Vervolg van mijn reis in Kenia (3)

Mombasa Travel Blog

 › entry 51 of 58 › view all entries

 

08-06-07
Vanmorgen na de koffie wederom het park ingegaan. Vandaag nog meer dieren van net iets dichterbij kunnen zien (beetje van het zelfde soorten), dan weer terug naar de kamp, voor het ontbijt.

Rond 10:00 uur stapten we weer op de bus en reden we naar de zebra lodge, waar we na een korte wandeling in een dichtbeboste omgeving bij de ‘hippo pools’ (nijlpaarden-bad) uitkwamen. Hier zaten minstens een stuk of 50 nijlpaarden in, na hier wat foto’s gemaakt te hebben liepen we verder het bos in om wat wilde vogelsoorten te zien. Onderweg terug naar de Zebra lodge kwamen we een paar maasai-vrouwen tegen die water uit een bron gingen halen… Ze gingen allemaal heel erg bedelen, iemand had viltstiften bij zich en had dat uitgedeeld, maar daar keken ze niet erg blij van en begonnen geld te vragen, anderen gingen poseren zodat er een foto van hen gemaakt kan worden. Daarna werd er ruzie gemaakt want een toerist die in dollars betaalde gaf 1 dollar en dat was niet genoeg volgens de betreffende maasai vrouw, want het moest minstens zoveel Shillings zijn…. Pfff wat een gedoe!

We reden hierna weer de park in, op zoek naar dieren, wederom veel van het zelfde gezien (dit vonden we toch een beetje nutteloos en een beetje van het zelfde). Als laatste reden we nog even naar een soort begraafplaats /bottenmuseum waar er allerlei botten, verdeeld per diersoort op een hoop lagen. Hierna reden we “pole, pole“ (langzaam) terug richting camp, waar de lunch alweer klaar stond.

2 uur na de lunch werden we naar de Kilimanjaro Kimana airstrip gebracht voor onze terugreis naar de Bamburi airstrip in Mombasa. Met een (op 1 stoel na) volle vliegtuig vlogen we terug. We werden bij aankomst opgewacht door een busje die ons weer naar onze diverse hotels hebben afgezet.

‘s Avonds na het diner in het hotel was ik naar de Lion club gegaan, en al gauw vergezeld door wat Kenianen die ook op vakantie waren. Aangezien de club wederom bijna leeg was en niemand danste, hadden we “ons soort ” muziek aangevraagd en hebben de hele avond gedanst!


19-06-07
Vandaag niet veel bijzonders gedaan… Na het ontbijt had ik de nieuwe tickets opgehaald bij de tour office van het hotel. (Na de safari werd me een gratis verlenging van de vakantie aangeboden. Dit heb ik i.v.m. mijn volgende reis naar India afgeslagen, maar wel de vlucht omgeboekt naar een ander maatschappij, met een rechtstreekse vlucht.)

Rond 10:45 uur liep ik naar de kamer om me om te kleden voor de aqua-robics en werd aangesproken door een jongen van het animatieteam van het hotel om tegen hem te darten. Ik zei eerst nee, maar toen hij zei dat ik een safari mee kon winnen dacht ik ach... waarom ook niet… J. Het was een spannende wedstrijd en ik heb het van hem gewonnen! Toen bleek dat hij gelogen had, alleen om me aan het spelen te krijgen, hahaha, erg he?!
(Ze werken op provisiebasis. No work, no pay, dus ik gunde hem het eigenlijk wel.) Bleek dat hij toevallig ook de aqua-robics les geeft vandaag… dus we gingen ons snel omkleden, want het was intussen al 11:00 uur. (en aqua-robics begint om 11:00 uur) De aqua-robics stelde niet zoveel voor als ik ervan had verwacht, maar gezellig was het zeker. We hebben ons rot gelachen om ons zelf en de gekke bewegingen die we moesten maken. (anderen die bij de zwembad lagen ook).

Na het diner wederom naar de Lion club gegaan. Er was vanavond geen show en geen sfeer. Wederom waren de Kenianen er ook, nu met een nog grotere groep, dus hebben we besloten een echte club in Mombasa centrum op te gaan zoeken. Ze hadden 2 auto’s (geregeld) en we gingen met een stuk of 6-8 mensen. We kwamen aan bij “Casa Blanca“ een disco/kroeg/bordeel, met wel 3 etages. (hier had ik toevallig een paar dagen geleden overdag wat gedronken.) Daar aangekomen had de Keniaanse vrouw die met ons was, haar charmes in de strijd gegooid, dus konden we gratis naar binnen. Ze liet ons het striptease gedeelte zien en daarna liepen we naar boven waar de bar/ dans-gedeelte zit. Daar hadden we plaatsgenomen. Terwijl ik daar zo zat, keek ik een beetje om me heen… veel jonge meiden van een jaar of hooguit 16 en jongens die zich aanbieden, bij totaal onbekenden op de schoot gaan zitten en laten hun handen de vrije loop nemen…. Waar ben ik in beland! Gelukkig vonden de anderen het ook niets om dit alles te zien en hebben we maar besloten te genieten van het heerlijke opzwepende muziek… we gingen dansen! Terwijl ik met een van onze jongens danste, kwam er jong meisje (prostituee?) op me af, zeg sorry tegen de jongen waarmee ik danste en zei tegen mij dat ze me leuk vond en of ze met mij mag dansen…. Niet te geloven… Ik zei; natuurlijk niet! Je ziet toch dat ik aan het dansen ben? Toen droop ze af... Rond een uur of 4 ging de helft terug naar het hotel en de ander helft bleef.


20-06-07
Vandaag bij het ontbijt de anderen tegen gekomen, ze hadden duidelijk slaap tekort en zagen er niet uit... Bleek dat ze tot een uur 6 waren blijven feesten... En natuurlijk op tijd weer wakker voor het ontbijt.

Vanmorgen ging ik met Suzanne, Tony en Faouzia naar de markt in Mombasa centrum. We hadden om 10:00 uur afgesproken bij het receptie van het hotel, maar uiteindelijk werd het veel later. We hadden en tuk-tuk genomen naar de hoofdweg en toen overgestapt op een lokaal busje. Na zo’n half uur rijden kwamen we aan bij de markt. Eén lange steeg, heel druk met mensen die heen en weer in alle richtingen liepen. Iets verderop allemaal Indiërs op een rij achter hun Singer-naaimachine. (W.s. naaien ze terplaatste alle kledingstukken die ze gelijk op de markt verkopen. ) Dit was echter wel een grappig gezicht. Verder werd er echt van alles verkocht, groenten, fruit, schoenen, kleding, toiletartikelen etc. Halverwege de markt heb ik een leuk Afrikaans multi-doek gekocht met yin en yan -achtige figuurtjes in wit/groen en een wijze spreuk erop geprint (in het Swahili). Het doek bestaat uit 2 delen die je bv. als rok en bloes kunt ombinden of als tafelkleed , bedlaken, hoofddoek, omslagdoek, sjaal kunt gebruiken. Veel dames daar gebruiken het ook om hun kindje op hun rug vast te binden. Smile

Na de markt heb ik in m’n eentje de bus terug genomen naar Mtuapa, de anderen bleven in de stad.
Ik heb dit keer maar voor in de bus gezeten (2-zits), anders zit je achterin gepropt tussen de lokalen (12-zits) die veel te veel meenemen en of flink naar zweet stinken.

Ik heb heerlijk zitten kleppen met de chauffeur die me eerst in het Swahili aansprak of “die 2 blanken ook mee gaan”, toen ik vanuit de bus wat naar Suzanne en Faouzia riep. Ik keek ‘m aan en zei; English? Toen lachte hij en zei; o sorry, ik dacht dat je Keniaan was. Ik zou zo bij de Kikuyu-stam (ofzo) kunnen horen volgens hem. Daar lijk ik erg op. Toen ik weer bij de hoofdweg uitstapte nam ik de fiets-taxi terug naar het hotel, dit was net zo makkelijk, goedkoop en je hebt heerlijk de wind door je haren Smile.

Ik vond het eigenlijk zo’n geweldige ervaring dat ik daarna altijd wel de fiets-taxi nam. Ik heb even snel in het hotel geluncht en toen weer gauw naar chacha‘s bar gelopen waar ik met een jongen van het hotel had afgesproken voor een rondleiding in Bombololo en omgeving. Ik heb met de 3 meiden achter de bar bij chacha’s bar zitten kleppen terwijl ik wachtte. Natuurlijk kwam die jongen op Afrikaanse tijd, bijna een halfuur later! We namen een tuk-tuk naar de hoofdweg en daarna weer zo’n lokaal busje tot Rekeri (of zo iets). Waar we in het dorp hebben rondgelopen. Ik kon m’n ogen niet geloven.. Smerige steegjes waar modder/water in bleef staan vanwege kapotte waterleidingen. Kinderen die hier in spelen, grote/hoge vuilnisvelden midden in een woondorp, mensen die nog in een huisje wonen gemaakt van stukken hout en dichtgemetseld met koeienstront. Op sommige plaatsen stonk het ontzettend vanwege de vuilnisbelt en heel veel vliegen overal… Ik liep net Maxima te zwaaien… niet naar de mensen, maar om de vliegen weg te jagen!

Na een tijdje lopen kwamen we aan in het dorp Bombololo. Hier werden de huizen al iets luxer en hadden aan de buitenkant een laag cement, al waren ze volgens de jongens, aan de binnenkant bedekt met koeienstront ter isolatie. Hier zag ik ook wat lokale handel in verse groenten en fruit en een snoepwinkeltje. Zelfs een apotheekje en volgens de jongens had iemand met ietwat meer geld een breedbeeld TV gekocht en heel wat films, en die heeft een soort van bioscoop/filmhuis aan huis gemaakt waar de lokalen tegen betaling van 10 shilling (ongeveer 10 eurocent), een film kunnen kijken. Er stond een lange rij voor de deur, toen we langs liepen. Daarna liepen we voorbij een kleuterschool en een of andere “politieke kerk” waar er dienst was, de leider riep steeds; “Kenia bekeer je! Kenia bekeer je!” Voor de deur zaten er 2 soldaat-achtige mannen in uniform met ieder een geweer. Via de opvangcentrum voor gehandicapten liepen weer terug naar de hoofdweg waar we eerst wat hebben gedronken bij een lokaal tentje aan de rand van het dorp.

Hierna namen de bus terug naar Mtuapa. Bij de hoofdweg heb ik afscheid van ze genomen en nam de fietstaxi naar Mandela road om mijn de Maasai-beelden die ik eerder had gezien op te halen/kopen. Ik wist inmiddels welke ik wilde hebben. Toen ik van de fiets-taxi afstapte kwamen de winkeliers me al tegemoet, Jambo! Kom naar mijn winkel. Nee, mijn winkel! Ik liep ze allemaal straal voorbij en ging na Mwinzie van winkel nr. 17 die me al tegemoet kwam lopen en blij verbaasd riep; “ you’re back!? How was your safari?!” Ik liep met hem zijn winkel binnen en gelukkig… hij had beidde maasai-beelden nog. Ik gaf aan welke ik wilde en dat ik wel graag de beelden met wat “sieraden” bekleed wil hebben én dat hij wat aan de prijs moet doen… Hakuna matata, geen probleem. Hij knipte meteen wat sieraden van wat andere beelden die hij had staan, pakte wat nylondraad en rijgde zo wat kettingen, armbanden en enkelbanden voor mijn maasai-beelden. Hij zei dat het 10 minuten zou duren maar ondertussen was het al een half uur later. Ik heb intussen zelf klanten voor hem naar binnengelokt en ze omgepraat door te doen alsof ik mede-eigenaar was van zijn winkel, ze trapten er wel in. Later vertelde ik ze dat ik zelf ook toerist ben en op m‘n beelden wachtte. Ze moesten er wel om lachen en gaf Mwinzie toch 2 opdrachten. Hij was erg blij, bedankte me en zei dat ze w.s. alleen langer bleef omdat ik ze aansprak en vertelde hoe goed hij was. (maar dat was de pure waarheid. Hij was vergeleken met de anderen erg goed, ook qua prijs). Het begon al een beetje donker te worden dus ik zei, laat die enkelbandjes maar zitten en anders doe je het maar aan een been. Nee, dat kon niet zei hij, want anders is “papa (hij bedoelt de mannelijke beeld) een player”. (Haha) toen zei ik; Ooooo, nee ik wil geen player papa, maar een echte papa, doe dan maar 2 enkelbandjes. Hij begreep wel dat ik haast had en probeerde sneller te werken waardoor hij de nylon met gerijgde kraaltjes liet vallen bij het knopen…pfff… kon hij helemaal opnieuw beginnen.. Ik zei anders kom ik morgen terug. Nee, nee, ik ben al klaar riept ie …na zo’n 10 minuten was ie uiteindelijk klaar, heeft de beelden netjes ingepakt en ge-tape-d voor me.

Onderweg liep ik gauw even naar Mathilda een lieve maasai vrouw die ik (via via kende en) opdracht gaf om een maasai-halsband en armband voor me te maken. Ik moest die ook vandaag ophalen, maar helaas had ze de halsband in de verkeerde kleuren gemaakt dus moest het opnieuw. Ze vroeg een dag de tijd om die te maken. Ik liep toen gauw door naar het hotel die niet zo ver was, maar omdat het al schemerig was en een fietstaxi op de hoek stond, heb ik die maar voor 20 eurocent tot de poort/ beveiliging van het hotel genomen. Hierna moest ik zo’n 1,5 kilometer de oprijlaan van het hotel doorlopen voor ik echt bij het hotel aankom, dus werd ik achtervolgd/begeleid door een beveiliger met de hond. J . Eenmaal aangekomen op de kamer ging ik me gelijk douchen en optutten voor het diner en na het diner naar Lion club gegaan voor de Afrikaanse avond met een liveband, diverse optredens en dansshows. Het was de meest geweldige show die ooit in de Lion club heb meegemaakt!

Later op de avond kwam de groep Kenianen weer, we hadden tot laat zitten kleppen, was weer gezellig. De sfeer in de Lion club was minder, dus besloten we met een fles Johnnie Walker naar het strand te gaan en daar verder ons eigen feestje bouwen. We waren de enigen op strand en vonden het wel een goed plan om voortaan te doen! Al gauw werd het fris, dus gingen we maar naar onze kamers.

Join TravBuddy to leave comments, meet new friends and share travel tips!
Mombasa
photo by: easyjobrob