een prachtig heuvelend park, de vele trappen en de op- en af-weggetjes matten Sally (en mij ook) prima af. Mijn Avenue project hikes leverden ook nog resultaten op. Via de Riverside Drive Hike wist ik dat 138th Street onder de RS Drive doorliep en daar maakten we dankbaar gebruik van om naar het Riverside Park gelegen, aan de Hudson, te lopen.
Toen we weer terug op 5th Ave waren hadden we een kleine 10 km gelopen. Sally was aardig gaar en had veel gezien en gesnuffeld, en daar ging het om!
Meer foto's hieronder!
